Κυκλάδες: H «Αλκυόνη» απελευθερώνει πτηνά και στέλνει μήνυμα προστασίας της φύσης

Ένα νέο «πέταγμα» προς την ελευθερία ξεκινά κάθε άνοιξη για τα άγρια πτηνά που βρήκαν καταφύγιο και φροντίδα στον Σύλλογο Περίθαλψης και Προστασίας Άγριων Ζώων «Αλκυόνη». Για τους εθελοντές, η στιγμή της απελευθέρωσης δεν είναι απλώς το τέλος μιας διαδρομής αποθεραπείας, αλλά η πιο συγκινητική επιβεβαίωση ότι η προσπάθεια μηνών έχει νόημα.

Στην Πάρο, όπου λειτουργεί το αναρρωτήριο της «Αλκυόνης», φτάνουν κάθε χρόνο περίπου 700 τραυματισμένα ή εξαντλημένα πτηνά, τόσο ενδημικά όσο και μεταναστευτικά. Όσα καταφέρνουν να αναρρώσουν επιστρέφουν εκεί όπου ανήκουν: στη φύση. Τα ενδημικά είδη επανεντάσσονται στον τόπο όπου βρέθηκαν, ενώ τα μεταναστευτικά απελευθερώνονται με βάση τον κύκλο και τη διαδρομή τους, σε χρόνο και χώρο που διασφαλίζουν την επιβίωσή τους.

Η φετινή περίοδος επανεντάξεων ξεκίνησε δυναμικά από τη Νάξο στις 3 Μαρτίου, με την απελευθέρωση τριών ορνίων, ενός φιδαετού και ενός ήταυρου. Μια διαδικασία που οργανώθηκε με ακρίβεια και συνεργασία, με τη συμμετοχή τοπικών και διεθνών φορέων ( Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου, Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη, Cyclades Preservation Fund – CPF), αποδεικνύοντας ότι η προστασία της άγριας ζωής είναι υπόθεση συλλογική.

Ακολούθησαν επανεντάξεις στην Κρήτη, ενώ οι επόμενες δράσεις οδηγούν στη Βόρεια Ελλάδα, όπου πτηνά όπως φοινικόπτερα, φιδαετοί και καλαμόκιρκοι θα επιστρέψουν στους φυσικούς τους βιότοπους. Κάθε απελευθέρωση είναι μια μικρή νίκη για τη φύση, αλλά και μια υπενθύμιση της εύθραυστης ισορροπίας του οικοσυστήματος.

Όπως επισημαίνει ο διευθυντής – επί 31 χρόνια στη πρώτη γραμμή της δράση – της «Αλκυόνης», Μάριος Φουρνάρης, η διαδικασία συνοδεύεται πάντα από έντονη αγωνία, καθώς οποιοδήποτε λάθος μπορεί να ακυρώσει την πολύμηνη προσπάθεια. Τονίζει δε χαρακτηριστικά στην “Καθημερινή” ότι “Τα πουλιά είναι δείκτες υγείας του περιβάλλοντος αλλά, πέρα από αυτό, η προστασία τους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, ως αναγνώριση της αξίας της ζωής χωρίς εξαιρέσεις.» Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία: τα πτηνά δεν είναι απλώς ζώα που σώζονται, αλλά δείκτες της υγείας του περιβάλλοντος.

Σε μια εποχή που η ανθρώπινη δραστηριότητα πιέζει όλο και περισσότερο τη φύση, το έργο της «Αλκυόνης» θυμίζει ότι η προστασία της ζωής δεν είναι επιλογή, αλλά ευθύνη. Μια ευθύνη που μεταφράζεται σε πράξεις, σε φροντίδα και τελικά σε εκείνη τη μοναδική στιγμή που ένα πλάσμα ανοίγει ξανά τα φτερά του και επιστρέφει εκεί όπου ανήκει.