Σατιρίζοντας: Ω, Ελλάδα αγαπημένη…

Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

1.

Ω Ελλάδα αγαπημένη

Και στον κόσμο παινεμένη,

Ω πατρίς ηρώων κάργα

Κι από εντροπή αλάργα!

2.

Σε κοιτάζω σε θαυμάζω

Μα εσώτερα τρομάζω.

Ώρες -ώρες δεν αντέχω

Και ελπίδα πιά δεν έχω!

3.

Κει πού όρθια αρμενίζεις

Κει στα τάρταρα βυθίζεις!

Μια σε δοξάζει η οικουμένη

Μια σε σκάνδαλα χωμένη!

4.

Πόσα θες να μας τρελάνεις,

τι καμώματα μας κάνεις;

Από το Άξιον του Ελύτη

Στο «φέρτο» που μας λείπει!

5.

Αχ πατρίδα μου Ελλάδα

Μια ζωή στη φασολάδα.

Με χειμώνα καλοκαίρι

Και με το κλειδί στο χέρι!

6.

Τρεις επάνω δύο κάτω

Στο τραπέζι άδειο πιάτο.

Και το νοίκι δεν το βγάζω

Κρέας πιά δεν αγοράζω

7.

Ένα πράγμα μόνο ανθίζει

Εις τον τόπο που αξίζει,

Η φαιδρά πορτοκαλέα

Κι ο φαντάρος με σκελέα!

8.

Τρεις κι εξήντα η ντομάτα,

Δύο ευρούλια η πατάτα

Και η φέτα δίνει ρέστα

Όσο για τα ψάρια, χέστα!

9.

Τόσος Πόνος τόση ζάλη

Στην του-βούλα όπου πάλλει

Με παπική τιάρα, τι ωραία,

Της Θείας Δίκης τη ρομφαία!

10.

Στη Βουλή κάποιοι φωνάζουν

Και οι άλλοι απλώς λουφάζουν!

Πάντα όλα καλά τα ονομάζει,

η αντιπολίτευση κραυγάζει.

11.

Τόσο μπρίο τόσο πάθος

Λες να έχουν κάνει λάθος;

Μπα, ο ένας όλα τα κατέχει

κι ο άλλος να σταθεί δεν έχει!

12.

Και οι κάλπες στην αποθήκη,

Τις φλερτάρει ένα ποντίκι!

Τόσα χρόνια απραξία

Σκέπτονται τα μεγαλεία!

13.

Αχ Ελλάδα πουν οι χρόνοι

Που ψηφίζαμε κορδόνι

Κάθε τρεις και κάθε τόσο…

Πόσο, το πληρώσαμε πόσο!

14.

Και οι άλλοι πολεμάνε

κι ούτε ξέρουνε που πάνε.

Τόσο αίμα τόση αντάρα

Σαν να έπεσε κατάρα!

15.

Κι εμείς από πιο πέρα

Αψηφάμε τη φοβέρα

Και ασπίδα εις την Κύπρο

Ήσυχο να έχουν ύπνο.

16.

Αχ Ελλάδα πονεμένη

Με τις θύμισες δεμένη.

Τρεις το ξύδι δυο το λάδι

Θα φωτίσει το σκοτάδι!