Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Βρισκόμουν μ έναν φίλο σε καφέ της περιοχής του Κολωνακίου, Τρίτη απόγευμα, λίγο μετά τη θυροκόλληση του Διατάγματος για το κλείσιμο της Βουλής και την προκήρυξη εθνικών εκλογών για τις 7 Ιουλίου 2019. Η συζήτηση – γιατί άλλο;-  γύρω  από τις επικείμενες εκλογές.

«Για πες», μου λέει ο φίλος. “Ξέρεις κανένα μυστικό γκάλοπ”;

«Μα αν σου πω θα πάψει να είναι μυστικό» τον αφοπλίζω εγώ.

«Που πάει να πει ότι ξέρεις. Εμ τι δημοσιογράφος θα ήσουν», μου αντιτείνει εκείνος και εγώ νιώθω κολακευμένος που με θεωρούσε ο φίλος μου «ενημερωμένο πρόσωπο»… Και, μάλιστα, «από πρώτο χέρι»!..

Ένα θαμώνας από το διπλανό τραπεζάκι, που είχε στήσει αυτί, μπήκε απρόσκλητος στην κουβέντα μας, «ελα για πες να μάθουμε και ‘μεις κύριε δημοσιογράφε», είπε με συνωμοτικό ύφος.

«Αγωνιάτε και εσείς ποιος κερδίσει τις εκλογές;», τον ρώτησα με μισή ειλικρίνεια μισή περιέργεια…

«Αν ανησυχώ, άκου τι  ρωτάει ο δημοσιογράφος. Εδώ ανησυχεί ολόκληρη η Ευρώπη, τουλάχιστον, μη πω και η Αμερική μαζί! Άσε την Μέση Ανατολή και την Τουρκία! Και να μην ανησυχώ εγώ, που έχω θυγατέρα άνεργη και ψάχνει για δουλειά, γιό που έφυγε στα ξένα για να βρει δουλειά, δάνειο που το χρωστάω στην Τράπεζα και  κάτι μετοχές ξεχασμένες από τα χρόνια τα καλά του Χρηματιστηρίου και που σήμερα δεν αξίζουν έναν παρά!»

Όλοι αυτοί έχουν χάσει τον ύπνο τους ποιος θα κερδίσει τις εκλογές τις δικές μας; διερωτήθηκα με  απορία, αλλά δεν είπα τίποτα. Μόνο που σκέφθηκα:  Για δες που γίναμε το διεθνές επίκεντρο και δεν το χουμε καταλάβει!

«Και όλα αυτά θα αλλάξουν από το εάν βγεί το ένα ή το άλλο κόμμα στην εξουσία;» είπα στρεφόμενος στον απρόσκλητο συνομιλητή μας.  Και σκέφτηκα πως δέκα χρόνια τώρα η μόνη «σταθερά» στη χώρα είναι η οικονομική κρίση που όλο τη δαμάζουμε και όλο πανταχού παρούσα είναι! Και με όλα τα κόμματα εξουσίας! Τα οποία διαπληκτίζονται ως προς το ποιο μας έχωσε βαθύτερα στην κρίση!

«Λοιπόν, να μην σας κρατάω σε αγωνία, είπα, τα μυστικά γκάλοπ των κομμάτων δείχνουν ό,τι και τα φανερά, αν αυτό απαντάει στο ερώτημά σας».

«Μας δουλεύει αυτός», είπε ο άγνωστος συνομιλητής μας, απευθυνόμενος στο φίλο μου.

«Γιατί σας δουλεύω;» είπα εγώ ενώ, την ίδια ώρα, ένας  τρίτος συνδαιτυμόνας από ένα παραδίπλα τραπεζάκι πλησίασε το δικό μας, και κάθισε στην καρέκλα μας! «με την άνεσή σας» του είπα με αφοπλιστικό χαμόγελο.

«Σας ακούω τόση ώρα να μιλάτε και δεν κατάλαβα, υπάρχουν ή δεν υπάρχουν μυστικά γκάλοπ;»

«Ε. να μην υπάρχουν;» του είπα με το ύφος ανθρώπου που ήξερε από πρώτο χέρι το τι κάνουν τα κόμματα και η κυβέρνηση πίσω από τις κλειστές πόρτες.   «Όχι, ρωτάω, είπε ο άγνωστος φίλος, «γιατί στις ευρωεκλογές  όλοι έλεγαν ότι τα μυστικά γκάλοπ έδειχναν  την κυβέρνηση να πλησιάζει την αξιωματική αντιπολίτευση, αν δεν την ξεπερνούσε  κιόλας, όπως μας έλεγαν,  και στο τέλος η αντιπολίτευση ξέφυγε κοντά δέκα μονάδες!»

«Ε, έτσι είναι τα μυστικά γκάλοπ, φίλε μου», τον κεραυνοβόλησα!  «Δείχνουν πάντα αυτό θέλει να ακούσει αυτός που τα πληρώνει! Ή όσοι δήθεν <καλά ενημερωμένοι> τα διασπείρουν!».

Print Friendly, PDF & Email