Σατιρίζοντας: «Ας τους να λένε”…

Του Χρήστου Μαλασπίνα

«Το γαρ πολύ τoυ έρωτος γεννά παραφροσύνη». Ο Ν. Γκάτσος είναι “υπεύθυνος” για το στίχο. Και ο Σαββόπουλος που το κανε τραγούδι!..

Μα, δε γράφουν τέτοιους στίχους ούτε τραγουδάνε τέτοια τραγούδια παληκάρια μου! Τραγούδια που πάνε “γάντι” στον καθένα, ανάλογα με το ποιός και για ποιόν το λέει,  που θα το “πιάσεις” και που θα το ακουμπήσεις! Και καλά, εσείς προλάβατε και φύγατε και οδεύσατε προς Παράδεισο μεριά. Εμάς που μας αφήσατε, όμως; Και κυρίως, το τραγούδι σας σε ποιόν το “αφιερώσατε”;

Διότι σήμερα Αλή Πασσά δεν έχουμε, ούτε Κυρά Φροσύνη. Έχουμε, όμως, εκείνους που θα ήθελαν να γίνουν Αλή Πασσάδες στη θέση του Αλή Πασσά και εκείνους που δεν θάθελαν να είναι Φροσύνες στη θέση της Φροσύνης! Και μάλιστα μέσα στη λίμνη των Ιωαννίνων! Που είναι μακριά από τις …Καλαμάτες, αλλά και οι δυό βρέχονται από νερά θαλασσινά η μία, λιμνάζοντα η άλλη!

Άδικο έχω; Κι αν έχω άδικο μην μου το πείτε, σας παρακαλώ…

Διότι αν ο κάθε ένας επίδοξος Αλή Πασσάς δεν έβρισκε το τραγούδι του Διονύση, πως θα έπνιγε τη Φροσύνη;  Το πολύ πολύ να έπνιγε τον καϋμό του που δεν θα μπορούσε να πνίξει …τον έρωτά του! Διότι αν και Πασσάς ο ίδιος κάποτε, μούσκεμα τα έκανε! Τότε. Και τώρα.  κι αν τ’ άπλωσε στον απλωμό να στεγνώσουνε, “ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ”!..

Τώρα ξέρω ο νους σας οργιάζει αλλά κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα  ή  φραστικές ατάκες και λεκτικές επιθέσεις είναι τυχαία και μη δίνεται σημασία! Το παν την σήμερον ημέρα είναι  να βρείς μικρόφωνο να υποδεχθεί τη φωνή σου και ώττα να αντέξουν τα φάλτσα σου!..

Είναι και η Γιουροβίζιον που πλησιάζει…

Και όπως λέει και η λαϊκή σοφία “το χρήμα πολλοί εμίσησαν, την δόξα ουδείς”! Για την “δόξα” ο Βρούτος συμμάχησε με τους εχθρούς του Καίσαρα και τον δολοφόνησαν! Τώρα θα πείτε καλά να πάθει. Όχι ο Βρούτος. Ο Καίσαρας. Διότι αν είχε ακούσει τον, κατά Καβάφη, Αρτεμίδωρο και είχε σταθεί να διαβάσει τον πάπυρο που του έβαλε στο χέρι καθώς πήγαινε στην Σύγκλητο, θα είχε αποφύγει και τον Βρούτο και το μαχαίρι του!. Αλλά εκείνος προτίμησε να χαιρετά και να  αντιχαιρετά τα πλήθη που τον αποθέωναν! Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι… Όχι αυτό είναι από άλλο …ευαγγέλιο!..

Εν πάσει περιπτώσει,  εγώ από την  Καλαμάτα τις ελιές της προτιμώ  έστω και εάν έχουν κουκούτσι μυαλό!  Αλλά απορώ με όλους αυτούς που βγαίνουν στη σύνταξη όχι για να ξεκουραστούν και να απολαύσουν αλλά για να κυνηγήσουν νέες θέσεις απασχόλησης, όχι γιατί δεν έχουν να φάνε, αλλά απλά για να στοιβάξουν περισσότερα πλούτη  στα γεράματα!!! Και το σπουδαιότερο ανακαλύπτουν ετεροχρονισμένα όλα εκείνα που αν τα γνώριζαν νέοι θα περνούσαν καλύτερα και ησυχότερα γεράματα!

Ας τους να λένε.  “Τίποτα δεν αποδείχτηκε. Αστους να λένε. Το σπουδαίο είναι ότι έσκασε!..” Α, ρε Καβάφη. Όλα τα είπες και όλα τα έγραψες…

“Ας τους να λένε”.