Το πρώτο μουσικό σχολείο που διδάσκει μπουζούκι θα προσφέρει πλέον τη δυνατότητα φοίτησης σε ολόκληρη την Αυστραλία για μαθητές και ενήλικες που έχουν πάθος με την ελληνική μουσική και θέλουν να μάθουν να παίζουν το πιο αγαπημένο ελληνικό μουσικό όργανο, το μπουζούκι.

«Ειλικρινά, μας έχει συγκινήσει η ανταπόκριση του κόσμου και μετά από πάρα πολλές αιτήσεις που είχαμε από άλλες Πολιτείες της Αυστραλίας, αποφασίσαμε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να ανοίξουμε τις πόρτες μας σε όσους θέλουν να έρθουν κοντά μας και να μάθουν να παίζουν το μπουζούκι» δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» ο εμπνευστής της ιδέας Κώστας Δαλαγιώργος, ο οποίος είναι από τους πιο ταλαντούχους ομογενείς μουσικούς στη Νότια Αυστραλία και αποφάσισε να μοιραστεί τις γνώσεις και την αγάπη του για την ελληνική μουσική, δημιουργώντας το πρώτο ελληνικό μουσικό σχολείο της χώρας πριν από περίπου δύο χρόνια.

O Κώστας Δαλαγιώργος με κάποιους από τους μικρούς μαθητές της σχολής του και την καθηγήτρια μουσικής Τσαμπίκα Διακογεωργίου, λίγο πριν βγουν στη σκηνή στο Delphi Bank Semaphore Festival

«Η μικρή μας σχολή έχει ήδη 25 μαθητές κάθε ηλικίας, από 8 έως 61 χρόνων και είναι συγκλονιστικό να ακούω τους γονείς των παιδιών να μου λένε ότι οι μαθητές μου παρατούν τα ηλεκτρονικά και την τηλεόραση και προτιμούν τον ελεύθερο χρόνο τους να ασχοληθούν με τη μουσική μελέτη και το μπουζούκι» λέει ο ομογενής γιος μεταναστών που έλκει την καταγωγή του από την Κοζάνη και την Κάλυμνο.

Σύμφωνα με τον 54χρονο καλλιτέχνη, ο οποίος ξεκίνησε να παίζει μπουζούκι σε ηλικία μόλις 10 ετών, στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι να διδάξει στη νέα γενιά ελληνική μουσική μέσα από ένα ελληνικό παραδοσιακό όργανο που για τον ίδιο αποτελεί σήμα κατατεθέν της ελληνικότητάς τους.

Ο ίδιος ο Κώστας Δαλαγιώργος έχει πάθος με το μπουζούκι και θέλει τα παιδιά μας να το γνωρίσουν και να το αγαπήσουν, να μυηθούν στην ελληνική μουσική και να γνωρίσουν την ιστορία των μεγάλων Ελλήνων καλλιτεχνών που άφησαν πίσω τους μια αναμφίβολα πολύτιμη πολιτιστική και μουσική κληρονομιά.

«Αυτό που διδάσκουμε δεν περιορίζεται στη μουσική θεωρία. Δίνουμε μεγάλη σημασία στην ιστορία της ελληνικής μουσικής και των καλλιτεχνών που σημάδεψαν γενιές ολόκληρες.

«Ομολογώ ότι συγκλονίζομαι όχι μόνο όταν ακούω τους μαθητές μου να παίζουν μπουζούκι αλλά και όταν τα μικρά μας τα παιδιά που είναι 8 και 10 ετών έρχονται να μου πουν ότι μελέτησαν τη ζωή και την προσφορά μεγάλων Ελλήνων συνθετών και μουσικών όπως του Τσιτσάνη, του Χιώτη, του Μητσάκη» λέει ο ίδιος, υποστηρίζοντας ότι η μουσική είναι επίσης ένα δυνατό μέσο εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας.

«Μέσα από τα τραγούδια τα παιδιά εξασκούν και τα Ελληνικά τους και μαθαίνουν λέξεις και έννοιες, έως τότε άγνωστες προς τους ίδιους».

Από τη στιγμή που το σχολείο άρχισε να λειτουργεί οι αιτήσεις συμμετοχής από γονείς και παιδιά σε άλλες Πολιτείες άρχισαν να πέφτουν βροχή.

«Ειλικρινά, ούτε εμείς οι ίδιοι δεν περιμέναμε αυτό που συνέβη. Είχαμε τόσα μηνύματα και τηλεφωνήματα από άλλες Πολιτείες που ζητούσαν πληροφορίες για το σχολείο αλλά έως τώρα δεν ήμασταν σε θέση να τους εξυπηρετήσουμε.

«Δε θέλω ποτέ να δω την ελληνική μουσική να εξαφανίζεται στην Αυστραλία και να μην διασκεδάζουν τα παιδιά μας ελληνικά όπως κάναμε και εμείς κάποτε και εξακολουθούμε να κάνουμε. Για το λόγο αυτό, είμαι πλέον στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι το σχολείο μας μεγαλώνει και πλέον έχουμε την δυνατότητα μέσα από κάποια ειδικά σεμινάρια που θα οργανώσουμε μέσα στο 2018 σε συνεργασία με άλλους ομογενείς μουσικούς στις υπόλοιπες πολιτείες αλλά και μέσω μαθημάτων skype και συναντήσεων να γίνουμε όλοι μια μεγάλη παρέα και να προσφέρουμε μουσικά μαθήματα σε όλους όσους επιθυμούν να μάθουν να παίζουν μπουζούκι στην Αυστραλία» λέει συγκινημένος ο κ. Δαλαγιώργος, ο οποίος έχει μοιραστεί τη σκηνή με τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες ερμηνευτές όταν αυτοί επισκέπτονται την Αυστραλία για περιοδείες.

«Εγώ είχα την χαρά και την τιμή να συνευρεθώ επί σκηνής με σπουδαίους Έλληνες καλλιτέχνες. Πέρα και πάνω από όλα όμως, δική μου ευχή πλέον είναι να μπορώ να ακούω και να καμαρώνω τη νέα γενιά Ελλήνων μουσικών της Αυστραλίας και να τους βλέπω να πηγαίνουν πίσω στην πατρίδα των γονιών και των παππούδων τους, στην πατρίδα τη δική τους και να λένε ‘μπορεί να είμαι μετανάστης αλλά ξέρω κι εγώ να παίζω το μπουζούκι’ και να γίνονται όλοι μια μεγάλη παρέα.

«Η ελληνική μουσική δεν θα σβήσει ποτέ, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει κι εμείς οι γονείς και δάσκαλοι να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά μας να μας δείξουν τα θαύματα που τα ίδια μπορούν να κάνουν», καταλήγει ο ομογενής μουσικός.

 

πηγή:neoskosmos.com

Print Friendly, PDF & Email