Πολιτικές ατάκες για την Ομογένεια με νόημα

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Η εβδομάδα που σε λίγα 24ωρα εκπνέει στην διεθνή πολιτική σκακιέρα σημαδεύτηκε πρωτίστως από τον πόλεμο που εξαπέλυσαν (και συνεχίζεται) εναντίον του Ιράν, ΗΠΑ και Ισραήλ. Σε ελληνοκεντρικό, όμως, επίπεδο χρωματίστηκε από το Νομοσχέδιο για την ψήφο και την εκλογική Περιφέρεια των Αποδήμων.

Το αποτέλεσμα γνωστό. Η επιστολική ψήφος συγκέντρωσε 201 ψήφους, δηλαδή υπερέβη το προαπαιτούμενο ποσοστό των 2/3 της Βουλής και θα ισχύσει από τις επόμενες εκλογές. Αντίθετα η δημιουργία 3δρικής έδρας Απόδημου Ελληνισμού με 161 ψήφους θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές.

Ωστόσο, στο περιθώριο των  όσων έγιναν στο προσκήνιο και το παρασκήνιο της όλης διαδικασίας, ιδιαίτερη σημασία -ως προς τον τρόπο που το εθνικό κέντρο αντιμετωπίζει τους Απόδημους- έχουν, κατά την άποψή μας, και κάποιες αποστροφές των ομιλιών που εκφωνήθηκαν από προέδρους και Γ.Γ.  των κομμάτων, είτε από υπουργούς και βουλευτές. Θα επικεντρωθούμε στις σημαντικότερες από όσες αποτυπώσαμε παρακολουθώντας την διήμερη συζήτηση.

Ξεκινώντας από τον εισηγητή, Υπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Λιβάνιο, είπε: « Η επιστολική ψήφος μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια, με αξιοπιστία και ενισχύει την συμμετοχή. Η περιφέρεια Αποδήμων εξασφαλίζει την αυθεντική εκπροσώπηση και την γνήσια διακριτή φωνή των Ελλήνων του εξωτερικού στην Βουλή».  Για την ενίσχυση της συμμετοχής (βασικό κυβερνητικό κίνητρο) ουδεμία αμφιβολία.

«…οι καιροί είναι ώριμοι για να κάνουμε αυτό το βήμα και για το εκλέγειν και για το εκλέγεσθαι των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό». Για το «εκλέγειν», ναι. Για το «εκλέγεσθαι, όμως; «Εκλέγεσθαι» ποιοι; Οι πάμπλουτοι;

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «…“κορωνίδα” αυτής της πρωτοβουλίας -και θα κλείσω με αυτό κα πρόεδρε- ήταν και η επίσημη αναγνώριση της σημασίας της ελληνικής γλώσσας. Η 9η Φεβρουαρίου είναι πια η Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, με επίσημη απόφαση της UNESCO. Και αυτό πρωτοβουλία που δρομολογήθηκε από αυτήν την κυβέρνηση». Για να λάβει την απάντηση  του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου: «…Ανιστόρητες οι αναφορές του πρωθυπουργού για την ημέρα της ελληνικής γλώσσας. Η μέρα της ελληνικής γλώσσας καθιερώθηκε το 2017 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ». Υπάρχει μία χαρακτηριστική παροιμία για την περίπτωση που θα αποφύγω, όμως, να την επικαλεστώ, τιμώντας και το «βραβείο Ευπρέπειας 2019» που μου απένειμε ο Σ. Ελλήνων Ανταποκριτών Διεθνών ΜΜΕ Ελλάδος… Απλώς θα αναρωτηθώ,  εάν έλειπε η έμπνευση και ο 11ετής αγώνας του ομογενή  καθηγητή Ιωάννη Κορίνθιου για την «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού», σε …τι θα είχαν να υπερηφανεύονται; Πάντως όχι για τον «Πολιτισμό», γιατί αυτόν τον «έκοψαν»…

Αλλά ο κ. Μητσοτάκης είπε και άλλα πολλά: Όπως π.χ  ότι «…δυστυχώς το κράτος μας τιμούσε τη Διασπορά συχνά μόνο στα λόγια, στη θεωρία και όχι στην πράξη. Γιατί στην πράξη δίσταζε να τους κάνει μέρος των εξελίξεων στη μητέρα πατρίδα. Αυτό όμως στο εξής αλλάζει και από τις υποσχέσεις περνάμε στα έργα». Ε, όχι και δίσταζε το κράτος, κύριε Πρόεδρε, με όλο το σεβασμό, σε κάθε κρίση είτε εθνική, είτε οικονομική, είτε πολιτική μια χαρά και δίχως δισταγμούς τους θυμότανε και τους καθιστούσε μέρος των εξελίξεων… Μην σας πω και …μάρτυρες! Είτε στα  βουνά, είτε στα οικονομικά ιδρύματα είτε στα διεθνή φόρουμ!

Θα προσυπογράφαμε δε την ατάκα του Πρωθυπουργού ότι «η συμμετοχή των ομογενών στα κοινά γίνεται ένας πανίσχυρος κρίκος που χαλυβδώνει τους δεσμούς μας με τον ελληνισμό απανταχού της γης» εάν η ψήφος κατευθύνονταν ακριβώς εκεί όπου λαχταρά η ψυχή τους: Στον τόπο που γεννήθηκαν!

Από την πλευρά του ο κ. Ανδρουλάκης (ΠΑΣΟΚ) επανέφερε το ζήτημα του ορίου δαπανών για τους υποψήφιους από τον απόδημο ελληνισμό που ευνοεί του εύπορους και υποστήριξε ότι η πρόταση για το δικαίωμα των αποδήμων στο εκλέγεσθαι θα πρέπει να αποφασιστεί από την επόμενη Βουλή. Σε τι θα διαφέρει, αλήθεια, αυτή;

Ο Γραμματέας του ΚΚΕ  Δημήτρης Κουτσούμπας «ανακάλυψε» ότι «οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων έδιωξαν τους απόδημους» και τόνισε ότι «αν ενδιέφερε την κυβέρνηση να ακούγεται η φωνή των αποδήμων θα φρόντιζε να λύσει σειρά προβλημάτων, όπως την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τις ελλείψεις υποδομών και εκπαιδευτικών, θα ενίσχυε οικονομικά τις ελληνικές μεταναστευτικές κοινότητες, θα μεριμνούσε να λύσει γραφειοκρατικά προβλήματα και αχρείαστες μετακινήσεις των Ελλήνων του εξωτερικού με άνοιγμα προξενείων σε περισσότερες πόλεις». Να πούμε πως έχει άδικο, άδικο θα είχαμε. Αλλά και όταν το ΚΚΕ συμμετείχε μεταπολιτευτικά σε κυβέρνηση ομού με την ΝΔ δεν είδαμε να κάνει κάτι για τον απόδημο ελληνισμό, ούτε αυτό! Τώρα, εκ του ασφαλούς, κατηγορεί τους άλλους πως: «Τους Έλληνες μετανάστες τους βλέπετε απλά σαν “κουκιά” και τίποτα άλλο δεν σας νοιάζει»… Ε, πως, και να ασκούν «λόμπι» τους ενδιαφέρει!

Αποκαλυπτικός ο λόγος του Προέδρου της «Ελληνικής Λύσης» Κυριάκου Βελόπουλου:

Είπε: «Μας είπε ο πρωθυπουργός ότι το νομοσχέδιο για την επιστολική ψήφο δίνει τα ίδια δικαιώματα στους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού. Και ρωτάμε: Οι Ελληνες του εξωτερικού έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τους Έλληνες; Πληρώνουν τους ίδιους φόρους; Όχι! Μόνον τις ίδιες παροχές έχουν». Μεγάλε! Ρώτησες ποτέ την Δ.Ο.Υ Κατοίκων Εξωτερικού πόσες δηλώσεις αποδήμων και ομογενών λαμβάνει ετησίως και πόσους φόρους εισπράττει, αφού αυτό σε κόφτει; Μην οι απόδημοι αδικήσουν τους ενδόδημους!

Λάβρος ο κ. Νικητιάδης, αν και όχι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ: Απέδωσε στην κυβέρνηση τρεις στόχους. Πρώτον, να ρίξει «στάχτη στα μάτια» της Ομογένειας με δήθεν εκπροσώπηση, δεύτερον, να παραπέμψει στις καλένδες την ανασύσταση του ΣΑΕ (…) και τρίτον, να επιδείξει δήθεν ενδιαφέρον, ενώ έχει υποβαθμίσει τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού», έχει αφήσει την ελληνόφωνη εκπαίδευση να συρρικνώνεται, έχει προκαλέσει έλλειψη συντονισμού στις μεγάλες οργανώσεις και έχει αυξήσει τη γραφειοκρατία για τους ομογενείς».  Συγγνώμη, πέραν από το ΣΑΕ, το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια στην κυβέρνηση τι άλλο έπραξε για τους Απόδημους και τους Ομογενείς; Και πάλι συγγνώμη, αλλά εσείς κ. ΝΙκητιάδη δεν αδρανοποιήσατε δια του ΥΦΥΠΕΞ κ. Δόλλη το 2010 το ΣΑΕ που χτίσατε το 1995; Τώρα σας έπιασε ο πόνος για την επανίδρυση;

Αλήθεια, πόσο αποκαλυπτικές μπορούν ενίοτε να γίνουν κάποιες αυθόρμητες πολιτικές ατάκες μέσα ή και έξω από τη Βουλή;