Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Κι ενώ οι Έλληνες, με 38 βαθμούς υπό σκιά και σε φόντο «Πανσελήνου της φράουλας», παρακολουθούν με κουτσομπολίστικο ενδιαφέρον τις λεπτομέρειες του γάμου Κικίλια-Μπαλατσινού, ο  Τσίπρας, συγκαλεί εκτάκτως  το ΚΥΣΕΑ για να αποφασίσει… Συντονισμό ενεργειών με τους Κύπριους, απέναντι στις προκλήσεις του Ερντογάν στην Κυπριακή ΑΟΖ!  Στέλνει και τον Υπουργό των Εξωτερικών στο Λουξεμβούργο  στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε…

Θα μπορούσε, η μεθόδευση αυτή, να έχει βγει από κάποιο πολιτικό εγχειρίδιο με τον υποθετικό τίτλο: «πώς να φτιάξετε προφίλ σπουδαίου ηγέτη»…

Σε μια τέτοια, υποθετική πάντα, περίπτωση, το εγχειρίδιο θα συμβούλευε:  ενδύεστε την στρατιωτική στολή εκστρατείας, μαζεύετε δίπλα σας τους γαλονάδες και εξαπολύετε Φιλιππικούς!  Κι αν οι από «χέρι»  χαμένες, για σας  εκλογές,  βρίσκονται μπροστά σας, τόσο το καλύτερο! Πάντα η αποφασιστικότητα ενός  υποψήφιου,  μετατρέπεται  σε  ψήφους πολιτών…

Κι έτσι, το ενδιαφέρον από την Μπαλατσινού, μετατοπίζεται στο πρόσωπο του εκκολαπτόμενου ηγέτη!  Ο οποίος –αγνοώντας τους πολιτικούς του αντιπάλους- ακόμη και εκείνον, τον έναν, που σε όλους τους τόνους καλούσε μέχρι πριν λίγο εναγωνίως να αντιπαρατεθούν προγραμματικά σε «ντιμπέιτ», εκστρατεύει ολομόναχος σαν άλλος Δον Κιχώτης κατά του εχθρού…

Μόνο που εδώ ο εχθρός δεν είναι «υποτιθέμενος». Είναι υπαρκτός. Και το «παίζει» και  ισχυρός. Έστω κι αν τέτοιος  μόνον μέσα στην εγωπάθειά του και στα όνειρά του πλέον είναι.  Εκτιμούμε, όμως, πως μάλλον δεν θα αρέσκεται και σε ρόλο κομπάρσου, στο θέατρο του παραλόγου που επιχειρούν κάποιοι να στήσουν,  για προεκλογικούς  λόγους, πάνω στις ΑΟΖ… Που σημαίνει αυτό,  ότι χρειάζεται περισσή σύνεση και στρατηγική λογική για την επιτυχή -εκ μέρους ημών και των Κυπρίων- εξουδετέρωσή του!

Το Μαξίμου, που συνθηκολόγησε  -άνευ όρου και άνευ λόγου- με τους Σκοπιανούς. Που δέχθηκε πρόθυμα όλα τα κελεύσματα και όλες τις τιμωρητικές  προσταγές  των οικονομικών μας  εταίρων, ή δανειστών.  Που  έλεγε, προεκλογικά,  ότι θα τα «έσβηνε» όλα αυτά  με ένα νόμο, μονοκονδυλιά, μάλλον δεν διαθέτει ούτε σύνεση μήτε στρατηγική λογική !

Επομένως, δικαιούται κανείς να πιστεύει, έστω και ως υπερβολή, ότι ο κ. Τσίπρας,  χρησιμοποιεί την ΑΟΖ  ως τον  από μηχανής Θεό για  να αποκτήσει εθνικό προφίλ. Θα ρωτήσει κάποιος: Μα δεν μας απειλεί ο Ερντογάν;  Δεν στέλνει τελεσίγραφα και …τρυπάνια; Δεν διεκδικεί μερίδιο από ό,τι ανακαλυφθεί και δεν μας κουνάει το δάκτυλο; Όλα αυτά –και πολλά άλλα- τα κάνει ο Ερντογάν. Αναμφίβολα.

Τι κάνει, όμως, ο υπεύθυνος ένοικος του Μαξίμου μπροστά στον εθνικό κίνδυνο; Ενεργεί μόνος του ή καλεί και τους λοιπούς αρχηγούς ώστε και υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, από κοινού,  σε πνεύμα ομοψυχίας και συναίνεσης, να αντιμετωπίσει η χώρα την πρόκληση;   Βγαίνει και κάνει μοναχικά ηρωικά διαγγέλματα ή  όλοι μαζί ενεργούν ψύχραιμα και μεθοδικά να αντιμετωπίσουν την απειλή και τις παράλογες απαιτήσεις των Τούρκων;

Αλλά, εάν  επιλογή είναι να πάμε, τελικά, στις  κάλπες με το εθνικό ζήτημα σε όξυνση, ώστε να αποκτήσει  ο κ. Τσίπρας ηγετικό προφίλ,  και όχι με τα θέματα της Οικονομίας και των κοινωνικών συνθηκών,  που τον φέρνουν δεύτερο και καταϊδρωμένο στην προτίμηση των πολιτών, ή ακόμη,  εάν κάποιοι πονηροί εγκέφαλοι σκέφτονται ενδεχομένως –έστω και στον ύπνο τους μόνον- ότι  δυνητικά θα μπορούσαν  ακόμη και να αναβάλουν τις εκλογές με πρόσχημα το εθνικό θέμα,  τότε τα πολιτικά πράγματα φοβόμαστε ότι θα γίνουν από περίπλοκα έως  και πραγματικά δύσκολα.

Με απροσδιόριστες, αυτή την ώρα, επιπτώσεις στα οικονομικά, αλλά και στα εθνικά θέματα.

Print Friendly, PDF & Email