Εν όψει της 25ης Μαρτίου…

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Είναι κάποιες φορές, είναι κάποιες στιγμές, που ξανοίγεται εμπρός σου ο σωστός δρόμος που οδηγεί στην επίτευξη επιλογών και στόχων που φαντάζουν απραγματοποίητα. Μία τέτοια στιγμή ήταν η κοινοποίηση της Διακήρυξης της Δημάρχου της Ουάσινγκτον, κ. Muriel Bowser η οποία ανακηρύσσει την 25^η Μαρτίου Ημέρα Ελληνικής Ανεξαρτησίας για την πρωτεύουσα Washington DC.

Ο κ. Μάρκος Μαρινάκης, ένα από τα προβεβλημένα στελέχη της ομογένειας της Νέας Υόρκης επεσήμανε ότι καταλυτικό ρόλο στην έκδοση και κοινοποίηση της Διακήρυξης της Δημάρχου έπαιξε η συνεργασία των Ηνωμένων Χιακών Σωματείων Αμερικής και Καναδά με την Επιτροπή Παρελάσεως και την ίδια την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.

Ιδού ο δρόμος ο σωστός. Ιδού η επιλογή που για κάποιους φάνταζε ως τα χθες απραγματοποίητη. Κι ας υπάρχει το προηγούμενο της ανάλογης ετήσιας εκδήλωσης στον Λευκό Οίκο των ΗΠΑ. Διότι στο διάβα των ετών τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η Ελληνική Ομογένεια στις ΗΠΑ μπορεί να έχει ανέλθει σε δυσθεώρητα ύψη -πρώτη σε μόρφωση, δεύτερη σε πλούτο από όλες τις εθνολογικές μειονότητες των ΗΠΑ-  έχει, όμως, δυστυχώς, στα σωθικά της το σαράκι του ελληνισμού. «Τη διχόνοια».

Η διχόνοια είναι η εχθρότητα, ο διχασμός και η έλλειψη ομόνοιας ανάμεσα σε άτομα ή ομάδες, που συχνά προκύπτει από φθόνο, διαφωνίες ή σύγκρουση συμφερόντων. Λειτουργεί ως εσωτερική φθορά (μάστιγα) που αποδυναμώνει την κοινωνική συνοχή, προκαλεί διχασμό και καθιστά τις ομάδες ευάλωτες…

Όταν ο ελληνισμός καταφέρνει να ξεφεύγει από τον κακό αυτόν δαίμονα της φυλής, επιτελεί θαύματα. Γνωστά είναι όλα αυτά και δεν κομίζουμε Γλαύκας εις Αθήνας. Τα επισημαίνουμε όμως ξανά και ξανά διότι δείτε τι γίνεται σήμερα π.χ. στην Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης. Σκορποχώρι…

Κι όμως, η Επιτροπή Παρέλασης -που προέκυψε από την «εμφύλια» διαμάχη στην Ομοσπονδία και που ορίστηκε  ακριβώς για να μην κακοπάθει και ο θεσμός της Παρέλασης-  ξεπερνώντας τα εσωτερικά κατάφερε με την συνεργασία των Ηνωμένων Χιακών Σωματείων Αμερικής και Καναδά να εξασφαλίσει την μεγάλη αυτή τιμητική διάκριση στην πρωτεύουσα Washington DC…

Αν αναλογισθούμε τι άλλο θα μπορούσε η ελληνική Ομογένεια να έχει καταφέρει στις ΗΠΑ  εάν υπήρχε, αφενός η σωστή σχέση και συνεργασία της με το εθνικό κέντρο και, αφετέρου, η  αρμονική αλλά συγχρόνως και δραστήρια συνεργασία των οργανώσεων της,  «η μοίρα αυτού του τόπου θα ήταν καλύτερη», κατά τη γνωστή φράση του ακαδημαϊκού και μετέπειτα Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τσάτσου.

Αρκεί να σκεφθούμε τις ενέργειες ομογενών βουλευτών και γερουσιαστών στην Βουλή και στο Κογκρέσσο κάθε φορά που η ανάγκη το καλούσε και ενεργούσαν συλλογικά και δυναμικά, πετύχαιναν αποφάσεις που στήριζαν τα εθνικά μας δίκαια όπως π.χ. το Εμπάργκο κατά της Τουρκίας, η αναλογία 7/10 και πολλά άλλα.

Λείπει, ακόμη, η εγρήγορση από το ελληνικό Κράτος.  Κάθε φορά που κατατίθεται κάποια πρόταση από την ομογένεια, περιπλέκεται στην ελληνική γραφειοκρατία και βολοδέρνει στους διαδρόμους των υπηρεσιών και των υπουργείων για χρόνια και ζαμάνια «…ώσπου να καταντήσει σαν μία ξένη φορτική» ως λέγει (για τη ζωή)  ο εν αποδημία αναδειχθείς ποιητής μας, Κ. Καβάφης.

Να αναφέρουμε την Ημέρα ελληνικής Γλώσσας του Γιάννη Κορίνθιου; 11 χρόνια χρειάστηκαν για κάτι που θα μπορούσε να ήταν θέμα ολίγων μηνών. Να θυμήσουμε (την έχουμε ήδη μάλλον ξεχάσει) Ημέρα Απόδημου Ελληνισμού του Hellenic Congress of America; ‘H να «ξεθάψουμε» την πρόταση για «ομογενειακό ομόλογο» του αείμνηστου Μπάμπη Μαρκέτου που «σκόνταψε» οριστικά στην αξίωση του επίσης συγχωρεμένου Αρχιεπισκόπου Ιακώβου πως «και το τελευταίο πένι της Ομογένειας ανήκει εις την Εκκλησία της»;

Και μόνον αυτά; Ένα ΣΑΕ που κάναμε 400 χρόνια για να το αποκτήσουμε, το απενεργοποιήσαμε το 2010 και τώρα χρειαζόμαστε άλλα 400 χρόνια για να το επαναλειτουργήσουμε… Και  το Υπουργείο Απόδημου Ελληνισμού. Ούτε που το ακουμπήσαμε… Μία Γενική Γραμματεία που την «καπελώσαμε» εν τέλει με τη Δημόσια Διπλωματία, ήτοι μία διεύθυνση δίχως προϋπολογισμό και  έναν υφυπουργό ΥΠΕΞ με αρμοδιότητα τον Απόδημο Ελληνισμό. Και πάψτε να τον αποκαλείτε διασπορά!!! Έλεος! ( …διασπορά ψευδών ειδήσεων/ διασπορά  μικροβίων…  μέτρα διασποράς κλπ.κλπ.κλπ.)

Α, ναι και την ψήφο. Από το 1826 την επαναφέραμε το 2023! «Κουτσή» , «στραβή», κι «ανάποδη»!  Πότε στο Επικρατείας και πότε στην Παγκόσμια έδρα!!!! Ποτέ, όμως, περισσότεροι βουλευτές από 1-2 ή 3 μάξιμουμ! Και ποτέ ως βουλευτές της ομογένειας αλλά ως βουλευτές-μέλη ελληνικών κομμάτων με γνώση (;) της ομογένειας…

Ζήτω η 25^η Μαρτίου

ΥΓ: Η φράση «η μοίρα αυτού του τόπου θα ήταν καλύτερη» σε συνδυασμό με την ημερομηνία 1826 και την ψήφο των αποδήμων αναφέρεται στην ιστορική τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Τσάτσου για την Γ’ Εθνοσυνέλευση (Επίδαυρος/Ερμιόνη/Τροιζήνα). ΑΙ