Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

 

Έλα, μια ψήφος είναι,

Δώς τηνε  να ξεμπερδεύεις,

Όλα Σου παιδιά σου είναι,

Κι άλλο πια μην τα παιδεύεις!

 

Την ψυχή τους  μη τους βγάζεις

Μια στη ζέστη μια στο κρύο,

Σε θρονί πότε τους βάζεις

Κι έπειτα τους λες αντίο!

 

Μα  Έλληνες αν λογίζονται

Το έτερο μισό μας,

Πως δεν συναθροίζονται

Στο κοινοβούλιό μας;

 

Όλοι παιδιά σου στο σορό

Την δύσκολη την ώρα,

Μα στις ειρήνης τον καιρό

Μας θέλεις χώρια -χώρια!

 

Στα δύο χωρισμένη

Από τα μικρά τα χρόνια,

Πάντα  μαθημένη

Μια ζέστη και μια χιόνια.

 

Φοβάσαι λες την κρίση τους

Εκεί που ζουν στα ξένα,

όπου η μαύρη τύχη τους

τους  έστειλε με σένα.

 

Σύρε βρέστα, σφίχτα!

χίλιοι καλοί χωράνε

Στην αγκάλη μέσα

μη λες πως δεν νογάνε!

 

Δίχως  φόβο, δίχως όρους

Δίχως ναι , μα και αλλά

Πίστεψέ τους τώρα  όλους,

έχουν πιο γερά μυαλά!

 

Άλλωστε εσείς δεν λέτε

Πατριώτες ότι είναι

Και πιο Έλληνες στα ξένα

Από Έλληνες πως είναι;

 

Τώρα αναθεωρείτε

Και μετράτε τα κουκιά

Κι απ το στόμα θεωρείτε

Θα σας φάνε την μπουκιά.

 

Οι παλιοί μα και οι νέοι

απαίδευτοι ή σπουδαγμένοι

ένα μοναχά τους καίει,

πρώτη η Ελλάς να μένει!

 

Και στην κάλπη έτσι πάνε,

Σαν σε πόλεμο τραγούδι

Με το γέλιο πολεμάνε

και η ψήφος τους λουλούδι.

 

Άντε, τώρα υφυπουργό

Που εκάναμε απ΄τα ξένα

Να τους λέμε Μαριγώ

ειν ‘ σκληρά τα ξένα χέρια!

 

Όχι άλλες κυβιστήσεις

όχι άλλα είπα – ξείπα

Όχι πια υποχωρήσεις

Στα πατήματα του Τσίπρα!

 

Κι αν δεν έχετε διακόσιους

Με πατήματα σωστά

Τι να κάνεις τους τριακόσιους

Σαν σε πάνε  στα στραβά;

 

Είτε μέσα είτε στα ξένα

Μία θε νάναι η ψήφος

Κι οι πολίτες  θα χουν ένα

Και δικαίωμα και ύφος!

 

Εμείς, εσείς κι όλοι οι άλλοι

Άλλο βήμα κι άλλο πόδι

Κάποιοι δήθεν πιο μεγάλοι

Άνισοι είναι οι όροι!

 

Έτσι αν είναι να το πάτε

συναινετική διχόνοια,

-τι και εάν μας αγαπάτε-

θα γεμίσετε τη χώρα!

 

Μόνο με κονδυλοφόρο

Τι συμφέρει για να βρείτε,

αν θα δείτε ψηφοφόρο

Απ τα ξένα, να μου πείτε!

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email