Κάποιοι  τον  χαρακτήρισαν  “ζωγράφο  του  Θεού”. Ήταν  εξέχουσα  φυσιογνωμία  της  παγκόσμιας  ζωγραφικής  τέχνης.

Ο  Δομήνικος  Θεοτοκόπουλος  (1541-1614),  ο  μεταγενέστερος  Ελ  Γκρέκο  κατείχε  τη  θέση  της  ελεύθερης  προσωπικότητας,  για  την  εποχή  του  και  πάντοτε  ασυμβίβαστης.

Η  προσήλωσή  του  στη  ζωγραφική  ήταν  σταθερή,  στις  μοναδικές  στη  δυτική  τέχνη,  εξαυλωμένες  πνευματικές  μορφές.

Οι   αποχρώσεις  που  χρησιμοποίησε  ήταν  έντονες,  στις  δημιουργίες  του και  αντίθετες  στις τότε  κλισέ

απόψεις  των  ζωγράφων  της  εποχής.

Ο  Ελ  Γκρέκο  επηρρέασε  σημαντικά  τους  μεταγενέστερους  καλλιτέχνες.

Πολλοί  απ’αυτούς  τον  ονόμασαν  “πηγή  έμπνευσης”  ΄οπως  οι  Τζενάνε,  Πικάσσο  και  Ντελόνε.

Το  έργο  του  ανακαλύφθηκε  από  το  γερμανόφωνο κοινό   γύρω  στο  έτος  1910,  από  τον  Julius  Meier-Graefe  στο  δημοσιευμένο  βιβλίο  της  ημέρας.

Όταν  παρουσιάστηκε  μία  ποικιλία  από  έργα  του  Ελ  Γκρέκο,  πρώτα  στο  Μόναχο  το  1911  και  την  επόμενη  χρονιά  1912  στο  Ντύσσελντορφ,  δημιουργήθηκε  αμέσως  ο  λεγόμενος  “πυρετός  του Ελ  Γκρέκο”,  ανάμεσα  στους  νέους  καλλιτέχνες  της  εποχής.

Στο  μουσείο  Kunspalast  στο  Ντύσσελντορφ   εκθέτονται έργα  του,  ένα  από  αυτά  η  Μεταννοούσα  Μαγδαληνή,  ένας  ιδιαίτερα  εκφραστικός  πίνακας.

Η  έκθεση  ξεκίνησε  στις  23 Απριλίου  και  θα  διαρκέσει  μέχρι  τις  12  Αυγούστου  2012.

Στις  δημιουργίες  του  δεσπόζει  η  επιβλητική  μορφή  του.

Η  διεθνής  γκαλερί  της  Ουάσινγκτον  και  το  μετροπόλιταν  Μουσείο  της  Νέας  Υόρκης  χαρακτηρίζουν  τα  έργα  του  “συναρπαστικά”.

Εμείς  δεν  είχαμε  την  τιμή  να  τον  γνωρίσουμε,  αισθανόμαστε  όμως  περήφανοι  που  ήταν  ¨Ελληνας

και  μετά  από  τόσους  αιώνες  παραμένει  διαχρονικός.

 Ιωάννα  Μπέτση

Για την Panhellenic Post

Print Friendly, PDF & Email

Σχόλια Facebook

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.