Δημοσθένης Τριανταφύλλου: Αθάνατος στη μνήμη μας μένει…

Στο γραφείο του Διευθυντή τον Σεπτέμβριο του 1974! Όρθιοι διακρίνονται οι αείμνηστοι Τιμολέων Κόκκινος, υποδιευθυντής του Ημερήσιου (αριστερά), κ. Παρούλο Διευθύντρια Αγγλικών και Κωνσταντίνος Παρθένης, υποδιευθυντής του Απογευματινού σχολείου. Καθήμενος ο διευθυντής κ. Δημοσθένης Τριανταφύλλου.

Νέα Υόρκη.- . Σαν σήμερα, προ ενός έτους, έφυγε από κοντά μας ο Δάσκαλος της Ομογένειας Τιμολέων Κόκκινος. Η οικογένεια, οι συγγενείς και οι φίλοι την Κυριακή τίμησαν την μνήμη του με το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.

Προ τεσσάρων εβδομάδων η κ Τζόυ Πετράκου, διευθύντρια επιχειρήσεων του Ελληνικού Κλασσικού Σχολείου Τσάρτερ (Founding School Leader και Chief Operating Officer των Hellenic Classical Charter Schools στο Brooklyn και στο Staten Island), συγκλόνισε την ομογένεια όχι μόνο με την αφιέρωσή του βραβείου της στον αείμνηστο δάσκαλό της, αλλά και με την αναφορά της στον αείμνηστο Τιμολέοντα Κόκκινο.

Ο πρώην διευθυντής του Λυκείου της Αστόριας και νυν διευθυντής Παιδείας της Μητροπόλεως της Νέας Ιερσέης, κ. Δημοσθένης Τριανταφύλλου, την ώρα που η οικογένεια τελούσε το ετήσιο μνημόσυνο κατέθεσε με παρρησία τις απόψεις του για την προσφορά του αειμνήστου και συνάμα εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ο αείμνηστος παραμένει Αθάνατος.

Η συγγραφική ομάδα των τριών βιβλίων του Νηπιαγωγείου. Όρθιοι οι Τιμολέων Κόκκινος και Φανή Ζηκοπούλου. Καθήμενοι από αριστερά διακρίνονται οι Ελένη Νάκου, Δρ. Κωνσταντίνος Γεωργίου, Δημοσθένης Τριανταφύλλου και Θεοδώρα Παπαδημητρίου.

Παραθέτουμε το πλήρες κείμενου του άρθρου του Δημοσθένη Τριανταφύλλου:

Όταν έχουμε αγαπήσει έναν δάσκαλο και τον έχουμε κλείσει στην καρδιά μας ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά αθάνατος στη μνήμη μας μένει!

Ένας τέτοιος δάσκαλος είναι  ο αείμνηστος Τιμολέων Κόκκινος από το ιστορικό χωριό Νικιά της Νισύρου της Δωδεκανήσου.

Το μνημόσυνο του για τον ένα χρόνο τελέστηκε την περασμένη Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου, στον ιερό ναό της Αγίας Αικατερίνης στο Ditmars και η μακαρία στο γνωστό εστιατόριο «Λουκούμι».

Συνεργαστήκαμε για πολλά χρόνια και το σημείωμα αυτό αποτελεί ελάχιστο φόρο ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης της πρωτοποριακής προσφοράς του στην ομογενειακή ελληνόγλωσση εκπαίδευση, αλλά και το πιο γνήσιο και αυθεντικό περιγράφει  τη  συνεργασία μας με κριτήριο την αλήθεια και όχι γενικότητες, ευχολόγια και υπερβολικές γλωσσικές εκφράσεις!

Το πρώτο βιβλίο “Μαθαίνω Ελληνικά”.

Δικαίως ονομάστηκε ο Δάσκαλος της Ομογένειας αφού δίδαξε σε τρία διαφορετικά ημερήσια ομογενειακά σχολεία , Άγιο Σπυρίδωνα, Καθεδρικό Αγίας Τριάδος και Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια.

Να προσθέσω εδώ ότι ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Παρθένης από το ιστορικό νησί της Χίου έχει τον τίτλο ο Δάσκαλος της Αστόριας γιατί δίδαξε μόνο στα σχολεία της Αστόριας!

Ο Τιμολέων Κόκκινος ήταν και παραμένει πρότυπο Δασκάλου με άρτια ακαδημαϊκή δίγλωσση κατάρτιση, Ακαδημία Ρόδου και Teachers  College, Columbia University, με γνήσια χαρίσματα κατανόησης και αγάπης για τους μαθητές του και υποδειγματική ηθική συμπεριφορά με κολώνες την υπομονή και επιμονή! Δίδασκε με πάθος και αφοσίωση!

Πάνω από συγγενείς και φίλους έθετε την αλήθεια και τη δικαιοσύνη για τη σωστή μάθηση και πρόοδο κάθε μαθητή στην τάξη του, που είναι η ουσιώδης έννοια της σωστής διδακτικής μεθοδολογίας της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού στα σχολεία της Αμερικής!

Στην πρώτη του κατοικία στο Fort Lee της Νέας Ιερσέης δυνάμωσαν οι ρίζες της φιλίας μας και συνεργασίας με μικρές συναντήσεις και δείπνα τα Σάββατα με την ευγενική φιλοξενία της συζύγους του, αείμνηστης και αγαπητής κας Στάσας!

Τότε δίδασκε στο σχολείο του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδος στους 74 δρόμους και Πρώτη Λεωφόρο στο Μανχάτταν, το σχολείο της Αρχιεπισκοπής. Έπαιρνε το Λεωφορείο της Γέφυρας George Washington και στη συνέχεια το τρένο για το σχολείο της Αγίας Τριάδος.  Πριν από την θέση αυτή είχε διδάξει και στο ελληνικό σχολείο του Αγίου Σπυρίδωνα  στο Washington Heights!

Η διευθύντρια του Καθεδρικού κα Μιχαηλίδου, ως επίσης και ο κ. Ε. Χατζηεμμανουήλ , Διευθυντής του Γραφείου Ελληνικής Παιδείας της Αρχιεπισκοπής, μου  έλεγαν ότι ο κ. Κόκκινος είναι ο καλύτερος Δάσκαλος που είχαν συναντήσει!

Το 1973 η Κοινότητα του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια με είχε προσλάβει για να ιδρύσω το πρώτο κοινοτικό ελληνοαμερικανικό Λύκειο με τάξεις 9-12. Η Κοινότητα προσπάθησε τρεις φορές πριν από μένα με διαφορετικούς Διευθυντές να ιδρύσει το πρώτο Λύκειο και είχε αποτύχει.

Το πενταετές μου σχέδιο για την ίδρυση του Λυκείου βασιζόταν σε πρόσληψη  προσοντούχων καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης και Δασκάλων που είχαν και υποστήριζαν το όραμα του Λυκείου για  να μας βοηθήσουν στην ίδρυση του Λυκείου.

Τότε υπήρχαν και ορισμένοι δάσκαλοι, οι οποίοι ήταν εναντίον της ίδρυσης του Λυκείου γιατί δεν θα δίδασκαν πλέον στις γυμνασιακές τάξεις 7η και 8η. που είχαν συνηθίσει για πολλά χρόνια στον Άγιο Δημήτριο.

Επικοινώνησα με τον κ. Κόκκινο στον Καθεδρικό που είχα εμπιστοσύνη στο ήθος του και στις ικανότητες του και δέχτηκε να φύγει από τον Καθεδρικό και να έρθει στον Άγιο Δημήτριο, ώστε η παρουσία του να ήταν μαγνήτης προσέλκυσης νέων μαθητών.

Δέχτηκε! Αλλά η Αρχιεπισκοπή με κατηγόρησε γιατί πήρα τον καλύτερο δάσκαλο τους. Μαζί με τον κ. Κόκκινο ήρθε και η κα. Καράσα για να διοργανώσει την βιβλιοθήκη των 5,000 τόμων που ήταν  νομική προϋπόθεση για την ίδρυση του Λυκείου!

Η συγγραφή του πρώτου βιβλίου του Νηπιαγωγείου με την καθοδήγηση του αείμνηστου Τιμολέοντα Κόκκινου

Εδώ θα ήθελα να γνωστοποιήσω σε όλου τους εκπαιδευτικούς όλων των ελληνικών σχολείων ημερησίων, απογευματινών και Σαββατιανών τα ευχάριστα νέα ότι ο αείμνηστος  Τιμολέων Κόκκινος ήταν επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας που είχα διοργανώσει για να συγγράψει τα τρία πρώτα θεματικά βιβλία για το Νηπιαγωγείο των ελληνικών σχολείων.

Η ομάδα έγραψε τα τρία πρώτα τεύχη το καλοκαίρι του 1979 και χρησιμοποιήθηκαν στο σχολείο για 30 συνεχή χρόνια!  Χορηγός της συγγραφής ήταν η κυρία Γκολφινοπούλου εις μνήμη του συζύγου της!

Αυτή η πρωτοποριακή καρποφόρα προσπάθεια είναι ένα από τα πιο σημαντικά εκπαιδευτικά επιτεύγματα του πεφιλημένου μας συναδέλφου Τιμολέοντα Κόκκινου!