ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Την Κική Σεγδίτσα την γνώρισα τα χρόνια της συνεργασίας μας στην ομογενειακή εφημερίδα “η Πρωϊνή” της Νέας Υόρκης. Διευθυντής του Γραφείου της Αθήνας τότε εγώ (1983-1993) υποδέχθηκα την Αγγελική Σεγδίτσα ως συντάκτρια των καλλιτεχνικών, όταν σε ένα ταξίδι της στην Αθήνα η εκδότρια Φανή Πεταλίδου την “ανακάλυψε” μέσω φιλικού της προσώπου και της ανέθεσε τα καλλιτεχνικά της εφημερίδας.

Η Αγγελική (Κική) Σεγδίτσα

Η συνεργασία μας υπήρξε, όλα τα χρόνια άψογη. Ευσυνείδητη, τυπική, συνεπής, στις υποχρεώσεις της. Τα κείμενά της αψεγάδιαστα. Φιλική με την πρόοδο του χρόνου, χαθήκαμε όταν το 1993 διακόπηκε η συνεργασία μου με την “Πρωϊνή”.

Συναντηθήκαμε πάλι το καλοκαίρι του 2007. Στην Κεφαλλονιά, όπου είχα μεταβεί προκειμένου να παρουσιάσουμε το βιβλίο του πρώην εκδότη του “Εθνικού Κήρυκα”,  Μπάμπη Μαρκέτου, “Οι Ελληνοαμερικανοί”.

Στο πάνελ εκτός του υποφαινόμενου, η Σοφία Βούλτεψη και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, βουλευτές και οι δύο.

Ανάμεσα στο κοινό και η Κική Σεγδίτσα, που παραθέριζε στο νησί.

Η εγκαρδιότητα με την οποία έγινε η τυχαία μας εκείνη συνάντηση, ήταν δηλωτική των αμοιβαίων φιλικών αισθημάτων που είχε δημιουργήσει η πολύχρονη συνεργασία μας.

Αδυσώπητη η καθημερινότητα με τις δικές της ανάγκες και προτεραιότητες, ελάχιστες μόνο φορές επικοινωνήσαμε έκτοτε.

Θα μείνει πάντα στη θύμησή μας σαν μία σπάνια φίλη, σαν ένας εκλεκτός άνθρωπος με λεπτά αισθήματα και σαν μία εξαιρετική θεατρική κριτικός και δημοσιογράφος, η πρώτη που τα χρόνια εκείνα με είχε αποκαλέσει “συνάδελφο”,  καίτοι εγώ δεν ανήκα στην ΕΣΗΕΑ.

Καλό Παράδεισο, Αγγελική.

Print Friendly, PDF & Email