Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

1.

Στην Πειραιώς που φώλιασε τώρα η Νου Δούλα

Απόμερα κι απόμακρα της βγαίνει η φωνούλα.

2.

Μα είναι για καλό σκοπό, που λέει κι ο Κυριάκος

Γι αυτό και μεις αφήνουμε πολλά καφάσια ντάκος.

3.

Να χουν να τρών’ οι σύντεκνοι να κάνουν ‘κονομία,

Τα χρέη να πληρώσουνε στα τραπεζο- ταμεία.

4.

Στις εξουσίας την είσοδο στέκουνε ορεξάτοι

Πλεξούδα σκόρδα δίνουμε για το κακό το μάτι!

Στον Μητσοτάκη μια ευχή να κυβερνήσει κατά ρου

Κι όχι σαν τον Τσίπρα που πάει στα κουτουρού!

Στην Γεννηματά χαρίζουμε τα άπαντα τ’ Ανδρέα,

Κι ένα στασίδι αναμονής, εις την Καπνικαρέα!

Στον Θοδωράκη, δίνουμε μία σωσίβια βάρκα

Στου ποταμιού την ταραχή αυτός να κάνει τσάρκα!

8.

Στον Λεβέντη φέρνουμε μαγκούρα να κραδαίνει

‘Ολους να βάζει σε γραμμή να λύνει και να δένει.

9.

Στον Γιωργάκη τον υιό που ‘θελε μεγαλεία

Έτσι που τα κατάφερε, του δίνουμε ασυλία

10.

Στον Κουτσούμπα που σερβά μονάχος πλέον πλέει

Έναν εξώστη στο Σύνταγμα να έχει για να λέει.

11.

Στον Νίκο, τι να δώσουμε, ως έχει καταντήσει,

Αντί γι «αυγή», μεσάνυχτα κι αντί για «ήλιο», δύση!

Απ’ αρχηγούς τελειώσαμε πάμε στους βουλευτάδες

Τους πιο γνωστούς από αυτούς, δεν είμαστε λεφτάδες!

Στον Τσίαρα που γραμματικό τον έκανε ο Κυριάκος

Χαρίζουμε στυπόχαρτα, όσα χωράει ο σάκκος.

14.

Στον Σάββα του Απόδημου στο skayp ένα πορτόνι,

Με τα ξένα να μιλάει δίχως να μας χρεώνει.

Στον Δημοσχάκη π΄αρχηγός ήταν της Κατεχάκη,

Από τους απόδημους την παδεέ δωράκι.

Έχουν και τ’  άλλα κόμματα κόσμο πολύ στη ράδα

Όπου προσμένουνε κι αυτοί να σώσουν την Ελλάδα!

17.

Σ΄ όλους  τους τριακόσιους  όσοι στις Θερμοπύλες

Όλοι μαζί μία χαρά, μπορούν να κλείσουν πύλες.

18.

Πύλες που κρύβουν κίνδυνους πολλούς για την πατρίδα.

Στον ύπνο τον Μεγαλέξανδρο να δακρύζει είδα!

19.

Είδα και άλλους ήρωες απ΄το εικοσιένα

Συμβιβασμούς δεν έκαναν ποτέ τους και κανένα

20.

Πολέμαγαν το δίκαιο να σώσουν της Ελλάδας

Ιστορία και πολιτισμό και του φωτός τη δάδα,

Τώρα μιλούν για επίκεντρα, εμπορικά και βάλε

Και τ΄όνομα το κάνανε σήμα της βιενάλε!..

22.

Οι ήρωες μου μίλησαν, με πίκρα και με πόνο

Κι απ΄ όσα μου παν να σας πω τούτα θυμάμαι μόνο:

«Τ’ όνομα αν εδώκατε,  Έλληνες δεν λογιέστε,

Με του Ιούδα την σκιά μαζί συναπαντιέστε».

24.

Τούτα μου είπανε να πω μέσα στο όνειρό μου

Μα ‘γω που ξύπνησα έντρομος, το κράτησα εδικό μου.

 

Αύριο σειρά έχει η ομογένεια…

Η ΡΗΡ εύχεται χρόνια καλά και πολλά σε όλους. Καλό και χαρούμενο 2019.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email