“Δεν χρειαζόμαστε Εκλογική Περιφέρεια Αποδήμων” Μέρος ΙΙ.

 

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Θα χρειασθεί, όμως, να επανέλθουμε“, σημειώναμε καταληκτικά στο χθεσινό μας άρθρο που είχε τίτλο: “Δεν χρειαζόμαστε Εκλογική Περιφέρεια Αποδήμων”. Μέσα σε εισαγωγικά η φράση διότι δεν πρόκειται, φυσικά, για προσωπική μας μόνον άποψη, αλλά απηχεί και τις απόψεις αρκετών άλλων ομογενειακών  παραγόντων με τους οποίους ο γράφων κατά καιρούς έχει, και επί του θέματος, εκτενώς συνομιλήσει. (Χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν θα υπάρχουν και συγκλίνουσες ή ακόμη και αντίθετες απόψεις).

Ωστόσο, έχει ιδιαίτερη αξία η τοποθέτηση επί του θέματος  στο Ειδικό Συνέδριο του «Ελληνικού Κογκρέσου Αμερικής» (“Hellenic Congress of America) για το Δικαίωμα ψήφου  των Ελλήνων του Εξωτερικού, που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακώς στην Νέα Υόρκη, ΗΠΑ (Μάιος 2022)  του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας και Επιτίμου Καθηγητή της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιου Παυλόπουλου ο οποίος επισήμανε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

“Την 19η Φεβρουαρίου 2009 κατέθεσα, στην Βουλή των Ελλήνων, ως Υπουργός Εσωτερικών της τότε Κυβέρνησης του κ. Κώστα Καραμανλή, σχέδιο νόμου με τίτλο: «Άσκηση του εκλογικού δικαιώματος κατά τις γενικές βουλευτικές εκλογές από τους Έλληνες εκλογείς που διαμένουν στο εξωτερικό». Επρόκειτο για «εμβληματικό»,  εκτελεστικό του Συντάγματος, σχέδιο νόμου (…) Επισημαίνεται πως, με δεδομένο ότι η εφαρμογή στην πράξη των σχετικών συνταγματικών διατάξεων ως προς την ψήφο των Αποδήμων αποτελούσε ένα πρωτόγνωρο για τα εκλογικά μας δεδομένα εγχείρημα, το ως άνω σχέδιο νόμου καθιέρωνε ένα είδος μεταβατικής περιόδου αναφορικά με την ολοκλήρωση του όλου θεσμού. Μεταβατικής περιόδου, κατά την οποία θα ετίθεντο οι βάσεις για  την περαιτέρω εξέλιξή του,  κυρίως προς δύο κατευθύνσεις:

1. προς την κατεύθυνση της διεύρυνσης της μελλοντικής καθιέρωσης δυνατότητας εκλογής εκπροσώπων των Αποδήμων ανά περιφέρεια Εξωτερικού (…)

2.Και, δεύτερον, προς την κατεύθυνση υιοθέτησης της μεθόδου άσκησης του εκλογικού δικαιώματος από τους Απόδημους μ΄ επιστολική ψήφο.” (…).

Ακόμη νωρίτερα, όμως, όταν ακόμη διεξάγοντο συζητήσεις μεταξύ αρμοδίων κλπ. παραγόντων, η κυβερνητική επωδός ήταν: Ας ψηφίσουμε τώρα το Νόμο και αργότερα θα γίνουν τροποποιήσεις…

Αυτή ήταν και η πίεση προς  τον τότε Πρόεδρο του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού (ΣΑΕ) Στέφανο Ταμβάκη ο οποίος εκράζοντας και τις θέσεις του προεδρείου (αλλά και του  τότε ΠΑΣΟΚ) διαφωνούσε με  βασικές αρχές του νομοσχεδίου.

Το αρχικό σχέδιο νόμου συζητήθηκε μεταξύ 1ης και 7ης Απριλίου 2009. Στην ψηφοφορία της 7ης Απριλίου 2009 ψηφίσθηκε μόνον από τους 159, μεταξύ των 267 ψηφισάντων, Βουλευτές -106 ψήφισαν «όχι» και 2 «παρών»- Και απορρίφθηκε.

Χρειάστηκαν δέκα χρόνια μέχρι το Δεκέμβριο του 2019 (Ψήφο στο Επικρατείας) και άλλα επτά χρόνια μέχρι το Ιούλιο του 2023 για να αρθούν οι περιορισμοί που έθεταν οι προηγούμενοι νόμοι!.

Και ακόμη , αν υπολογίσουμε ότι η έννοια “ψήφος Αποδήμων” είσηλθε στο ελληνικό Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 1975, μας πήρε μισό αιώνα και ακόμα δεν έχουμε σταματήσει τους πειραματισμούς…

Αυτά ως προ την προϊστορία του θέματος.

Τι μας λέει η κυβέρνηση σήμερα;  ‘Οτι η εκπροσώπιση μέσω των Βουλευτών Επικρατείας ουσιαστικά ΑΠΕΤΥΧΕ και είναι καιρός οι Απόδημοι να στείλουν δικούς τους βουλευτές στην Ελληνική Βουλή. Αλλά ποιούς “δικούς” τους βουλευτές; Αυτούς που θα επιλέξουν οι ίδιοι. Με ποιόν τρόπο;  Αναδεικνύοντας με την ψήφο τους τρεις βουλευτές από την …παγκόσμια περιφέρεια αποδήμων!!!  

“…Αλλά ο αριθμός των βουλευτών κάθε εκλογικής περιφέρειας ορίζεται με προεδρικό διάταγμα, με βάση το νόμιμο πληθυσμό της περιφέρειας που προκύπτει, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, από τους εγγεγραμμένους στα οικεία δημοτολόγια, όπως νόμος ορίζει…  Πως ορίζει ο νόμος;  “…Μέτρο για τον υπολογισμό του αριθμού των βουλευτικών εδρών κάθε εκλογικής περιφέρειας είναι το πηλίκο της διαίρεσης του συνολικού αριθμού των δημοτών της επικράτειας, που καθορίζεται στους πίνακες που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, δια του συνολικού αριθμού των βουλευτικών εδρών, που ορίζεται στην παράγρ. 1, οι οποίες κατανέμονται στις εκλογικές περιφέρειες”. ( Ν. 4654/2020).

Πότε, αλήθεια, έγινε απογραφή του Απόδημου Ελληνισμού; Καταμετρήθημεν; Και πόσοι ευρέθημεν;  Και πόσοι είναι εγεγραμμένοι στα “οικεία Δημοτολόγια”; Ντουφεκιές στον αέρα…

<< Ο απόδημος ελληνισμός με αυτή την κίνηση ενισχύεται, εκπροσωπείται απευθείας και αυξάνει τη δυνατότητα ενίσχυσης των σχέσεων της Ελλάδας με το εξωτερικό, κάτι κομβικό σε πολλούς τομείς”,  σημειώνει στην <<Καθημερινή>>  κυβερνητική πηγή που έχει γνώση της ρύθμισης“. ‘Οχι, σιγά που θα έφερναν ρύθμιση για να ενισχύσουν τον Απόδημο Ελληνισμό και την παρουσία του στην Ελληνική Βουλή!

Η επιστολική ψήφος ναι, αυτή θα βοηθήσει πολλούς ομογενείς να ψηφίσουν και οι οποίοι  δεν θα πήγαιναν στις ουρές των Προξενείων. Άλλωστε η ιστορία διδάσκει πως χωρίς επιστολική στις εθνικές εκλογές του 2023 ψήφισαν 18.203 ενώ στις ευρωεκλογές με επιστολική ψήφισαν 36.645.

Ας αναμείνουμε να δούμε πέραν από την επιστολική ψήφο που έχει ήδη προαναγγείλλει ότι θα αποπειραθεί να νομοθετήσει  η κυβέρνηση, το νομοσχέδιο που θα καταθέσει -ίσως το Πάσχα- στη Βουλή  εάν και τι  ακριβώς θα προβλέπει για  την  δημιουργία νέας παγκόσμιας Περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού και την απευθείας ψήφο σε ομογενείς υποψηφίους βουλευτές.  Και, φυσικά, πόσες από τις 200 ψήφους που απαιτούνται για να γίνει νόμος, θα λάβει.

Στο αναμεταξύ, θα καταμετρήσουμε και τις όποιες αντιδράσεις της οργανωμένης ομογένειας και απλών ομογενών πολιτών επί του θέματος. Οι στήλες της Panhellenic Post θα είναι ανοικτές σε ΟΛΕΣ τις απόψεις.

ΥΓ: Οι επισημάνσεις δικές μας.