ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Η συζήτηση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, στη Βουλή, χθες Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου, έδωσε  το στίγμα των κομμάτων για την ψήφο των Αποδήμων. ‘Ένα πρώτο, γενικό συμπέρασμα:  Νέα Δημοκρατία και ΚΚΕ έχουν διαμετρικά αντίθετες, όμως ξεκάθαρες και τα δύο κόμματα,  θέσεις.  Η ΝΔ λέει ναι στην ψήφο των εκτός Επικρατείας Ελλήνων ψηφοφόρων, δηλαδή των εχόντων ελληνική ταυτότητα ή ελληνικό Διαβατήριο, εγγεγραμμένων σε δημοτολόγια και εκλογικούς.  Το ΚΚΕ, αρνείται συνολικά ψήφο στους Απόδημους.

Ειδικότερα, ο γενικός εισηγητής της ΝΔ Κώστας Τασούλας κάλεσε την κυβερνητική πλειοψηφία να λάβει σοβαρά υπόψη της την πρόταση που έχει ήδη καταθέσει στη Βουλή ως αξιωματική αντιπολίτευση,  για το Σχέδιο Νόμου που θα ρυθμίζει τα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Ο κ. Βορίδης -στο Συνέδριο- μίλησε και για “ψηφοδέλτιο Επικρατείας”, με ψήφους που θα προσμετρούνται στο κόμμα και δεν θα εκλέγουν βουλευτές. Δηλαδή, “μισή” ψήφο.

Ο Γενικός εισηγητής του ΚΚΕ Γιάννης Γκιόκας, δήλωσε αρνητικός στο να δίνεται η δυνατότητα να ψηφίζουν άνθρωποι που έχουν ενσωματωθεί πλήρως σε άλλες χώρες και δεν ζουν στην Ελλάδα, ούτε έχουν αίσθηση ή βιώνουν την ελληνική πραγματικότητα και δεν υφίστανται οι ίδιοι τις πολιτικές επιλογές και συνέπειες.

Ας δούμε, λοιπόν, τα άλλα κόμματα: Ο γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Δουζίνας, αναφέρθηκε «σε σοβαρά προβλήματα που πρέπει να εξεταστούν», σημειώνοντας ότι ο Απόδημος Ελληνισμός δεν είναι ένας, ούτε ενιαίος. Έθεσε, μάλιστα, ως όρο: «οι απόδημοι, να έχουν έστω ένα υποτυπώδη δεσμό με την Ελλάδα για να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία».  Ο έτερος των εισηγητών του ΣΥΡΙΖΑ,  Αντώνης Συρίγος, επεσήμανε ότι «πρέπει να εξειδικευθεί περαιτέρω με τεχνική και ουσιαστική μορφή», ώστε να θεσπιστεί η συνταγματική αυτή δυνατότητα που έχει ταλανίσει πολλές Βουλές.

Ο γενικός εισηγητής των ΑΝΕΛ Κώστας Κατσίκης, ανέφερε ότι θα πρέπει να μπορούν να ψηφίζουν στα προξενεία όσοι ψηφοφόροι μένουν μόνιμα στο εξωτερικό και είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Τόνισε επίσης την ανάγκη διασύνδεσης του απανταχού Ελληνισμού με την εκλογή 15 βουλευτών- συμβούλων, σημειώνοντας ότι η πρόταση για την επιλογή τους δεν μπορεί να χρωματίζεται από κόμματα.

Ο γενικός εισηγητής της Χρυσής Αυγής, Ευάγγελος Καρακώστας, τάχθηκε υπέρ της ψήφου των απόδημων Ελλήνων εκτός επικράτειας και απέρριψε τις προτάσεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ΝΔ, τονίζοντας ότι το κόμμα του επιμένει στη θέση του για πατριωτική ψήφο όλων των Ελλήνων της Διασποράς (sic).

Ο γενικός εισηγητής της ΔΗΣΥ Ανδρέας Λοβέρδος δεν φαίνεται να τοποθετήθηκε για την Ψήφο των Αποδήμων.

Τέλος,  πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος (ΣΥΡΙΖΑ) Νίκος Παρασκευόπουλος, τόνισε ότι «πρέπει να προσέξουμε αν οι Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό διατηρούν κάποιους δεσμούς με τη χώρα, και αν έχουν συμμετοχή στα πράγματα αυτοί που ψηφίζουν και επηρεάζουν με τη ψήφο τους την πολιτική κατάσταση, ή αν δεν υφίστανται τις συνέπειες».

Δύο είναι οι βασικές παράμετροι των προτάσεων των άλλων κομμάτων.

*Ο Απόδημος Ελληνισμός δεν είναι ένας, ούτε ενιαίος.

*Οι απόδημοι, να έχουν έστω ένα υποτυπώδη δεσμό με την Ελλάδα για να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία.

Οι θέσεις αυτές δείχνουν άγνοια του θέματος. Μπορεί   πράγματι ο Απόδημος Ελληνισμός να μην είναι ένας, ούτε ενιαίος. Οι Έλληνες ψηφοφόροι, όμως, του εξωτερικού, αποτελούν ενιαία ομάδα. Είναι οι Έλληνες ναυτικοί, οι Έλληνες προξενικοί κλπ. υπάλληλοι του ελληνικού Κράτους που βρίσκονται  στο εξωτερικό.  Είναι οι αποσπασμένοι Έλληνες εκπαιδευτικοί. Είναι οι Έλληνες που ζουν και εργάζονται προσωρινά (ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα) σε χώρες του εξωτερικού. Είναι οι Έλληνες που την ημέρα των εκλογών ταξιδεύουν εκτός  Επικράτειας  για εμπορικούς ή άλλους λόγους. Είναι οι Έλληνες που είναι ήδη εγγεγραμμένοι στους ελληνικούς εκλογικούς καταλόγους και στις εκλογές εμφανίζονται ως «απέχοντες». Είναι οι Έλληνες ψηφοφόροι, που διαμένοντες στο εξωτερικό,  την ημέρα των εκλογών βάζουν το χέρι στην τσέπη και ταξιδεύουν στην γενέτειρα για να ψηφίσουν, όσοι από αυτούς το μπορούν. Οι άλλοι, οι πολλοί, απλώς δεν έχουν την ευκαιρία να ασκήσουν το δικαίωμά τους…

‘Όλοι αυτοί και όσοι άλλοι τυχόν μας διαφεύγουν, είναι ενιαία ομάδα. Είναι υπό μία έννοια, ετεροδημότες την ημέρα των εκλογών. Δηλαδή, ενώ έχουν δικαίωμα ψήφου, η φυσική τους απουσία από την πατρίδα δεν τους επιτρέπει να εκπληρώσουν το υποχρεωτικό τους καθήκον. Περί αυτών γίνεται ο λόγος.

Τώρα, αυτοί όλοι έχουν «ένα υποτυπώδη δεσμό» με την Ελλάδα;  Μα ασφαλώς και έχουν σοβαρό δεσμό με την Ελλάδα. Όλοι όσοι σπουδάζουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Όλοι όσοι για επαγγελματικούς κλπ. λόγους  προσωρινά βρίσκονται στο εξωτερικό, όσοι κληρονομούν ή άλλως πως αποκτούν περιουσίες στην πατρίδα, όσοι έχουν εισοδήματα στην γενέτειρα (τα οποία, σημειωτέον, φορολογούνται από το πρώτο Ευρώ!!!) όσοι είναι αποσπασμένοι, όσοι υπηρετούν σε διπλωματικές ή άλλες υπηρεσίες του ελληνικού Κράτους στο εξωτερικό, οι ναυτικοί μας, όλοι όσοι έχουν ελληνική ταυτότητα ή ελληνικό διαβατήριο, αμφιβάλει κανείς ότι διατηρούν στενούς δεσμούς με την πατρίδα; Όσοι στέλνουν ακόμη και σήμερα (λιγότεροι ασφαλώς απ΄ότι περασμένες δεκαετίες) το έμβασμα στο σπίτι, όσοι κάνουν τη δωρεά στο χωριό, στην πόλη, όσοι συνδράμουν σεισμόπληκτους, πυρόπληκτους και πλημμυροπαθείς,  όσοι συνεισφέρουν στο χτίσιμο νοσοκομείων και άλλων ευαγών ιδρυμάτων, αμφιβάλει κανείς ότι διατηρούν στενούς δεσμούς με τη γενέτειρα;

Τι φοβικές σοφιστείες είναι αυτές, των βουλευτών κομμάτων που δεν θέλουν να τους αναγνωρίσουν το δικαίωμά τους και εφευρίσκουν κάθε τόσο και νέες προφάσεις και περισσότερες  δικαιολογίες για να μην συμμορφώνονται με το Σύνταγμα και την κοινή λογική; Γιατί εισπράττουν τους φόρους τους;   Γιατί τους δέχονται να υπηρετήσουν στον ελληνικό Στρατό;  Γιατί τους δίνουν ελληνική ταυτότητα και ελληνικό διαβατήριο;  Γιατί όλο και εντονότερα τους προσκαλούν να γυρίσουν πίσω; Γιατί τους ζητούν να δηλώνουν το παγκόσμιο εισόδημά τους;

Διότι, αυτοί και μόνον αυτοί θα ψηφίζουν. Και όσοι άλλοι ενδεχομένως έχουν τα προσόντα να αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια κυρίως από τη δεύτερη γενιά μεταναστών, γιατί από τρίτη γενιά και δώθε, ουδείς ενδιαφέρεται να ψηφίζει για την Ελλάδα. Και εάν κάποιοι το θέλουν, δεν πρέπει να αφορά το ενδιαφέρον τους αυτό το ελληνικό Κράτος.

Όλους αυτούς, τους πολλούς ομογενείς μας, τα εκατομμύρια, οι οποίοι επίσης αναμφισβήτητα νοιάζονται  και διατηρούν και αυτοί ισχυρούς δεσμούς με την πρώτη πατρίδα, την πατρίδα των παππούδων τους, τους θέλουμε, τους ενθαρρύνουμε και τους προτρέπουμε να εγγράφονται στους τοπικούς εκλογικούς καταλόγους των χωρών που ζουν και εκεί, μαζικά να ασκούν το δικαίωμά τους να ψηφίζουν. Εκεί είναι χρήσιμη η ψήφος τους. Χρήσιμη για τους ίδιους. Και δυνητικά για την Ελλάδα.

Επομένως, το Σύνταγμα άρθρο 51 προβλέπει ποιοι ψηφίζουν. Το πώς ψηφίζουν, αυτό απομένει να ρυθμιστεί. Και επειδή από όταν μιλούσαμε για κάλπες που θα στήναμε σε Προξενεία και Πρεσβείες,  ο κόσμος πήγε μπροστά, πλέον μόνο με επιστολική ψήφο  είναι νοητό να ψηφίζουν οι Έλληνες ψηφοφόροι του εξωτερικού.  Εγγράφονται εγκαίρως στους καταλόγους των κατά τόπων Προξενείων,  τους  χορηγείται ο σχετικός επίσημος φάκελος, κατεβάζουν μέσω διαδικτύου το ψηφοδέλτιο της  επιλογής τους, βάζουν σταυρό στα πρόσωπα που επιλέγουν και ταχυδρομούν το φάκελο. Τόσο απλά. Σαν ετεροδημότες.  Αν κάποιοι ψηφοφόροι δεν έχουν «καλή σχέση» με το Διαδίκτυο, απευθύνονται στα Προξενεία όπου  θα υπάρχει εφεδρικός αριθμός ψηφοδελτίων, για τέτοιες περιπτώσεις.

Ε, οι τεχνοκράτες θα ρυθμίσουν και τις όποιες άλλες λεπτομέρειες.

Τώρα, όσοι νομίζουν ότι θα στήνουμε κάλπες στην Αμερική π.χ. και θα συρρέουν κάθε τόσο 2 ή και 3 εκατομμύρια ελληνικής καταγωγής Αμερικανοί πολίτες,  να εκλέγουν «ομογενείς βουλευτές» ή «βουλευτές-συμβούλους», είναι απλώς αιθεροβάμονες.  Ούτε γίνεται, ούτε το χρειαζόμαστε. Κυρίως δεν το  θέλουν οι  ελληνικής καταγωγής πολίτες ξένων χωρών. Και να μην ξεχνάμε ότι σε πολλές χώρες η διπλή υπηκοότητα, ακόμη και σήμερα, απαγορεύεται, όπως π.χ, στην Αφρική και αλλού…

 

 

Print Friendly, PDF & Email