O Πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ, Καναδά για την ψήφο Αποδήμων

ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ POLITICAL

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΓΩΝΗ

Η τελευταία εξαγγελία του πρωθυπουργού περί επιστολι-

κής ψήφου αποδήμων και δημιουργίας δικής τους εκλογι-

κής περιφέρειας επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θέμα που

είχε έντονα απασχολήσει την Ομογένειά μας κατά το πα-

ρελθόν.

Η ψήφος των αποδήμων, απολύτως κατοχυρωμένη σύμ-

φωνα με το Άρθρο 51 του Συντάγματος, έχει αποδειχτεί

μια καθόλου εύκολη υπόθεση, καθότι ο τρόπος εξάσκη-

σης του δικαιώματος καθορίζεται με απόφαση των 2/3 της

Βουλής, μια διαδικασία δηλαδή που προϋποθέτει πολιτική

συναίνεση, που εκ των πραγμάτων δύσκολα επιτυγχάνεται.

Πέραν όμως της οποιασδήποτε πολιτικής σκοπιμότητας

και της προθυμίας ή απροθυμίας των κομμάτων να προ-

χωρήσουν σε μια διαδικασία που θα επιτρέψει σε χιλιάδες

ομογενείς να επανασυνδεθούν με το εθνικό κέντρο, η ανα-

γκαιότητα της εφαρμογής ενός μέτρου συμμετοχής των

αποδήμων στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας ενδυναμώνει

το ενδιαφέρον της Ομογένειας για τα ελληνικά πράγματα,

ενισχύει τον δυναμισμό της και ενθαρρύνει τη δημιουργία

λόμπι και επηρεασμού των τοπικών κοινωνιών και κυβερ-

νήσεων για τα διάφορα ελληνικά θέματα. Ενεργοποιεί δη-

λαδή, με λίγα λόγια, το τεράστιο εθνικό κεφάλαιο της ελ-

ληνικής διασποράς.

Κατά πόσον όμως η εξαγγελία εξυπηρετεί τις εκλογικές

ανάγκες της Ομογένειας και ο τρόπος με τον οποίον θα ψη-

φίζει και θα εκλέγει εκπροσώπους της; Καταρχάς, η εφαρ-

μογή της επιστολικής ψήφου είναι η μόνη ενδεδειγμένη μέ-

θοδος ψηφοφορίας.

Η φυσική παρουσία των ομογενών σε καθορισμένα εκλο-

γικά κέντρα ελάχιστα εξυπηρετεί. Οι αποστάσεις μεταξύ

τόπου κατοικίας και των εκλογικών κέντρων είναι σε συ-

ντριπτική πλειοψηφία απαγορευτικές. Ακόμη και εντός των

μεγάλων αστικών κέντρων συγκέντρωσης των ομογενών

η απόσταση από ένα εκλογικό κέντρο, που συνήθως το-

ποθετείται σε κάποια διπλωματική αποστολή, είναι τερά-

στια, της κλίμακας πολλών δεκάδων χιλιομέτρων, κάτι που

θα ενεργήσει ως αποθαρρυντικό για τους περισσοτέρους.

Επιπλέον, ο συνωστισμός που παρατηρήθηκε σε ορισμέ-

να εκλογικά κέντρα την τελευταία φόρα που εφαρμόστη-

κε η μέθοδος αυτή, λόγω υποστελέχωσης των προξενικών

και άλλων υπηρεσιών, θα ενισχύσει περισσότερο την απο-

χή από την εκλογική διαδικασία.

Εν συντομία, η απουσία επιστολικής ψήφους απαξιώνει το

όλο επιχείρημα και καταδικάζει την ψήφο των αποδήμων

σε συνεχή μαρασμό και τελικά σε ολική απροθυμία συμμε-

τοχής και, πολύ πιθανόν, σε συναίσθημα εμπαιγμού, καθότι,

παρόλο που τα προβλήματα και οι αντιξοότητες ήταν γνω-

στά, ο πολιτικός κόσμος αρνήθηκε να υιοθετήσει το ενδε-

δειγμένο μέτρο.

Η εξαγγελία του πρωθυπουργού εμπεριέχει όμως και κάτι

άλλο ακόμη, τη δημιουργία εκλογικής περιφέρειας εξωτε-

ρικού και την εκλογή τριών βουλευτών με σταυρό.

Με μια πρώτη ανάγνωση το μέτρο αυτό ακούγεται καλό.

Οι ομογενείς θα μπορούν να εκλέγουν τους εκπροσώπους

της προτίμησής τους, πέρα από την επιλογή του κόμματος,

που ίσχυε μέχρι σήμερα. Σίγουρα αυτό είναι ένα βήμα προς

τη σωστή κατεύθυνση. Το κατά πόσον όμως ανταποκρίνε-

ται στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των αποδήμων είναι

μια άλλη υπόθεση.

Η δημιουργία μίας και μόνο εκλογικής περιφέρειας, που θα

καλύπτει τον απανταχού ελληνισμό της διασποράς, ακού-

γεται κάπως ανεδαφική. Προτιμότερο θα ήταν να δημιουρ-

γηθούν περιφέρειες σε Ευρώπη, Βόρεια και Νότια Αμερική,

Ωκεανία και Ασία. Με εκλογή ενός βουλευτή ανά περιφέ-

ρεια, ο οποίος θα πρέπει απαραιτήτως να είναι κάτοικός

της.

Με τον τρόπο αυτόν ο ομογενής θα ταυτίζεται κατά κά-

ποιον τρόπο με την περιφέρεια στην οποία ανήκει και ο

υποψήφιος βουλευτής που θα τον εκπροσωπεί θα είναι

γνώστης και σχετικός με την περιφέρεια στην οποία θα

εκλέγεται.

Η ιδέα του τοπικού υποψηφίου, πέραν της ταύτισης ψηφο-

φόρου-βουλευτή, προσφέρεται και για κάτι ακόμη, την είσο-

δο στη Βουλή ατόμων με διαφορετική νοοτροπία, εμπειρίες,

γνώσεις και τρόπο συμπεριφοράς και λειτουργίας. Κάτι που

αν λάβουμε υπ’ όψιν τις σκηνές που διαδραματίζονται συ-

χνά πυκνά στον ναό της δημοκρατίας στην πατρίδα μας, εί-

ναι απαραίτητο προς παραδειγματισμό ορισμένων.

Κατανοώ ότι κάτι τέτοιο θα αλλάξει το ελληνικό πολιτι-

κό σκηνικό στο εξωτερικό, τα κόμματα θα υποχρεωθούν

να αναπτύξουν τοπικά δίκτυα και διαδικασίες, αλλά έτσι οι

ομογενείς δεν θα αποκτήσουν μόνο έναν πραγματικό εκ-

πρόσωπό τους αλλά και θα ευαισθητοποιηθούν περισσό-

τερο για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.

Προφανώς όλα αυτά υπόκεινται σε γενναίες πολιτικές

αποφάσεις. Πολύ πιθανόν τα κόμματα να μετρήσουν τις

δυνάμεις τους στο εξωτερικό και να αποφασίσουν ανάλο-

γα – και ίσως το πολιτικό τους συμφέρον να υπερισχύσει

του εθνικού.

Γιατί εθνικό συμφέρον είναι η ενεργή συμμετοχή των απο-

δήμων στο ελληνικό γίγνεσθαι, η ενεργοποίησή τους και η

αύξηση του εθνικού τους φρονήματος.