Το  νέο έτος 2026 μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί σε έτος της Ομογένειας.

ΑΡΘΡΟ ΓΝΩΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Καλή χρονιά, Υγεία, χαρά, αισιοδοξία.

Είναι γεγονός πως μετά την εκδημία ή και απλώς την αδρανοποίηση εκλεκτών ομογενών από τα διοικητικά καθήκοντα της ομογένειας -και όχι μόνον στην Αμερική- η διαχείριση τόσο των οικονομικών όσο και των πολιτικών-πολιτιστικών κλπ. πραγμάτων δεν βρήκε πολλούς νέους ικανούς διαχειριστές. Είναι αυτό μια προέκταση του φαινομένου που παρατηρείται στην Ευρώπη των «27», αλλά και ευρύτερα,  να μην υπάρχουν τα τελευταία χρόνια  πολλές  στιβαρές πολιτικές προσωπικότητες που θα έκαναν τη διαφορά.

Έτσι, είναι φυσιολογικό να παρουσιάζονται αρρυθμίες, προχειρότητες ή και λάθη χειρισμών στο τιμόνι κάποιων ομογενειακών οργανώσεων επί των οικονομικών, των εκπαιδευτικών ή των πολιτιστικών θεμάτων. Αρρυθμίες και προχειρότητες που οδηγούν σε ανεπιθύμητες καταστάσεις ισολογισμούς και απολογισμούς ομογενειακών οργανώσεων και ενώσεων.  Παράδειγμα η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, η οποία, ατυχώς, μαστίζεται από παρατεταμένη κρίση.  Κρίση που παρατηρείται και στα ομογενειακά της Αυστραλίας όπου η λειτουργία της παροικιακής  δημοσιονομικής βραδυπορεί απελπιστικά.

Στη Γαλλία τα πράγματα στην ομογένεια λίγο είναι καλύτερα, αν και επί επτά χρόνια στο Παρίσι ζητούν -επί ματαίω- διορισμό εκπαιδευτικών ενώ στην Ιταλία μόνον η κινητοποίηση κάθε Φεβρουάριο από τον καθηγητή Γιάννη Κορίνθιο των Λυκείων και των Γυμνασίων της Νάπολης, με συμμετοχή και μαθητών ελληνικών Λυκείων, με παράλληλη δράση και της Ελληνικής Κοινότητας  Ελλήνων και Φιλελλήνων Ιταλίας, για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, προσδίδουν μία ενεργή εικόνα.

Ωστόσο το θέμα παραμένει:  Η Ομογένεια στερείται αξιόλογων ανθρώπων που θα αναλάβουν δράση στα κοινά. Μοιάζει σημαντικοί άνθρωποι να ασχολούνται με τα επαγγελματικά τους έργα και «να μην χάνουν καιρό με τις οργανώσεις» κλπ, όπως πρόσφατα μας έλεγε άλλοτε κορυφαίο ομογενειακό στέλεχος.  Αυτό προκαλεί ακινησία η οποία σε ένα βαθμό ανατροφοδοτεί και την «αποστασιοποίηση» από τα κοινά, αλλά και διατηρεί σε απραξία τα θέματα των σχέσεων Ελλάδας – Απόδημου Ελληνισμού.

Μα και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην γενέτειρα,  τα πράγματα, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις  της με τον Απόδημο Ελληνισμό, δεν περνούν ημέρες δημιουργικού οργασμού… Το αντίθετο.   Γράφαμε στις 20 Ιανουαρίου 2017:

<<… Οι βασικοί άξονες  των σχέσεων του Εθνικού Κέντρου με την Ομογένεια είναι: – Η γλώσσα και η ελληνική παιδεία – Η Εκκλησία. – Η αναδιοργάνωση του ομογενειακού Ελληνισμού…

Σε ό,τι αφορά την Εκκλησία και ασχέτως του όποιου θρησκευτικού συναισθήματος, η πραγματικότητα στις σχέσεις ομογένειας –εκκλησίας είναι ότι η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ!>

Και πάρακάτω διευκρινίζαμε:

<Την Εκκλησιά τους τη θέλουν ως «το μέσο που θα τους εξασφαλίζει την επικοινωνία τους με το Θείο». Αλλά μέχρις εκεί. Κουμάντο στα του οίκου τους θα κάνουν οι ίδιοι. Οι ομογένεια όχι   η Εκκλησία. Δεν έχει λόγο και έργο να συμμετέχει στο προεδρείο του ΣΑΕ». Και σημειώναμε: «ο Υφυπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα τον Απόδημο Ελληνισμό, Τέρενς Κουίκ,  υπόσχεται την «αναδιοργάνωση του ομογενειακού Ελληνισμού».

Αυτά γράφαμε το 2017. Ε, λοιπόν, δέκα χρόνια αργότερα, τίποτα δεν άλλαξε.  Η Ελληνική Γλώσσα,  τα ελληνικά Σχολεία, η Εκκλησία, η αξιοποίηση του ομογενειακού ελληνισμού, και  το «άφαντο» συνταγματικό ΣΑΕ συνεχίζουν να είναι τα βασικά άλυτα θέματα που διέπουν τις σχέσεις Αποδήμων και εθνικού Κέντρου.

‘Οταν δέκα-και περισσότερα- χρόνια δεν επιλύεις ένα πρόβλημα -κατά τη γνώμη μας- δύο πράγματα μπορούν να συμβαίνουν, το εξής ένα: Ότι δεν θέλεις να  το επιλύσεις. Για κάποιους λόγους «βολεύεσαι» με την μη επίλυση… Όπως οι νυν βουλευτές βολεύονται με την «άσφαιρη» ψήφο των Αποδήμων Ελλήνων Ψηφοφόρων στο ψηφοδέλτιο της Επικρατείας και κωφεύουν στην εκφρασμένη και προς την ελληνική κυβέρνηση θέση  του Hellenic Congress of America (HECA) που απηχεί και τη θέση των αποδήμων να έχουν οι ψηφοφόροι ψήφο  στην εκλογική τους Περιφέρεια, όπως γίνεται με τους  ετεροδημότες.

Αλλά, όπως έχει επισημάνει και το HECA,  το ελληνικό Κράτος βολεύεται επίσης  με την μη επίλυση και των υπολοίπων θεμάτων που θέτουν οι απόδημοι, όπως π.χ. με την χορήγηση ΑΜΚΑ για όσο  χρονικό διάστημα οι απόδημοι βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος. Όπως κάποιοι βολεύονται και με την μη επανασύσταση -σε υγιείς βάσεις- του ΣΑΕ, που επίσης είναι αίτημα της ομογένειας, όπως πάγιο ανεκπλήρωτο  αίτημα παραμένει και το Υπουργείο Απόδημου Ελληνισμού.

Κι όμως, η Ομογένεια στην Αμερική και παντού στον κόσμο πρέπει να ανασυνταχθεί. Και η απαρχή ενός νέου έτους είναι ιδανική περίοδος για να ξεκινήσεις μια τέτοια προσπάθεια. Νέοι  σε ηλικία ομογενείς πρέπει να συνταχθούν με τις  κατά τόπους ομογενειακές Οργανώσεις. Να αναλάβουν με ψηφοφορία καίριες θέσεις, στις οργανώσεις. Τόπο στα Νιάτα.  Το νέο αίμα είναι απαραίτητο για τις σύγχρονες πρακτικές. Κοντά στους νέους και οι παλαιοί σε ρόλο συμβουλάτορα. Όπου αυτό απαιτείται.

Η ανασύνταξη δυνάμεων της ομογένειας και η ισχυροποίηση των δεσμών της με την γενέτειρα δεν είναι μία πρόταση. Είναι υπαρξιακή ανάγκη της ομογένειας. Η οποία, στα δικά της, πρέπει να επιλύσει διαφορές είτε είναι οικονομικές είτε είναι διοικητικές. Και ενωμένοι να προχωρήσουνε μπροστά χαράσσοντας μία  μακροπρόθεσμη εθνική ενωτική γραμμή που θα εξασφαλίσει την διαιαώνιση του ελληνισμού.

Το έτος 2026 μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί σε έτος της Ομογένειας.