Γιάννης Βασιλακάκης, ο κεραμίστας που κρατά ζωντανή τη φλόγα

Με προσεκτικές κινήσεις και πολύ μεράκι, καθοδηγεί τα χέρια μικρών παιδιών που δίνουν ζωή στον πηλό και κρατούν ζωντανή την τέχνη της αγγειοπλαστικής. Σε μια εποχή όπου η παράδοση συχνά παραχωρεί τη θέση της στην ταχύτητα και τη μαζική παραγωγή, υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να αφιερώσουν τη ζωή τους στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο κεραμίστας Γιάννης Βασιλακάκης με βαθιά αγάπη για την τέχνη του πηλού και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ιστορία του τόπου, συνεχίζει καθημερινά να υπηρετεί μια τέχνη που συνοδεύει τον ελληνικό πολιτισμό από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και μεταλαμπαδεύει τη γνώση του στα μικρά παιδιά.

Όπως επισημαίνει ο Γιάννης Βασιλακάκης μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «η ελληνική κεραμική είναι συνυφασμένη με την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής, από τη μαγειρική μέχρι τη διακόσμηση και την αρχιτεκτονική, αποτελώντας ένα μεγάλο μέρος της ταυτότητάς μας από αρχαιοτάτων χρόνων. Η κεραμική δεν είναι απλώς μια τεχνική ή ένα επάγγελμα, αλλά ένας ζωντανός φορέας μνήμης και πολιτισμού».

Ο νεαρός αγγειοπλάστης, γνωρίζει καλά ότι οι εποχές αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και οι ανάγκες των ανθρώπων. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «είναι μία τέχνη όπου στο πέρασμα του χρόνου και των γενεών, επηρεάζεται από τις ανάγκες μιας εποχής, τις τεχνολογικές ανακαλύψεις της και τους αυτοματισμούς, αλλά και μια παγκόσμια τάση για αλλαγή. Παρότι η χρηστική αξία πολλών κεραμικών αντικειμένων έχει μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν, η σπανιότητα είναι που ενισχύει τη σημασία της τέχνης».

«Αναπόφευκτα, μια τέχνη με εφαρμογές στην καθημερινότητα του χθες, έχει λιγότερη χρησιμότητα στο σήμερα. Αυτό όμως, που την ωθεί να γίνει σπανιότερη είναι και αυτό που την κάνει σημαντικότερη, και την εξυψώνει μέσα από το ενδιαφέρον μας για αυτή και τη συνέχειά της στην καλλιτεχνική δημιουργία της σύγχρονης εποχής», τονίζει.

Ιδιαίτερη θέση στη φιλοσοφία του, αλλά και στον τρόπο ζωής του, κατέχει η μετάδοση της γνώσης στις νεότερες γενιές. Μέσα από εκπαιδευτικές δράσεις και βιωματικά εργαστήρια, φέρνει τα παιδιά σε επαφή με τον πηλό και τον τροχό της αγγειοπλαστικής, προσφέροντάς τους μια εμπειρία που ξεπερνά τα όρια μιας απλής δημιουργικής δραστηριότητας. «Ο τροχός αγγειοπλαστικής σαν μέσο δημιουργίας κεραμικών αντικειμένων έχει άμεση σύνδεση με το παρελθόν και θεωρώ ότι το να γνωρίσεις στις μικρές ηλικίες τη χρησιμότητά του, είναι και το να γνωρίσεις το κομμάτι αυτό της ταυτότητας που μας συνδέει», λέει και συνεχίζει με αισιοδοξία, «ίσως σε κάποιο από αυτά τα παιδιά βρίσκεται ένας μεγάλος κεραμιστής ή μια μεγάλη κεραμίστρια. Η έμπνευση που θα μπορούσε κανείς να τους δώσει, σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο», τονίζει.

Για τον ίδιο, η κεραμική δεν διδάσκει μόνο τεχνικές δεξιότητες, διδάσκει υπομονή, επιμονή και αποδοχή της δυσκολίας ως αναπόσπαστου μέρους της δημιουργίας. «Η δοκιμή σε μια δύσκολη τέχνη βοηθάει στη γνώση της πολυπλοκότητας της ζωής και των δυσκολιών που μπορείς να συναντήσεις, χωρίς κάτι να είναι δεδομένο, τουλάχιστον με αυτόν τον ευχάριστο και ασφαλή τρόπο», εξηγεί και παραδέχεται πως η μεγαλύτερη ανταμοιβή του είναι η ανταπόκριση των παιδιών, «ο ενθουσιασμός των παιδιών στη διάρκεια της δραστηριότητας είναι και το δικό μου ευχάριστο σημείο αυτής».

Η πορεία του στην κεραμική είναι αποτέλεσμα πολυετούς αφοσίωσης στην οικογενειακή παράδοση. Δεν αντιμετώπισε ποτέ την τέχνη αυτή ως ένα απλό επάγγελμα, αλλά ως μια διαρκή διαδικασία μάθησης και εξέλιξης. «Για εμένα το επάγγελμα του αγγειοπλάστη έγινε και τρόπος ζωής», σημειώνει και εξηγεί πως, «χρειάζεται κανείς να αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του ώστε να μάθει πώς να τελειοποιήσει τις ικανότητές του σε μια οικογενειακή συντεχνία, αλλά και μεγάλο μέρος ώστε να συνεχίζει να την εξασκεί. Νιώθω ότι ο κόσμος στη γειτονιά που διατηρώ το εργαστήριο, νιώθει μια ασφάλεια ως προς την αυθεντικότητα και τον ανθρώπινο χαρακτήρα της κοινωνίας του», λέει, επιβεβαιώνοντας τον κοινωνικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ένας χώρος παραδοσιακής δημιουργίας.

Πάνω απ’ όλα, όμως, ο Γιάννης Βασιλακάκης πιστεύει στη δύναμη του θετικού παραδείγματος. Θεωρεί ότι κάθε άνθρωπος που έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τους γύρω του οφείλει να το κάνει με τρόπο δημιουργικό και ωφέλιμο και υπογραμμίζει πως, «αν κάποιος μπορεί να επηρεάσει τον κόσμο του σήμερα, πρέπει να προσπαθεί να το κάνει με θετικό τρόπο. Οι αρνητικοί τρόποι είναι ήδη πάρα πολλοί, θετική σκέψη λοιπόν και ευγένεια στους συνανθρώπους μας και αγάπη για τον κόσμο που ζούμε».

Ο Γιάννης Βασιλακάκης δεν δημιουργεί μόνο κεραμικά αντικείμενα, δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στις γενιές, μεταφέρει γνώσεις, εμπνέει νέους ανθρώπους και διαφυλάσσει μια παράδοση αιώνων. Είναι ένας σύγχρονος θεματοφύλακας της ελληνικής κεραμικής τέχνης, που αποδεικνύει καθημερινά πως η αληθινή παράδοση δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά συνεχίζει να ζει μέσα από εκείνους που την υπηρετούν με πάθος και αγάπη.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ.