Δραγασάκης στο ΕΡΤnews Radio 105,8: Μίλησα με τον Τσίπρα – Δεν μου ζήτησε να συμμετάσχω στην ΕΛ.Α.Σ.

«Όχι, ούτε μου ζήτησε, ούτε θα είχα συμμετοχή σε αυτό το στάδιο. Δεν μου ζήτησε διότι θέλει το νέο, αυτό που δημιουργεί, να έχει ένα στοιχείο νέου κόμματος. Εντάξει, είναι θεμιτή η επιθυμία του. Δεν θέλει, επίσης, ο Τσίπρας να φανεί ότι αυτό που κάνει είναι μία ένωση θραυσμάτων από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά τα θεωρώ θεμιτά» ανέφερε ο κ. Γιάννης Δραγασάκης, ανεξάρτητος βουλευτής ερωτηθείς στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και την Μαρία Γεωργίου, εάν ο Αλέξης Τσίπρας του ζήτησε να  συμμετάσχει στο νέο του εγχείρημα.

«Από την άλλη μεριά και εγώ έπαιξα αυτό το ρόλο, δηλαδή ήμουν ηγετικό στέλεχος πάρα πολλά χρόνια, ήμουνα δίπλα στον Τσίπρα πάρα πολλά χρόνια. Εγώ σήμερα απολαμβάνω, ελπίζω να μην παρεξηγηθεί αυτό που λέω, απολαμβάνω το γεγονός ότι σε αυτή τη φάση της ζωής μου, που έχω και την ηλικία που έχω, μπορώ τα πράγματα να τα βλέπω από μια απόσταση, με ενεργό το ενδιαφέρον πάντα, διότι πιστεύω ότι πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία ευρύτερης ενοποίησης του, εμείς το λέμε καμιά φορά αριστερό ημισφαίριο, δηλαδή το Αριστερά του κέντρου, ας το πω σχηματικά. Δεν θα είναι μονόπρακτο έργο. Άλλωστε η Αριστερά αναγεννιέται διεθνώς. Υπάρχουν νέα προβλήματα, απαιτούν νέες ερμηνείες, νέα διακυβεύματα. Επομένως, είναι μακρύ το ταξίδι και κυρίως είναι, να βοηθήσουμε τους νέους να πάρουν τη σκυτάλη και να προχωρήσουν» προσέθεσε ο κ. Δραγασάκης.

«Η αντίληψή μου για την πολιτική είναι μία αντίληψη που ακόμα και αν διαφοροποιούνται οι απόψεις των πολιτικών προσώπων που έχουν ζήσει, έχουν δουλέψει μαζί, αλίμονο. Επομένως, υπάρχει επικοινωνία, ειδικά με τον Τσίπρα που υπήρξα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τόσα χρόνια. Είχα μία ενημέρωση για τις προθέσεις του γενικά, είπα τις απόψεις μου και προχωρούμε. Υπάρχουν άνθρωποι, συνεργάτες μου, συνεργάτες του, οι συνεργάτες του είναι δικοί μου συνεργάτες. Δεν είναι δύο κόσμοι διαφορετικοί ούτε με το κόμμα του Τσίπρα, ούτε με τη Νέα Αριστερά. Αλλά θέλω να πιστεύω και με άλλες δυνάμεις θα μπορέσουμε να έχουμε κάποια επικοινωνία για να δούμε αυτό το μεταβατικό στάδιο, τι μπορεί να γίνει για να δούμε και πού βρισκόμαστε ως χώρα.

Δηλαδή, ζούμε την ανοδική φάση ενός οικονομικού κύκλου. Βέβαια, η άνοδος όταν έχεις 2% ΑΕΠ, από τα οποία το 1% είναι από το Tαμείο Aνάκαμψης, δεν είναι και πολύ ισχυρή άνοδος. Αλλά θέλω να πω, μπορεί η επόμενη φάση να μην είναι μεγαλύτερη η άνοδος, να είναι μια νέα ύφεση, να είναι μία στασιμότητα, να είναι ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες. Αν λοιπόν σε αυτή τη φάση ένα κομμάτι της κοινωνίας δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια, με τα ενοίκια, με την στέγη και λοιπά και δεν παίρνουμε μέτρα τώρα, αλλά είμαστε κάπως θεατές των εξελίξεων, πρέπει να προειδοποιήσω ότι μπορεί στο μέλλον να αντιμετωπίσουμε πολύ δύσκολες καταστάσεις και αυτό πρέπει να το πούμε με ένταση, γιατί χωρίς πίεση σήμερα δεν λύνεται κανένα πρόβλημα» συνέχισε.

Όσο αφορά την είσοδό του στη Βουλή, μετά την παραίτησης της Έφης Αχτσιόγλου, είπε χαρακτηριστικά «ήταν κάτι απρόοπτο και για μένα, εκτός προγράμματος. Είχα πιστέψει ότι είχε ολοκληρωθεί ο κύκλος ο κυβερνητικός, ο δικός μου. Άλλωστε αρκετά χρόνια ήμουν στη Βουλή και είχα αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική δράση. Παρακολουθούσα τις εξελίξεις, αλλά δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα χρειαστεί να επανέλθω στα έδρανα της Βουλής».

«Με την παραίτηση της Αχτσιόγλου, επειδή ήμουνα τρίτος στο ψηφοδέλτιο στη σειρά, προέκυψε αυτό το γεγονός. Αν η περίοδος ήταν μακριά θα με προβλημάτιζε, αλλά επειδή είναι σύντομη, είναι μέχρι τις εκλογές, δεν προτίθεμαι να ξαναείμαι, προσπάθησα να δω τι μπορώ να κάνω και όπως είπατε και εσείς, είναι πολύ ενδιαφέρουσα από μία άποψη, η περίοδος που περνάμε, διότι ίσως είμαστε στην αρχή ανακατατάξεων προς ένα νέο πολιτικό σύστημα.

Και η Αριστερά από την άλλη μεριά, είναι σε μια συγκυρία δύσκολη, άσχημη θα έλεγα. Κυριαρχούν αρνητικές ειδήσεις παρά θετικές. Διασπάσεις, κατακερματισμοί. Οπότε τον δικό μου ρόλο τον βλέπω, πρώτον, αν μπορώ να συμβάλλω στο να φωτιστούν κάποια προβλήματα κοινωνικά, τα οποία νομίζω ότι είναι πολύ σοβαρά και υποτιμούνται και προβλήματα προοπτικής. Και το δεύτερο, αν μπορώ να συμβάλλω κάπως να βελτιωθεί η εικόνα της Αριστεράς. Δεν έχω αυταπάτες. Δεν μπορώ να κάνω κάτι να ανατρέψω τα δεδομένα, αλλά τουλάχιστον αυτή η εικόνα να βελτιωθεί, Να φανεί ότι μπορεί να γίνει ένας διάλογος, κοινές δράσεις» συμπλήρωσε ο κ. Δραγασάκης.

Μιλώντας για το πολιτικό σύστημα, σημείωσε ότι είναι σε μία κατάσταση μη ισορροπίας. «Έχει κάτι το ασύμμετρο, με την έννοια ότι έχουμε ένα κόμμα, το οποίο κυβερνάει κιόλας και μετά δεν υπάρχει μία ορατή εναλλακτική μορφή διακυβέρνησης. Αυτό δεν είναι καλό για τη δημοκρατία, δεν είναι καλό για την ίδια τη χώρα διότι τα προβλήματα πρέπει κάποιος να τα προβάλλει με ένταση. Η όποια κυβέρνηση είναι σε αυτή τη θέση έχει μία δυνατότητα να δει αλαζονικά τον ρόλο της και την εξουσία της. Άρα, για να μη λέω πολλά, το σύστημα πρέπει να πάει σε μία άλλη δομή, όπου να υπάρχει η κυβέρνηση, να υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση και άρα είμαστε εκεί» εξήγησε.

«Το κόμμα του Τσίπρα θα μπορέσει να οδηγήσει τα πράγματα προς τα εκεί; Δεν μπορούμε να το προεξοφλήσουμε, αλλά θεωρώ θετικό το ότι υπάρχει αυτή η πρωτοβουλία του Τσίπρα. Θα δούμε την εξέλιξή της φυσικά.

Για την Αριστερά επίσης και σε αυτό είμαι θετικός, διότι υπήρχε ένα τέλμα. Εγώ δεν θεωρώ ότι όποια πρωτοβουλία του Τσίπρα ή θα μπορούσε να καλύψει όλο το φάσμα της Αριστεράς. Διότι ξέρετε, η Αριστερά είναι και από τη φύση της πληθυντική, πλουραλιστική. Αλλά το να υπάρξει ένας ισχυρός αριστερός πόλος το θεωρώ θετικό διότι και θα αρχίσει να διαγράφεται μία προοπτική με ενδεχόμενη κυβερνητική κατάληξη, αλλά και άλλες δυνάμεις που μπορεί να μην συμφωνούν με τον Τσίπρα και έχουν άλλες απόψεις και αυτές να ανασυγκροτηθούν, να έχουν μία πιο έντονη παρουσία και να υπάρξει μία Αριστερά η οποία θα διαλέγεται, θα διαφωνεί, αλλά πάνω σε υπαρκτά προβλήματα και όχι αυτό το κλίμα που έχουμε σήμερα» συνέχισε ο κ. Δραγασάκης.

Ερωτηθείς για την κριτική που ασκείται στον Αλέξη Τσίπρα για αλαζονική συμπεριφορά στους πρώην συντρόφους του, ζητώντας τους να γίνουν απλά μέλη έως ότου κρίνει αν κάποιοι θα συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια, ο κ. Δραγασάκης επισήμανε «δεν θέλω να είμαι αναλυτικός στο κομμάτι αυτό, διότι ένας λόγος που έχω αποχωρήσει ακριβώς και ένας λόγος που δήλωσα ανεξάρτητος βουλευτής, θα ήθελα σε αυτή την περίοδο της ζωής μου, από μια θέση ανεξάρτητη, αυτόνομη από κάποια απόσταση να παρακολουθήσω τις εξελίξεις για να μπορέσω να συμβάλλω. Διότι αν ταυτιστώ με μία από τις απόψεις, τότε ακυρώνεται η όποια δυνατότητα υπάρχει».

«Επομένως, το μόνο που θέλω να πω είναι ότι το εγχείρημα Τσίπρα είναι ένα ηγετικό εγχείρημα. Δεν νομίζω ότι κανείς το κρίνει αυτό ή μπορεί να κριθεί. Είναι μία δική του πρωτοβουλία, με ρίσκο πρέπει να πω. Από τη στιγμή που είναι μία πρωτοβουλία λοιπόν, με ηγετικά χαρακτηριστικά, είναι αυτή τη στιγμή ένα κόμμα που χτίζεται από τα πάνω.

Αν αυτό μείνει έτσι, θα είναι ένα θέμα. Δεν έχω παραδείγματα διεθνώς, κομμάτων που χτίστηκαν από τα πάνω και είχαν θετική πορεία. Βεβαίως υπάρχουν πολλά παραδείγματα και στη χώρα μας, κόμματα με ισχυρό τον ηγετικό παράγοντα, τα οποία όμως στην πορεία απέκτησαν δημοκρατική λειτουργία και υπόσταση κοινωνική. Πιστεύω ότι στο μυαλό του Τσίπρα πιθανώς να είναι αυτό να γίνει μετά τις εκλογές, όπου θα υπάρχει και μία άνεση χρόνου. Γι’ αυτό και κρατάω την απόσταση. Θεωρώ θετική την εξέλιξη αυτή, αλλά αν με ρωτήσετε ποια άποψη έχω εγώ για το κόμμα ή για την προοπτική της Αριστεράς, εκεί θα διατηρήσω τις προσωπικές μου απόψεις, προς το παρόν τουλάχιστον» συμπλήρωσε.

Κληθείς να σχολιάσει τις προτάσεις στελεχών της ΕΛ.Α.Σ. σε σχέση με τη φορολόγηση των πλουσίων, ο κ. Δραγασάκης επισήμανε ότι το γενικό πρόβλημα παγκοσμίως είναι «το φαινόμενο των ανισοτήτων γενικά και ειδικά των φορολογικών ανισοτήτων, όπου έχει διαμορφωθεί ένα στρώμα υπερπλούσιων όπως λέγονται, οι οποίοι δεν φορολογούνται ή φορολογούνται ελάχιστα». «Παραδείγματα. Πρώτον, ένα τρισεκατομμύριο δολάρια υπολογίζονται τα χρήματα που ετησίως φεύγουν από κει που παράγονται, Ελλάδα, Αμερική, Ευρώπη και πάνε σε χώρες που είναι φορολογικοί παράδεισοι.

Εδώ έρχεται ο Ζουκμάν, ένας Γάλλος οικονομολόγος, που προτείνει ένα φόρο 2% επί αυτών των περιουσιών και αν αυτό συνέβαινε θα είχαμε παγκοσμίως τόσα δισεκατομμύρια να χρησιμοποιήσουμε για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων, της φτώχειας κλπ. Άρα υπάρχει ένα παγκόσμιο πρόβλημα το οποίο υπάρχει και στην Ελλάδα.

Δεύτερον, εδώ και σαράντα χρόνια μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές προς μία ορισμένη κατεύθυνση. Επιτρέψτε μου δύο αριθμούς. Επειδή εγώ τα έζησα αυτά, εσείς είστε νεότεροι. Στη δεκαετία του ‘80, ο φόρος επί των κερδών ήταν 45%. Τώρα είναι 22. Γιατί έγινε αυτό; Υποτίθεται για να γίνουν επενδύσεις. Τι διαπιστώνουμε σήμερα; Ότι τα κέρδη δεν γίνονται επενδύσεις. Τα κέρδη μοιράζονται ως μερίσματα. Υπάρχει τράπεζα στην Ελλάδα που θα μοιράσει το 80% και μια άλλη το 90% των κερδών στους μετόχους ως μέρισμα. Οι όποιοι μέτοχοι, κυρίως ξένοι, θα πάρουν τα μερίσματα τους και θα φύγουν. Για ποιες επενδύσεις μιλάμε και τι νομιμοποιεί τότε το χαμηλό φόρο που έχουμε βάλει τόσα χρόνια δήθεν για να γίνουν επενδύσεις;

Άλλο στοιχείο. Πέρα λοιπόν από τη συγκέντρωση του πλούτου, έχουμε και ένα σύστημα το οποίο διευκολύνει τη μη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Επομένως το συμπέρασμα το δικό μου είναι ότι υπάρχει θέμα φορολογικής μεταρρύθμισης.

Αυτό που θεωρώ θετικό είναι η κατεύθυνση. Βεβαίως πρέπει να υπάρξει μία αλλαγή στο φορολογικό σύστημα και βεβαίως πρέπει ο αφορολόγητος πλούτος και γενικά τα αφορολόγητα εισοδήματα να φορολογηθούν. Η αποσπασματική ανακοίνωση των μέτρων ενέχει κινδύνους. Πρώτον, παρανόησης του τι ακριβώς πρόκειται να γίνει. Και δεύτερον, όπως είπατε, όχι απλοϊκότητα, αλλά το θέμα είναι να έχουμε ένα πιο δίκαιο σύστημα. Άρα, πρέπει να πεις ποιους φόρους θα μειώσεις, ποιους φόρους θα αυξήσεις, πώς θα το κάνεις ούτως ώστε να διαμορφωθεί στην κοινωνία μια εικόνα και να μπορούν και άλλες δυνάμεις να συμπράξουν. Δεν θεωρώ ότι η φορολογική μεταρρύθμιση ολοκληρωμένη μπορεί να γίνει με ένα κόμμα και όλα τα άλλα να είναι απέναντι. Πρέπει να διαμορφωθούν συμμαχίες και στην κοινωνία και στο και στο πολιτικό σύστημα διότι στο τέλος της ημέρας ο πολίτης ίσως χάσει κάτι από κάπου και να πάρει από κάπου αλλού. Δηλαδή δεν είναι μια εξίσωση άσπρο μαύρο αλλά είναι το θέμα σοβαρό. (…)

Και επίσης το άλλο που έγινε, αυξήθηκαν πολύ οι φόροι, ο ΦΠΑ. Ο ΦΠΑ είναι μια μορφή φορολογίας οριζόντια. Είτε 10.000 ευρώ έχεις, είτε 100 ευρώ έχεις αν πας στο σούπερ μάρκετ να πάρεις ένα κιλό ας πούμε τρόφιμα, θα πληρώσεις τον ίδιο φόρο. Άρα το φορολογικό σύστημα είναι σοβαρό και ακριβώς το αποφεύγουν όλες οι κυβερνήσεις, διότι έχει δυσκολίες και υπάρχουν και τα συμφέροντα που πιέζουν. Άρα, πρέπει να υπάρξει παρέμβαση αλλά μελετημένη όσο γίνεται πιο συνολική και όσο γίνεται η οποία πρόταση να είναι για διάλογο έτσι ώστε να υπάρξουν ευρύτερες συναινέσεις και πολιτικές και κοινωνικές» εξήγησε ο κ. Δραγασάκης.

Πηγή:ertnews.gr