Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Να λοιπόν που είμαστε πάλι στο ίδιο έργο θεατές! Και τι έργο, σκέτη θλίψη! Αν μπορούσα να του βάλω τίτλο, αυτός θα ήτανε: Γλώσσα; Ποια Γλώσσα;

Αυτή που …γλύφει; Αυτή, όσοι τη διαθέτουν, τη χρησιμοποιούν κατά κόρον, αλλά δεν θέλουν και ξεχωριστή μέρα για να την τιμήσουν!

Μήπως την άλλη γλώσσα, το ψάρι, που είναι νοστιμότατη μεν, αλλά  και αλμυρότατη στην τιμή;  Αυτή μόνο σε προεδρικό αεροσκάφος την τιμούν!

Μήγαρις τη γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει; Μπα, τελευταία τσακίστηκε και η ίδια! Βλέπε τον ΔΟΛ και τα πάθη του!

Γλώσσα, ποια Γλώσσα;

Μήπως την ξύλινη κάποιων πολιτικών που όλο υπόσχονται και ποτέ δεν πράττουν;

Αλήθεια, ίσως τη γλώσσα του σώματος που δείχνει όσα δεν μπορεί να τα πει η άλλη γλώσσα, αυτή που ο Θεός μας έδωσε για να συνεννοούμαστε αλλά εμείς την έχουμε μόνο για να κουτσομπολεύουμε!

Α, ναι, είναι και εκείνες οι γλώσσες, οι «κακές» που καλό σε άνθρωπο δεν χρωστούν κάνουν, αλλά κάποιους όλο και τους βολεύουν σε θεσούλες που κι αν δεν υπάρχουν πρόθυμα τις κατασκευάζουν, , αρκεί να είναι δικοί μας!

Γλώσσα, ποια Γλώσσα;

Μήπως τη γλώσσα της σιωπής που είναι εύγλωττη και βροντερή σαν την καμπάνα που χτυπάει σε στρατόπεδο κωφάλαλων;

Ή μήπως τη γλώσσα των αριθμών που λένε πως το 4% εύκολα γίνεται με τα ψέματα 24% αλλά σαν αυτά τελειώσουν «η πτώση μας είναι βεβαία»!

Όχι δεν ξέρω γιατί δεν ψηφίζεται η ΚΥΑ για την Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού. Υποθέτω, όμως, επειδή ζούμε σε μαύρα σκοτάδια! Κατάμαυρα! Φοβόμαστε τι θα φέρει το φως!

Εκεί που χαράζει το λυκόφως και όπου οι έννοιες συσκοτίζονται, μπερδεύονται, με το αχνοφώς και προβάλλουν θαμπωμένες, συγκεχυμένες και απρόβλεπτες!

Και παραμένουμε, νομίζουμε ασφαλείς, στα σκοτάδια μας!

Μήπως ξέρουν  οι συναρμόδιοι υπουργοί γιατί δεν υπογράφουν; Μήπως ξέρουν γιατί φέτος δεν σκάρωσαν «τελετή» να το γιορτάσουν; Μήπως ξέρουν τι γίνεται στην Ιταλία;

Είπαν στις 9 του Φλεβάρη. Λες να εννοούσαν …του μακαρίτη; Είπαν πως «η ιδέα τους» έγινε κτήμα όλων! Άρα είναι …δική μας! Επομένως, ό,τι θέλουμε την κάνουμε.  Τη βάζουμε στη σαλαμούρα να συντηρηθεί! Δηλαδή, πάλι καλά που δεν την έδωσαν στους κρυονιστές να την βάλουν σε βαθιά κατάψυξη και να την ζωντανέψουν το 20017!

Τότε, ναι, θα μπορούσαν μέχρι και να την ψηφίσουν! Αφού πρώτα θα την είχαν …ψοφίσει!

Κομπάρσοι  θλιβεροί είμαστε όλοι,  σε θίασο σκιών που κυβερνά πάνω απ’ το βαθύ σκοτάδι της πολύπλευρης κρίσης, της ηθικής, της οικονομικής και της πνευματικής. Γι αυτό και έξοδο από το λαβύρινθο δεν έχουμε. Γυρίζουμε γύρω από τη μαυρίλα μας που νομίζουμε ότι είναι ίσκιος!

Αλλά ο ίσκιος χρειάζεται φως και το φως Γλώσσα και Πολιτισμό! Εμείς αρνούμαστε και το ένα και το άλλο.

Γλώσσα, ποια Γλώσσα;

Στο τέλος, η αυλαία θα πέσει, οι θεατές απογοητευμένοι θα αποχωρίσουν δίχως χειροκροτήματα και οι ηθοποιοί σκεπτικοί, θα τραβήξουν για το κονάκι τους…

 

 

 

 

 

Print Friendly