Πάσχα 2026 µε τους Ορθόδοξους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής

Άρθρο γνώμης του Κωνσταντίνου Χολέβα

Φέτος το Πάσχα βρήκε τους Ορθόδοξους χριστιανούς της περιοχής να βιώνουν για ακόµα µία χρονιά τη µεγάλη αντίφαση: από τη µία, το µήνυµα της Αναστάσεως, της ελπίδας και της νίκης της ζωής και, από την άλλη, µια καθηµερινότητα που εξακολουθεί να δοκιµάζεται από γεωπολιτικές εντάσεις.

Ανάσταση σηµαίνει ελπίδα, αισιοδοξία, φως. Αυτό το µήνυµα καλούµαστε να βιώσουµε και φέτος οι Έλληνες και γενικότερα οι Ορθόδοξοι ανά την υφήλιο. Η σκέψη µας στρέφεται περισσότερο στους εµπερίστατους Ορθοδόξους χριστιανούς της Συρίας, του Λιβάνου και των Αγίων Τόπων, οι οποίοι βρίσκονται στο επίκεντρο συγκρούσεων και στο στόχαστρο φανατικών.

Η Ιστορία διδάσκει ότι το Πάσχα του 1009, όταν οι Αγιοι Τόποι είχαν κατακτηθεί από Άραβες, η δυναστεία των Φατιµιδών, που κυβερνούσε την Αίγυπτο, προέβη στην καταστροφή του Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυµα. Οι Φατιµίδες ήταν σιίτες, δηλαδή ανήκαν στον κλάδο του Ισλάµ στον οποίο ανήκουν και οι ηγέτες του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν. Ελπίζω η Ιστορία να µην επαναληφθεί και να µη βρεθούν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί και τα προσκυνήµατα της Μέσης Ανατολής στο στόχαστρο των ανθρώπων που διοικούν στη Τεχεράνη.

Φέτος το Πάσχα βρίσκει τους Ορθόδοξους χριστιανούς της περιοχής να βιώνουν για ακόµα µία χρονιά τη µεγάλη αντίφαση: από τη µία, το µήνυµα της Αναστάσεως, της ελπίδας και της νίκης της ζωής και, από την άλλη, µια καθηµερινότητα που εξακολουθεί να δοκιµάζεται από γεωπολιτικές εντάσεις, διαµάχες θρησκευτικών και εθνικών οµάδων και δηµογραφική συρρίκνωση.

Η Ελλάς έχει πολλούς λόγους να ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της παρουσίας των Ορθοδόξων στη Μέση Ανατολή, είτε µιλούν ελληνικά είτε µιλούν αραβικά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αποτελούν απλώς µια θρησκευτική µειονότητα. Είναι φορείς ιστορικής συνέχειας του ελληνιστικού και του βυζαντινού πολιτισµού. Πιθανότατα αρκετοί από αυτούς να έχουν και εθνική καταγωγή από Ελληνες που έζησαν στην περιοχή επί αιώνες.

Οπως γράφει ο Βρετανός Νίκολας Χάµοντ, ο Σέλευκος Α’ ο Νικάτωρ, ένας από τους σηµαντικούς διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ίδρυσε 50 ελληνικές πόλεις στη Συρία και την Παλαιστίνη, µεταφέροντας χιλιάδες Ελληνες από τη Μακεδονία, την Αθήνα και άλλες περιοχές. Οι ελληνορθόδοξοι πληθυσµοί των Πατριαρχείων Αντιοχείας και Ιεροσολύµων αποτελούν πνευµατικά τέκνα του Βυζαντίου/Ρωµανίας και στα αραβικά αυτοαποκαλούνται Ρουµ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωµιοί Ορθόδοξοι. Συνεχίζουν λειτουργική και πολιτιστική ζωή αιώνων, λειτουργούν ως γέφυρα µεταξύ πολιτισµών, αλλά συρρικνώνονται αριθµητικά και µεταναστεύουν λόγω των συγκρούσεων.

Η Ελλάς πρέπει να συνεχίσει µε κάθε τρόπο την υποστήριξή της στις κοινότητες αυτές για λόγους θρησκευτικούς, ανθρωπιστικούς και γεωπολιτικούς. Σε µια εποχή κατά την οποία άλλοι προσεγγίζουν τη Μέση Ανατολή µε τη στρατιωτική ισχύ, η Ελλάς -σε συνεργασία µε την Κύπρο- µπορεί και πρέπει να αναδειχθεί ως ο επίσηµος προστάτης της ελληνορθόδοξης παρουσίας, ανθρώπων και προσκυνηµάτων στην ταραγµένη αυτή περιοχή. Η χώρα µας, ως φορεύς ήπιας ισχύος, βοηθώντας αυτούς τους πληθυσµούς, αναβαθµίζει και το δικό της διπλωµατικό και πολιτιστικό κύρος.

Ας µη λησµονούµε ότι η κατά τα άλλα ουδετερόθρησκη Γαλλία έχει αναλάβει επισήµως την προστασία των Μαρωνιτών στον Λίβανο και των ρωµαιοκαθολικών προσκυνηµάτων στους Αγίους Τόπους. Απαιτείται, πάντως, καλή ενηµέρωση και αποφυγή λαθών που προκαλούνται συνήθως από παραπληροφόρηση. Επαναλαµβάνω την πρότασή µου να λειτουργήσει εντός του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ένα Παρατηρητήριο για τα δικαιώµατα των Ορθόδοξων χριστιανών των 4 Πρεσβυγενών Πατριαρχείων.

Προσευχόµαστε για την ειρήνη σε όλο τον κόσµο και ειδικά για την ηµικατεχόµενη Κύπρο και για τους Ορθοδόξους της Μέσης Ανατολής. Καλή Ανάσταση!

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά (υπερτονισμοί PhP).