Η Κατερίνα και …. ο Κυριάκος

Το νομοσχέδιο που αφορά στην ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών είναι πλέον γεγονός και η ακαδημαϊκή κοινότητα των καλλιτεχνικών τμημάτων που λειτουργούν εδώ και δεκαετίες στα ΑΕΙ βρίσκεται σε αναβρασμό.

Συνάδελφοι γράφουν κείμενα επί κειμένων προσπαθώντας να ενημερώσουν την κοινή γνώμη, τους εκπροσώπους κομμάτων αλλά και οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για το παρόν και το μέλλον των καλλιτεχνικών σπουδών και θέλει να ακούσει τη γνώμη της ακαδημαϊκής κοινότητας σε σχέση με το σκανδαλώδες αυτό νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο για το οποίο από πολύ νωρίς η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να αποκλείσει εντελώς τη συμμετοχή των ΑΕΙ στην συνδιαμόρφωσή του.

Μέσα σε αυτόν τον «πυρετό» επικοινωνιών, συνεννοήσεων, συναντήσεων και συγγραφής κειμένων, σκεφτόμουν ότι ήθελα να γράψω και ένα (ακόμη) άρθρο σχετικά με το επίμαχο νομοσχέδιο. Τελικά έπιασα τον εαυτό μου μέσα απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν να μου έχουν κολλήσει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες στο μυαλό, αποφασίζοντας εν τέλει αντί να (ξανα) πω τη γνώμη μου σε σχέση με το νομοσχέδιο, να σχολιάσω αυτές τις δύο εικόνες.

Η πρώτη εικόνα έρχεται από το 2023, όταν ο Πρωθυπουργός δήλωνε μέσω Facebook: «[…] δεν έχουμε, δεν είχαμε ποτέ, σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου στις παραστατικές τέχνες», «[…] μέχρι σήμερα οι σπουδές στις παραστατικές τέχνες υπήρξαν ασύνδετες από το υπόλοιπο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας. Υπάρχουν βέβαια πανεπιστημιακά τμήματα θεατρικών και μουσικών σπουδών, αλλά έχουν διαφορετική κατεύθυνση».

Η δεύτερη εικόνα αφορά ένα εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός το οποίο έχει βυθίσει στο πένθος τα Τμήματα Μουσικών Σπουδών και αφορά την αγαπημένη μας συνάδελφο Κατερίνα Τσεντς, καθηγήτρια φλάουτου στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης & Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η οποία «μας άφησε» πριν από λίγες ημέρες μετά από μία άνιση μάχη. Η Κατερίνα μας, ακόμη και τις τελευταίες της στιγμές είχε στο μυαλό της την προσφορά, είχε στο μυαλό της το Πανεπιστήμιο που τόσο πιστά υπηρέτησε για πολλά χρόνια. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, φρόντισε να δωρίσει το προσωπικό της αρχείο στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Οι εικόνες αυτές δείχνουν γλαφυρά δύο εκ διαμέτρου διαφορετικούς συνειδησιακούς κόσμους.

Από τη μία ένας Πρωθυπουργός που ανερυθρίαστα προσβάλλει και υποτιμάει τα καλλιτεχνικά τμήματα των ΑΕΙ της χώρας που διοικεί, και μαζί με αυτά και εκλεγμένους εκπαιδευτικούς
λειτουργούς της ανώτατης εκπαίδευσης, προκειμένου να υποστηρίξει το σαθρό αφήγημα του. Αναφέρει ότι υπάρχουμε αλλά ότι έχουμε «διαφορετική κατεύθυνση», χωρίς όμως να μπαίνει στον κόπο να μας εξηγήσει ποια είναι ακριβώς αυτή η «διαφορετική κατεύθυνση».

Από την άλλη η Κατερίνα μας, «λιοντάρι» μέχρι τέλους! Μία εξαιρετική εκπαιδευτική λειτουργός που μέχρι και την τελευταία στιγμή, πιστή στον όρκο που έδωσε κατά τον διορισμό της, σκεφτόταν πως θα προσφέρει στο πανεπιστήμιο και τους φοιτητές.

Η Κατερίνα Τσεντς ανήκει στην ομάδα των «τολμηρών» που περίπου πριν 30 χρόνια ξεκινήσαμε να οργανώνουμε για πρώτη φορά στη χώρα μας σπουδές στην εκτέλεση μουσικών οργάνων. Ευτυχώς πρόλαβε να δει τους κόπους μας να ανταμείβονται μέσα από τις καλλιτεχνικές και ακαδημαϊκές επιτυχίες των χιλιάδων πια αποφοίτων των Τμημάτων μας.

Η προσφορά σπουδών εκτέλεσης μουσικών οργάνων στα πανεπιστήμια ήταν κάτι που από την αρχή δεν άρεσε σε πολλούς για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πολλοί μάλιστα πίστευαν ότι δεν θα τα καταφέρουμε…φροντίζοντας παράλληλα να μας δυσφημούν με κάθε ευκαιρία. Με τα χρόνια όμως άρχισαν να φαίνονται τα αποτελέσματα της δουλειάς μας. Αυτό άρχισε να ενοχλεί προφανώς.

Έτσι λοιπόν κατά το συνήθη τρόπο σε αυτή τη χώρα, σαν βρέθηκε η κατάλληλη κυβέρνηση, το όνειρό τους για μία ακαδημαϊκή καριέρα στα μέτρα τους γίνεται πραγματικότητα.

Ότι είναι να γίνει θα γίνει διότι η κυβέρνηση διαθέτει την πλειοψηφία στη Βουλή.

Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς.

Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε τόσο χρόνια, με υπευθυνότητα και προσήλωση στον διαχρονικό μας σκοπό να παρέχουμε υψηλού επιπέδου σπουδές στην εκτέλεση μουσικών οργάνων στα ελληνόπουλα.

Τώρα πια το οφείλουμε και στη μνήμη της Κατερίνας, η οποία αυτό ακριβώς μας δίδαξε λίγες στιγμές πριν μας αφήσει για πάντα: Να συνεχίζουμε να προσφέρουμε και να αγωνιζόμαστε ακόμη και όταν δεν υπάρχει ελπίδα!

Καλό σου ταξίδι Κατερίνα! Σε ευχαριστούμε για το τόσο σημαντικό «τελευταίο μάθημα» που μας έδωσες πριν μας αφήσεις. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΛΗΣ – (Αντιπρόεδρος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και Καθηγητής με Αντικείμενο το Βιολοντσέλο με γνώσεις στη Βιόλα ντα γκάμπα)