Συγγραφέας
-Δάσκαλε, σαν θα μεγαλώσω, τον κόσμο θέλω να αλλάξω.
-Νιε μου θαρραλέε, όμορφα είναι τα λόγια σου, αλλά τόπο δεν πρόκειται να πιάσουν! Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αλλάξεις την ανθρωπότητα και ούτε αυτό είναι επιθυμητό. Για φαντάσου αν καθένας διαμόρφωνε ετούτη τη γη κατά πως του αρέσει, τι θα είχαμε τελικά σαν αποτέλεσμα; Θα σου άρεσε η αλλαγή που θέλει ο δίπλα σου να επιβάλλει κατά πως τα σκέφτεται ότι είναι για εκείνον σωστά;
Ξέρω ότι κινείσαι από ευγενικά κίνητρα, και ότι οι προθέσεις σου είναι αγνές. Δεν σου αρέσουν πολλά από τα κακώς κείμενα και αντιδράς στις αδικίες που γίνονται γύρω σου. Μπορείς κάτι να κάνεις για όλα αυτά!
Τον κόσμο να τον αλλάξεις δεν μπορείς. Όμως επειδή μέσα σε αυτόν τον κόσμο πρόκειται να ζήσεις, φρόντισε να μην σε επηρεάσει εκείνος, να μην σε αφομοιώσει, να μην σε απορροφήσει και να μην σε προσηλυτίσει με τα γλυκάδια που θα σε φιλέψει. Το μεγάλωμα μέσα στην κοινωνία κρύβει ένα κίνδυνο. Διαστρεβλώνει προσωπικότητες και από χαρισματικό άτομο που είσαι στην αρχή της ζωής σου, σε κάνει γρανάζι μιας καλολαδωμένης μηχανής.
Το χρέος σου είναι να θυμάσαι πάντα το βλέμμα το παιδικό με το οποίο θωρούσες τη ζωή γύρω σου. Να κρατήσεις τα μάτια εκείνα που ακτινοβολούν την αγάπη της ψυχής, γιατί διαχωρισμούς δεν έχουν γνωρίσει ακόμα, στο μίσος δεν έχουν εκπαιδευτεί, η απληστία τους είναι άγνωστη, τα σχήματα και οι μορφές δεν έχουν χαρακτηριστεί ώστε να αποκτήσουν αποχρώσεις, οι έγνοιες για το μέλλον και οι φόβοι από το παρελθόν δεν επισκιάζουν τη δύναμη της παρούσης στιγμής και το προσωπικό σου όφελος είναι μόνο η χαρά της παρουσίας σου.
Αν αυτό το κρατήσεις, τουλάχιστον ο κόσμος που είναι γύρω σου θα αλλάξει εκείνος, γιατί τίποτα το αληθινό δεν μπορεί να χαθεί, και το βλέμμα το παιδικό είναι τα μάτια του Θεού σε αυτόν τον κόσμο.
Print Friendly, PDF & Email