Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Τι σου είναι οι πολιτικοί της Αριστεράς στην Ελλάδα! Μια ζωή κάνουν βήματα προς τα πίσω! Ζουν στο …μέλλον έχοντας διαρκώς στο μυαλό τους την επιστροφή στο …χθες! Ίσως γιατί ο κομμουνισμός διεθνώς αποτελεί …χθες! Ίσως γιατί οι αριστεροί πολιτικοί στην Ελλάδα έχουν απωθημένα. Ίσως τους κυνηγούν οι ερινύες… Πάντως στο σήμερα, κανείς τους δεν ζει! Ούτε καν ο Όουν!

Πάντως, για ό, ποιο λόγο θέλετε, ευκαιρία ζητάνε οι αριστεροί πολιτικοί κάθε φορά να …επιστρέφουν στο χθες. Μέχρι και ο Αλέξης δεν απέφυγε τη «λούμπα». …Σημαιοστολισμένος, φορώντας ένα χαμόγελο «αυτάρεσκο», εμφανίστηκε στο Ζάππειο μια βδομάδα αφού είχε δώσει το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια, και έσπευσε να πανηγυρίσει: «Επιστρέφουμε, είπε, στην κανονικότητα…»!

Δηλαδή; Συγγνώμη, περάσαμε οκτώ χρόνια λιτότητας και …εξασφαλίσαμε άλλα δέκα, τουλάχιστον, μπροστά μας, εφιαλτικά πλεονάσματα (όπου πλεόνασμα, σημαίνει λιτότητα από την ανάποδη!)  για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα του …χθες;

Ποιού χθες; Του χθες που θεωρούσαμε τη Μακεδονία «μία και αυτή ελληνική»;

Σε ποια «κανονικότητα» Αλέξη; Αυτή που εσύ και οι γύρω σου στοιχισμένοι αριστεροί, πρώην ΠΑΣΟΚοι και «ανανήψαντες δεξιοί» της προσκολλήσεως, ονομάζετε «διαφθορά», «σπατάλη», «ασυδοσία», «πελατειακό κράτος», «μαύρη αγορά», «μαύρη και αδήλωτη εργασία»; Για όλα αυτά –και άλλα πολλά- δεν κατηγορείτε συλλήβδην ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις από συστάσεως ελληνικού Κράτους και εδώ; Εκεί επιστρέφουμε; Και στήσατε και φιέστα στο Ζάππειο για να πανηγυρίσετε την «επιστροφή»; Εσείς που αρέσκεστε να πιστεύετε ότι «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω»;

Ή μήπως δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα; Μήπως, δηλαδή, ε, και κάτι καλό είχε συμβεί σ’ αυτήν τη χώρα πριν ανακαλύψουμε οι νεοέλληνες τα αυθαίρετα, το φακελάκι, το ρουσφέτι, το «κάτω από το τραπέζι»; Πριν η αριστερά καταθέσει τα όπλα για να βάλει σε κίνηση άλλα σχέδια άλωσης της εξουσίας, μέσω του ασφυκτικά ελεγχόμενου συνδικαλισμού; Των ανέξοδων απεργιών, των εκβιαστικών επιδομάτων, της ήσσονος προσπάθειας;

Ή μήπως, μας επιστρέφετε στην εποχή των Μακεδονομάχων, της εθνικής αντίστασης, της μεγάλης Ελλάδας;

Αλλά εάν εκεί μας επιστρέφετε, έχετε σκεφθεί το συναπάντημα με τους Μακεδονομάχους; Τι θα τους πείτε που εκείνοι έδωσαν το αίμα τους για να δώστε εσείς το όνομα ανταλλάσσοντάς το με μια …επιμήκυνση αποπληρωμής του «επονείδιστου»  χρέους μας; Έτσι δεν το λέγατε τότε; Τότε που θέλατε «κούρεμα», «σεισάχθεια» και κατεβάζετε τους «αγανακτισμένους» στην πλατεία να τους βγάζουν λόγο ο Τσακαλώτος και τα άλλα πρωτοπαλήκαρα του ΣΥΡΙΖΑ; Αλήθεια, αυτά που έκανε σήμερα ως υπουργός, τους έλεγε τότε ο Τσακαλώτος ως …διαφωτιστής;

Τώρα, όλα αυτά έγιναν «επιστροφή  στην κανονικότητα»!..

Δηλαδή, θα ξαναρχίσουμε να χτίζουμε αυθαίρετα, θα ξαναρχίσουμε να μοιράζουμε επιδόματα, θα ξαναρχίσουμε να κάνουμε σπατάλες, θα ξαναρχίσουμε να δανειζόμαστε από τις «ελεύθερες αγορές», θα ξανακάνουμε όλα εκείνα που μας έβγαλαν ανωμάλως από την …κανονικότητα!!!

Μήπως θα ξανακάνουμε και Ολυμπιακούς Αγώνες;;;

Α, και μήπως, μιας και επιστρέφουμε στην «κανονικότητα», θα ξαναβάλουμε την …αριστερά εκεί που ήτανε όλα τα «κανονικά» χρόνια;  Έμβλημα, καταχωνιασμένο στο μπαούλο της γιαγιάς πάνω στη σοφίτα; Ερμητικά κλεισμένο, να μην έρχεται σε επαφή με την …δεξιά, γιατί τότε το μείγμα που δημιουργείται «βλάπτει σοβαρώς την …αξιοπρέπεια» κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου;

Λέω τώρα εγώ, μήπως;

Διότι ποια άλλη «κανονικότητα» μπορεί να υπήρξε σε τούτη τη χώρα, για την επιστροφή στην οποία, αυτοκτόνησαν χιλιάδες συμπολίτες, πείνασαν εκατοντάδες χιλιάδες νεοέλληνες, μετανάστευσαν μισό εκατομμύριο σπουδαγμένοι νέοι μας, σφίξαμε μέχρις ασφυξίας το ζωνάρι δέκα χρόνια, για να πανηγυρίζουμε γραβατωμένοι την επιστροφή σ΄ αυτήν;

Αλέξη, και γραβατωμένος, πάλι δεν μας τα λες καλά…

Print Friendly, PDF & Email