Παρασκευή, η Αγία, στα Θεραπειά….
Ιούλιος μήνας, μέσα στην ζέστη. το ημερολόγιο είναι γεμάτο από γιορτές και τα Θεραπειά μας, τιμούν ιδιαίτερα τρεις. Της Αγίας Κυριακής, της Αγίας Μαρίνας και της Αγίας Παρασκευής.
Η πρώτη έχει το εξωκκλήσι της, στα ψηλά μέρη, η δεύτερη, έχει το παρεκκλησάκι της στα μισά, και η τρίτη που γορτάζει στις 26 του μήνα, απέναντι από τηνν παραλία του προαστίου της καρδιάς μου;
Τι να πρωτοθυμηθώ και τι να πρωτοξεχάσω; Τον χωματόδρομο του Ντερέ, περνώντας πρώτα από το καρακόλι (αστυνομία), το σπίτι της θείας Μαριέττας, στα αριστερα, το ξύλινο σπίτι της κυρίας Κατίνας, την μεγάλη βρύση αντίκρυ του και πιό πέρα το δύσβατο μονοπάτι που πήγαινε στους Σιδεράδες, και προχωρώντας να λιγοστεύουν τα σπίτια και να συναντώ τα μποστάνια και τους μπαξέδες με τις σμέουρες; Να μην θυμηθώ τον δρόμο που ολοένα και στένευε για να γίνει μονοπάτι, κυριολεκτικά μονοπάτι για να φτάσει στην κατηφορίτσα που η βάση της γινόταν ένα με τις ρίζες από τον πλάτανο αντάμα με τις πέτρες κάτω από το διάφανα νερά για να πατήσω πάνω τους και να ανέβω την μικρή ανηφορίτσα και να βρεθώ στην μικρή εξωκκλησιά; Να ξεχάσω το γάργαρο νερό που ανάβλυζε από την καρδιά του μικρού λόφου;
Να παραλείψω το λιλιπούτειο ταπεινό Αγιασματάκι της Αγ. Μαρίνας, που για να το βρει κάποιος, αρκεί να στρίψει αριστερά διαβαίνονρας πέντε λεπτά από το Πάρκο προς το ρομαντικό Ροσινιόλ με τις αγριοκαστανιές; Να σβήσω με σφουγγάρι την παραμονή της γιορτής με το πλατύ δρομάκι γεμάτο από Θεραπειανούς και καλοκαιρινους να προσέχουν τα λόγια του Παπά – Αχιλλέα στην Παράκληση και να τσιτώνουν το αυτί τους για να ακούσουν να μνημονεύονται τα ονόματά τους; Η τις κυρίες και τις μαμαζελίτσες με τα εμπριμέ τους να φυσιούνται με τις βαντάλιες τους, αφού έκανε ζέστη και η αύρα της θαλασσας δεν έφτανε μέχρι το Αγίασμα. Γίνονται αυτά παραλειπόμενα; Ξεχνιούνται;
Ο μήνας φτάνει στο τέλος του και μαζί του έρχεται και πάλι γιορτή, της Αγίας Παρασκευής. Κουβεντιάζοντας με την εξαδέλφη μου Νίτσα τις προάλλες για περιστατικά που έχουν συμβεί στην γενέτειρά μας, αναφέρθηκε στο παρακάτω:
……..<<Ως προς το θαύμα της Αγίας Παρασκευης.
Θα ηταν περιπου την εποχη του δευτερου παγκοσμιου πολεμου. Ημουν μικρη. Ο μπαμπας μου ειχε το οικογενειακο κεντρο TURAN (κηπος πλατ φορμα ) με 50 τραπεζια, δευτερος οροφος με 2-3 τραπεζια, τριτος οροφος με 1-2 τραπεζια, που συνορευει με τον κηπο της Αγ. Παρασκευης δεξια λιγο ανιφορα πισω απο καποιους ταφους.
Απ’ αυτο το σημειο εδινε ενα καρβελι, ενας απο τους στρατιωτες που βρισκοταν στην εκκλησια και φυλαγε την εισοδο του ναου, γεματο με κουτες, οπλα κ.τ.λ..…, στον πατερα μου, εις ανταλλαγμα ενος πακετου τσιγαρων.Ειχαν πιασει φιλια.
Ενα βραδυ στις 12 η ωρα το βραδυ ακουστηκαν πυροβολισμοι. Τρομοκρατηθηκαν οι πελατες. Με ολο που ηταν καλοκαιρι αδειασε το μαγαζι. Το πρωι οι χωριανοι ρωτησαν τον μπαμπα μου αν καταλαβε απο που γινοταν, τι συνεβη.
Αυτο το γεγονος συνεβει και την επομενη και την μεθ’ επομενη.
Ο μπαμπας μου το πρωι την επομενη του τριτου συμβαντος οταν ανεβηκε να παρει το καρβελι, ρωτησε τον στρατιωτη τι ηταν αυτοι οι πυροβολισμοι και ο στρατιωτης με μεγαλη επιφυλαξη του εξιστορισε το γεγονος .
Το βραδυ ο φυλακας που κρατουσε σκοπια στην πορτα εισοδου του Ναου ειδε μια ηψιλη γυναικα ντυμενη στα ασπρα να προχωρα προς την πορτα του Ναου και να θελει να μπει μεσα. Της ειπε στοπ και αυτη προχωρησε, της ξαναειπε στοπ και αυτη προχωρησε, τοτε εκεινος την πυροβολησε. Αυτη χαθηκε προς τον ουρανο.
Την επομενη το πρωι πηγε στον αξιωματικο να δικαιολογησει την σφαιρα που χρησιμοποιησε. Εξηγησε το περιστατικο. Το επομενο βραδυ ο αξιωματικος αλλαξε στρατιωτη στην σκοπια. Το συμβαν εγινε και με τον δευτερο φυλακα ο οποιος ειπε τα ιδια που εζησε, οπως ο πρώτος, οταν πηγε να δικαιολογησει την χρηση της σφαιρας στον αξιωματικο.
Την τριτη βραδια κρατησε σκοπια ο αξιωματικος και σηνεβει το ιδιο. Την επομενη ηρθαν φορτηγα και πηραν τις κουτες με οπλα κ.τ.λ…..
Οποτε αδειασε ο Ναος. Οπως σου ειπα ανωτερα ο μπαμπας τα εμαθε απο πρώτο χερι και ειπε, ηταν η Αγια Παρασκευη που τους εδιωξε απο το σπιτι της.Τοτε ησιχασε το χωριο και οι χωριανοι…….>>
Πόσο γνωστή ή πόσο άγνωστη είναι αυτή η ιστορία; Την πιστεύει κανείς, Ο θείος Μόρφης, ο πατέρας της εξαδέλφης μου την πίστεψε και την εξιστόρησε στην κόρη του και από αυτήν ήρθε σε μένα για την μοιραστώ μαζί με αυτούς που διαβάζουν αυτές τις αράδες, χρόνια και χρόνια μετά από τότε ποτ συνέβη.
Βρίσκόμαστε στο τώρα και στην Απογευματινή, την αειθαλή εθημερίδα της Πόλης, στην οποία η Μητρόπολη Δέρκων ανακοινώνει τις Ακολουθίες που προγραματίζει. ” Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον….” και το κύμα της Βοαποριανής παραλίας θα συνοδεύει το Απολυτίκιο για να κρατά το ίσον παραδοσιακά όπως γίνεται κάθε φορά από τους Ψάλτες της Βασιλεύουσσας (και άνευ ηλεκτρονικών βοηθημάτων που είναι πλέον της μόδας). Πόσο θα γεμίσει η Αγιά Παρασκευή από Θεραπειανούς & καλοκαιρινούς; φέτος; Πόσοι πιστοί θα απολαύσουν κομμάτια από τους Αρτους με το γλυκάνισο της Αρτοκλασίας στην φετεινή Πανήγυρη; Κύριος οίδε. Λίγοι ή πολλοί, ου εν τω πολλώ το ευ και όλοι οι καλοί χωρούνε.
Προσκυνήματα & Χρόνια Πολλα στους συντοπίτες μου και σε όσους γιορτάζουν.
Νίκη,
Της Αγίας Παρασκευής, 2026
Μπάκινγκχαμ, Αγγλία
Σχόλια Facebook