Τσιμπήματα: Οι μελισσούλες και ο Απόδημος Ελληνισμός…

Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

Ξυπνώντας το πρωί, είδα δυό μελισσούλες μου στρογγυλοκαθισμένες πάνω στο εξώφυλλο του νεοεκδοθέντος βιβλίου του Μανώλη Βεληβασάκη -το οποίο έχω στο κομοδίνο δίπλα μου- και ενστικτωδώς σκέφθηκα να τις διώξω. Συγκράτησα, όμως, το χέρι μου καθώς αναλογίστηκα: Και ποιος δεν θα ήθελε να καθίσει «Στις κορυφές του κόσμου»;  Μια δεύτερη σκέψη μου ήταν πως άραγε να ονόμαζαν οι Κρητικοί της μέλισσες στην αρχαία Μινωϊκή Κρήτη; Σαν πλύθηκα, χτενίστηκα και ήπια τον καφέ μου, ρεμβάζοντας τις μπουκαμβίλιες, τους ιβίσκους και αναπνέοντας το άρωμα από το γιασεμί του κήπου, που έμπαινε από το ανοικτό παράθυρο -κι ας έχει πέσει αισθητά τις τελευταίες δύο μέρες η θερμοκρασία και στον Πόρο-  έψαξα και βρήκα την αρχαία ονομασία της Μέλισσας στην Κρήτη: Με τη λέξη «σφεξ»…

Έμαθα και κάτι άλλο: Ότι η ίδια η λέξη «μέλισσα» έχει βαθιές ρίζες στο νησί, καθώς στην ελληνική μυθολογία η Μέλισσα ήταν Κρητικιά νύμφη, κόρη του βασιλιά Μελισσέα, η οποία ανέθρεψε τον κρυμμένο Δία στο Δικταίο Άντρο ταΐζοντάς τον μέλι! (ΑΙ) Όλα λα, μελισσσούλες μου νέα που σας έχω!  Πάνω που γύρισα τα πω αυτά στις δύο μέλισσες είδα ότι αυτές είχαν …πετάξει από ¨τις «Κορυφές του Κόσμου»! Ανασήκωσα τους ώμους: Εσείς θα χάσετε, σκέφθηκα και άρχισα να ξεφυλλίζω το βιβλίο…

«Σκάλωσα» στη σελίδα 171 με τίτλο «Σκέψεις και Προβληματισμοί για τη Μεγάλη Ελλάδα της διασποράς και το Εθνικό Κέντρο». Οχι ότι λιγότερο ενδιαφέρον έχουν οι προηγούμενες και οι επόμενες σελίδες, όπως άρθρα  «Περί εκδηλώσεων αποδήμων και «συνεδρίου» στην Ελλάδα» ή η μεθεπόμενη σελίδα 194 με τίτλο « μια ρεαλιστική ματιά στην τραγική κατάσταση της οργανωμένης ομογένειας»…  Ακολουθούν, φυσικά, κεφάλαια και σελίδες για την διαχρονική προσφορά της ομογένειας στην γενέτειρα, ομιλίες του συγγραφέα περί την ομογένεια κλπ. κλπ.

Μία μελισσούλα μου ψιθύρισε: «Μόνον το βιβλίο αυτό να διάβαζαν στην κυβέρνηση, Θα αναθεωρούσαν την  πολιτική τους για τον Απόδημο Ελληνισμό». Θέλησα να την ρουμπώσω: Γιατί, ρώτησα, θεωρείς πως έχουν πολιτική για τον Απόδημο Ελληνισμό; Ή θαρρείς πως εάν είχαν διαβάσει από χρόνια τώρα το βιβλίο του Μπάμπη Μαρκέτου ¨Οι Ελληνοαμερικανοί» θα εξακολουθούσαν και σήμερα  να αρνούνται ένα Υπουργείο Απόδημου Ελληνισμού; Ή εάν είχαν διαβάσει τα δέκα αιτήματα που απέστειλε προς την Κυβέρνηση το “Hellenic Congress of America”  τουλάχιστον ένα από αυτά, την «Ημέρα Απόδημου Ελληνισμού» θα την θεσμοθετούσαν δίχως μουρμούρες για την ημερομηνία…». Δεν ρώτησα τίποτα. Και να ρωτούσα τι θα έβγαζα από μία μέλισσα;

Όχι, η μελισσούλα μου δεν με άκουγε πλέον. Όπως και οι ελληνικές κυβερνήσεις όταν ακούν για απόδημο ελληνισμό κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Μόνο προεκλογικά τον θυμούνται τώρα που καθιέρωσαν μισή, κουτσή και ανάποδη ψήφο αποδήμων Ελλήνων ψηφοφόρων όχι στην εκλογική τους Περιφέρεια αλλά στο ψηφοδέλτιο Επικρατίας: Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει…  Σκέφθηκα, άμα την ξαναδώ μπροστά μου τη μελισσούλα που τό ‘σκασε, να την μαλώσω. Αλλά αμέσως μετά …ματασκέφθηκα σαν τον Καραγκιόζη: Από τις μέλισσες θα ζητήσω τώρα ευθύνη;