Σατιρίζοντας: Έτσι σαν μάθανε μαθές…

Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Κίτρινος πυρετός απ’ αυγή

Της Τρίτης Μάρτη μήνα,

Στην έρμη τούτη  γη,

Σαρώνει την Αθήνα.

Και σε αγώνα απεργιακό

Στην κεντρική πλατεία,

Θα παρελάσουν με ταξί,

σε πλήρη απαρτία!

Ζητούν το δίκιο τους κι αυτοί

μα σε τούτηνε τη χώρα

κανενός δεν ιδρώνει τ’  αυτί,

έχουν άλλες έγνοιες τώρα!

Εδώ, το δίκιο το δικό

Πιο δίκιο ειν’ απ’  τ΄ άλλου

Και το κέρδος το πολιτικό

Μετράει παραπάνου.

Αρρώστια είναι βλαβερή

Απ τα παλιά τα χρόνια

Που δεν τη σβήνουν οι καιροί

Οι ανέμοι, μηδέ τα χιόνια.

Κι αν κάποιος κάποτε φανεί

Τάξη να βάλει στην αγέλη

Πριν καν να το διανοηθεί,

Τον έχουν ζώσει οι αγγέλοι!

Είν το κακοπάθημα βαθύ

Τόσο που ίδιο μένει

Σ΄ όποιο τόπο κι αν σταθεί

Μέσα στην Οικουμένη!

Όπου δυό χωρίζουν ως οχθροί

Και πάνε ένας – ένας

Ο ένας στον άλλον αντικρύ

Στην άκρια της πένας.

Κι έτσι σαν μάθανε μαθές

Ν΄ αλλάξουν μην ελπίζεις

Έτσι θα πάνε, θες δεν θες

Και να μην κλαψουρίζεις!

Κι αν κάποτε ξεφύγουνε

Της Πρόνοιας καπρίτσιο

Σε δάφνες την επνίγουνε

Και σε ένδοξο οφίτσιο!

Η χώρα μας μεγαλουργεί

Θαύματα πετυχαίνει,

Ίσως γι αυτό και να αργεί

Να είναι μονοιασμένη!