Το θέμα των Ομογενών κατόχων ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου-ΑΝΑΛΥΣΗ

ΑΝΑΛΥΣΗ

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Μπορεί ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος να εισηγήθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας τη διάλυση της Βουλής και την  προκήρυξη νέων πρόωρων εκλογών, πλην, όμως, ούτε υπηρεσιακή κυβέρνηση θα έχουμε ούτε υπουργοί θα αντικατασταθούν με υπηρεσιακούς.

Αυτό είναι αναμφίβολα δείγμα εύρυθμης λειτουργίας της Δημοκρατίας. Μέσα στα τόσα αρνητικά που μας συμβαίνουν, τουλάχιστον ας λειτουργεί κάτι, έστω και υποτυπωδώς σωστά. Αλλά είναι έτσι; Θα δείξει.

Το βέβαιο είναι πως εάν η κυβέρνηση εξακολουθεί να λειτουργεί ως να μην συνέβη τίποτε, εάν η κρατική μηχανή συνεχίζει σε κανονικούς ρυθμούς προεκλογικά, τότε το ερώτημα που η Panhellenic Post έχει υποβάλει στο υπουργείο Οικονομικών σχετικά με την τύχη των χρημάτων των Ομογενών που έχουν αγοράσει ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, θα πρέπει να απαντηθεί.

Το ερώτημα είναι καίριο και βρίσκεται στα χείλη όλων όσων ομογενών μας, ευρισκόμενοι σε κάθε κράτος του πλανήτη, έχουν αγοράσει ομόλογα εμπιστευόμενοι την οικονομία της γενέτειρας. Η Panhellenic Post, είναι σε θέση να γνωρίζει το μέγεθος του προβλήματος γιατί, μέσα σε ελάχιστες μέρες που βρίσκεται αναρτημένη στο διαδίκτυο, έχει αποκτήσει αναγνώστες από 41 διαφορετικές χώρες του κόσμου και από 138 διαφορετικές πόλεις. (Στοιχεία Google analytics).

Πολλοί ομογενείς έχουν επικοινωνήσει μαζί μας στο [email protected]. Γνωρίζουμε, επομένως ότι το «κούρεμα» που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο, είχε ολέθρια αποτελέσματα για το βαλάντιό τους. Αυτό που με ιδρώτα, κόπο και αίμα έφτιαξαν στην ξενιτιά…

Οι ιδιώτες αποταμιευτές, έχασαν με το «κούρεμα» σχεδόν το σύνολο των κερδών τους, κάποιοι μέρος και από το αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Στην Αθήνα, έχει ήδη συσταθεί Σύλλογος Φυσικών Προσώπων Ομολογιούχων του Ελληνικού Δημοσίου, που κινείται νομικά για την αποκατάσταση των πραγμάτων διεκδικούντες την απόλυτη επιστροφή των οικονομιών τους στις τιμές κτήσης.

Βέβαια ζημιά δεν έπαθαν μόνον ιδιώτες. Είναι αυτοί, όμως, οι ιδιώτες, που δεν έχουν τρόπο να καλύψουν τη χασούρα. Είναι αυτοί που είχαν επενδύσει τα όνειρά τους. Είναι αυτοί που είχαν εξασφαλίσει (πίστευαν) τα γηρατειά τους. Είναι αυτοί που είχαν μεριμνήσει (νόμιζαν) για το μέλλον των παιδιών τους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό κράτος αποδεικνύεται αφερέγγυο στις συναλλαγές του με τους πολίτες.

Η περίπτωση του Χρηματιστηρίου Αξιών είναι ένα άλλο πρόσφατο «τρανό» παράδειγμα ενώ, αν κάνει κανείς ιστορική αναδρομή, θα θυμηθεί, από την υποτίμηση του Μαρκεζίνη μέχρι την κατάρρευση της Χούντας που αποτέλεσαν αφορμή και αιτία να χάσουν οι ομογενείς πολλές από τις οικονομίες τους έτσι, από τη μια στιγμή στην άλλη.

Η παραδοχή αυτή, ωστόσο, δεν μπορεί και δεν πρέπει να οδηγήσει στην υστερόβουλη υπερβολή ότι οι επενδυτές (ομογενείς ή αλλογενείς) δεν θα εμπιστευθούν πλέον την Ελλάδα. Η γενέτειρα δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η μόνη χώρα που υποχρεώνει τους πολίτες της να υποστούν τα επίχειρα της αρνητικής διεθνούς οικονομικής συγκυρίας ή την αστοχία των πολιτικών χειρισμών ορισμένων ηγετών της.

Η ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που μόλις πρόσφατα απέφυγαν την χρεοκοπία στο παρά 1΄, υποχρέωσαν τους πολίτες τους να απολέσουν το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της ακίνητης περιουσίας τους.

Στην Ιταλία, με την βαριά βιομηχανία αυτοκινήτων, οι ζημιές που έχουν υποστεί οι πολίτες είτε με μείωση μισθών είτε με άλλα συναφή «τεχνάσματα» είναι σημαντική, όπως είναι και των Πορτογάλων, εν δυνάμει των Ισπανών και πάει λέγοντας.

Εκείνο που πρέπει να μην επιτρέψει η ελληνική πολιτεία να συμβεί, είναι τη ζημιά να την υποστούν εξ ολοκλήρου οι ιδιώτες ομογενείς επενδυτές.

Τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα έχουν –και συνεχώς εφευρίσκουν- τρόπους να αναπληρώσουν τη χασούρα. Ο ιδιώτης, όμως, δεν έχει. Πρέπει, επομένως το κράτος να τον προστατέψει, έστω και εάν η το ΔΝΤ ή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαφωνούν, αξιώνοντας «πλήρη προσαρμογή» όπως προσφυώς αποκαλούν την επικυριαρχία τους επάνω στη χώρα μας.

Η Panhellenic Post, θα παρακολουθήσει ενεργητικά την εξέλιξη του θέματος. Και θα ενημερώνει τους ομογενείς για την πορεία των συζητήσεων ώστε να μην μείνουν έξω από μία πιθανή ρύθμιση του ζητήματος.