Ανάγκη να ανασκουμπωθεί η Ελληνική Ομογένεια των ΗΠΑ

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Η απόφαση του Ομογενή υποψήφιου για την 34η περιφέρεια του Κουίνς στην Πολιτειακή Βουλή (State Assembly) Ανδρέα Μίγια να διακόψει την προεκλογική του εκστρατεία, γιατί δεν υπήρξαν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα σηματοδοτούσαν μια βάσιμη ελπίδα επιτυχίας του, ήρθε να «ταράξει» τα λιμνάζοντα ύδατα της σύγχρονης ομογενειακής πολιτικής δραστηριότητας στις ΗΠΑ. Που δεν είναι ανάλογη εκείνων των εποχών που έφεραν στη Βουλή, τη Γερουσία, ακόμη και το Λευκό Οίκο ομογενειακές προσωπικότητες του διαμετρήματος ενός Πολ Σαρμπάνη, ενός Σπύρου Άγκνιου, ενός, Μαικλ Δουκάκη, ενός Κρις (Χρήστου) Σπύρου,  ενός Πολ Τσόνγκα,  μιας Ολυμπίας Σνόου και τόσων άλλων. Παλαιών, αλλά και νεότερων όπως του Τζον Μπραδήμα, του Νίκολας Πέτρις, αλλά και των σύγχρονων Γκας Μπιλιράκη, Νικόλ Μαλλιωτάκη, Ντίνας Τάϊτους κ.α.

Είναι αλήθεια ότι η περίοδος εκείνη 1970-1990 σημαδεύτηκε από την έντονη δράση του ελληνοαμερικανικού λόμπι  το οποίο συνεργάστηκε στενά με τους ομογενείς πολιτικούς για την προώθηση των ελληνικών συμφερόντων στην Ουάσιγκτον.  Η δράση αυτή σήμερα είναι, για διάφορους λόγους, υποτονική. Εξ ου και η στήριξη σε ομογενείς υποψηφίους είναι μικρή.

«H εκστρατεία του Μίγια ήταν μια σπίθα ελπίδας που όμως δεν κατόρθωσε να ανάψει έστω και μια μικρή φλόγα και να κινητοποιήσει τους υπεύθυνους, ώστε να τον βοηθήσουν να βγει προς τα έξω, με τους κατάλληλους ελιγμούς εντός του Δημοκρατικού Κόμματος και άλλων παράλληλων καναλιών», όπως γράφει η ομογενειακή ιστοσελίδα «anamniseis.net».

Δυστυχώς, η απόφαση του να αποχωρήσει δείχνει πόσο δύσκολο είναι πλέον να μπεις στον στίβο της πολιτικής. Την ίδια ώρα ο πιο έμπειρος Ομογενής πολιτικός στο Άλμπανι, ο υπαρχηγός της Γερουσίας Μιχάλης Γιάνναρης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική και την επιστροφή του στην ιδιωτική ζωή.

Αυτό σημαίνει ότι σαν Κοινότητα δεν έχουμε πλέον κανέναν να μας αντιπροσωπεύει σε τοπικό και πολιτειακό επίπεδο στην Αστόρια της Νέας Υόρκης.  Ίσως, αν συνεχίσουμε έτσι και παναμερικανικά, σε λίγο δεν θα έχουμε ούτε σε Πολιτειακή ή στην ομοσπονδιακή Βουλή και Γερουσία.  Για να μην προσθέσουμε και την πιθανολογούμενη αναδιανομή της πίτας στο Μπρούκλιν και το Στάτεν  Άϊλαντ, όπου εκλέχθηκε η Ομοσπονδιακή βουλευτής Νικόλ Μαλλιωτάκη.

Η διαμορφούμενη τα τελευταία χρόνια «φτώχεια» της ομογένειας σε πολιτικό προσωπικό ενέπνευσε το δημιουργηθέν την τελευταία δεκαετία Ελληνικό Κογκρέσο Αμερικής (Hellenic Congress of America – HECA) στο Πρόγραμμά του  -μεταξύ άλλων-  να ενθαρρύνει ενεργά τους νέους ομογενείς να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή, επιδιώκοντας να ενισχύσει τη φωνή της ελληνοαμερικανικής κοινότητας στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Στόχος της εκστρατείας ήταν η διασφάλιση των εθνικών θεμάτων και η προώθηση των αξιών του ελληνισμού στις ΗΠΑ.

Έτσι στο Ιδρυτικό Συνέδριο του HECA ετέθησαν:

• Στόχος: Η ενεργοποίηση της νέας γενιάς (νέοι ομογενείς) για την ανάληψη ηγετικών ρόλων στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ.
• HECA: Το Ελληνικό Κογκρέσο Αμερικής δραστηριοποιείται προς αυτή την κατεύθυνση, στοχεύοντας στη γεφύρωση των νέων με τα κοινά.
• Σημασία: Η συμμετοχή αυτή κρίνεται απαραίτητη για την ισχυροποίηση της ομογενειακής παρουσίας.

Δυστυχώς, το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα, δεν ήταν το αναμενόμενο.  Σ΄ αυτό συνέβαλαν πολλοί παράγοντες, όπως π.χ. η ουσιαστική αδιαφορία του εθνικού κέντρου για τους «δεδομένους» Ελληνοαμερικανούς, η αβάσιμη φήμη για ψήφο «των ομογενών» αδιακρίτως στις εθνικές εκλογές και η δημιουργία έδρας (ή εδρών) Απόδημου Ελληνισμού που -εικάζεται ότι- θα απορροφήσει ένα μέρος του ενδιαφέροντος της νέας γενιάς ομογενών περί τα πολιτικά κ.α.

Αυτά όλα, χωρίς το αντίβαρο μιας καλά συντονισμένης, αθέατης, διπλωματικής εκστρατείας  υποκινούμενης από το εθνικό κέντρο, για την μαζική εγγραφή στους τοπικούς εκλογικούς καταλόγους των ομογενών που πληρούν τις προϋποθέσεις του Αμερικανικού Συντάγματος και του εκλογικού νόμου έτσι ώστε αφενός μεν να ενισχυθεί με ψήφους η πολιτική παρουσία της Ομογένειας σε κυβερνητικά ή δημοτικά πόστα και, αφετέρου, να δημιουργηθεί ένα «ρεύμα» πολιτικοποίησης που θα «διαπερνούσε» και τις νεότερες γενιές ελληνικής καταγωγής Αμερικανών πολιτών περί τα τοπικά κοινά.

Μετά «μεμψιμοιρούμε» για το «αδύναμο» ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ… Ένα λόμπι που το υπονομεύουν πολλές φορές (ακόμη και) οι ίδιες οι θέσεις κάποιων ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και μια διάχυτη αίσθηση αριστεροκίνητου «αντιαμερικανισμού» που ευτυχώς τα τελευταία χρόνια δείχνει εμφανή σημάδια κόπωσης…

Συμπέρασμα: «ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι» (να φροντίζουμε για το ένα καθήκον ή ζήτημα, χωρίς όμως να παραμελούμε το άλλο). Που, στην περίπτωση, σημαίνει: ΝΑΙ στην ψήφο στις εθνικές εκλογές για τους Απόδημους Έλληνες Ψηφοφόρους. Αλλά ΝΑΙ και στην προτροπή όσων ομογενών (και είναι οι συντριπτικά περισσότεροι) δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για ψήφο στην γενέτειρα να εγγραφούν στους τοπικούς εκλογικούς καταλόγους και να ψηφίζουν ΜΑΖΙΚΑ. Και οι νέοι ομογενείς να ασχολούνται με την πολιτική παράλληλα με τις σπουδές τους και την επαγγελματική τους πρόοδο.  Ώστε και υποψηφίους αρκετούς να έχουμε και ψήφους πολλές να διαθέτουμε. Έτσι, αντί να αποχωρούν «απογοητευμένοι» οι υποψήφιοι από τον προεκλογικό αγώνα να στηρίζονται από τους ομογενείς και να εκλέγονται. Παράλληλα, και η προσπάθεια του HECA πρέπει να συνεχισθεί. Είναι ανάγκη να ανασκουμπωθεί η Ελληνική Ομογένεια των ΗΠΑ.