Πέθανε η «βασίλισσα» της κάντρι Ντόλι Πάρτον – Μεσίστιες για μία εβδομάδα οι σημαίες στις ΗΠΑ

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών η «θρυλική» τραγουδίστρια της κάντρι μουσικής, Ντόλι Πάρτον όπως ανακοίνωσε η οικογένειά της.

Η Πάρτον απεβίωσε ειρηνικά την Τρίτη (25/8) στο Νάσβιλ του Τενεσί. Η οικογένεια δεν ανακοίνωσε την αιτία θανάτου, αλλά η τραγουδίστρια και τραγουδοποιός —η οποία ήταν επίσης ηθοποιός, φιλάνθρωπος και εξαιρετικά επιτυχημένη επιχειρηματίας— είχε μιλήσει για τα πρόσφατα προβλήματα υγείας της. Ο σύζυγός της, Καρλ Ντιν, απεβίωσε πέρυσι.

Τον Μάιο, η Πάρτον είχε ανακοινώσει την ακύρωση μιας σειράς συναυλιών στο Λας Βέγκας, επικαλούμενη συνεχιζόμενα προβλήματα υγείας. Σε βίντεο που είχε δημοσιεύσει στους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανέφερε ότι, αν και η θεραπεία για μια ασθένεια που δεν προσδιόρισε εξελισσόταν καλά, δεν ήταν έτοιμη να εμφανιστεί στη σκηνή.

Έγραψε εκατοντάδες τραγούδια, μεταξύ των οποίων κλασικά όπως τα «Jolene», «Coat of Many Colors» και «I Will Always Love You», τα οποία σημείωσαν συνολικά περισσότερες από 100 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως και πάνω από 1 δισεκατομμύριο προβολές στο διαδίκτυο.

Η «βασίλισσα της κάντρι μουσικής» κυκλοφόρησε 49 στούντιο άλμπουμ και περισσότερα από 100 άλμπουμ συλλογών και συνεργασιών κατά τη διάρκεια μιας καριέρας που διήρκεσε περίπου έξι δεκαετίες, ενώ κατέκτησε την κορυφή των charts περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στο είδος.

Την ανακοίνωση του θανάτου της «θρυλικής» τραγουδίστριας έκανε γνωστή ο ανιψιός της, Μπράιαν Σίβερ με βίντεο που δημοσίευσε στα social media της Ντόλι Πάρτον.

Όπως εξήγησε ο ίδιος, η Ντόλι Πάρτον του είχε ζητήσει πριν χρόνια να κάνει την ανακοίνωση με αυτόν τον τρόπο. «Ως υπεύθυνος ασφαλείας της για πάνω από δύο δεκαετίες, θέση που κατείχε πριν από μένα ο πατέρας μου, ο Λάρι, είχα φανταστεί το βάρος αυτής της στιγμής, αλλά δεν το είχα νιώσει πραγματικά μέχρι τώρα. Είναι τιμή μου. Μια τιμή που συνοδεύεται από απόλυτη υπερηφάνεια και μεγάλη θλίψη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Η Ντόλι ζει πλέον στο φως και βρίσκεται στην αγκαλιά του Ιησού, όπου σίγουρα την υποδέχτηκαν ο Καρλ, οι γονείς της και αμέτρητοι άλλοι που την παρακολουθούσαν και λαχταρούσαν να τη συναντήσουν στους ουρανούς», προσέθεσε.

«Η Ντόλι άνοιξε επίσης πόρτες για γενιές τραγουδιστών, τραγουδοποιών, μουσικών και ονειροπόλων από κάθε κοινωνικό στρώμα και από κάθε ήπειρο. Μέσα από το παράδειγμά της, πιστεύαμε ότι τα πάντα ήταν δυνατά. Ποτέ δεν είδε μια πόρτα που δεν μπορούσε να ανοίξει και την άνοιξε», ανέφερε ακόμα στο μήνυμά του ο Σέιβερ, σημειώνοντας ότι «άλλαξε την ιστορία».

«Η οικογένειά μας και η ομάδα στην οποία εμπιστεύτηκε την κληρονομιά της θα εργαστούν επιμελώς για να διασφαλίσουν ότι το πνεύμα της θα ζει για πάντα μαζί μας. Η Ντόλι ήταν αγρότισσα, ακριβώς όπως ο μπαμπάς της. Αυτός καλλιεργούσε τη γη. Εκείνη καλλιεργούσε τραγούδια και ευτυχία. Η Ντόλι μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι θέλει να αναπαυθεί σε ένα όμορφο κρεβάτι από αφράτο βαμβάκι, γιατί μετά από μια ζωή που φορούσε βαριά στρας, επιτέλους της αξίζει να νιώσει άνετα και να ξεκουραστεί. Αναπαύσου εν ειρήνη, θεία Ντόλι… Είθε ο Θεός να ευλογεί τη Ντόλι Πάρτον και είθε ο Θεός να ευλογεί όλους σας. Θα σας αγαπάει πάντα», κατέληξε.

Μεσίστιες για μία εβδομάδα οι σημαίες στις ΗΠΑ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ με ανάρτησή του στο Truth Social ανακοίνωσε ότι οι αμερικανικές σημαίες θα κυματίζουν μεσίστιες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες για μια εβδομάδα προς τιμήν της Πάρτον, χαρακτηρίζοντας τον θάνατό της «πραγματική απώλεια για εκατομμύρια ανθρώπους».

«Δεν υπήρξε ποτέ καμία σαν αυτήν, και δεν θα υπάρξει ποτέ», έγραψε ο Τραμπ.

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Με μεγάλη λύπη ανακοινώνω ότι η Ντόλι Πάρτον, μία από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες της κάντρι, αλλά και πολύ πέρα από αυτό, ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ, μόλις έφυγε από τη ζωή. Πρόκειται για μια πραγματική απώλεια για εκατομμύρια ανθρώπους. Δεν υπήρξε ποτέ καμία σαν αυτήν, και δεν θα υπάρξει ποτέ. Προς τιμήν της, όλες οι αμερικανικές σημαίες στις Ηνωμένες Πολιτείες θα κυματίζουν μεσίστιες για μία εβδομάδα, ξεκινώντας από απόψε στις 6:00 μ.μ. Αναπαύσου εν ειρήνη, Ντόλι! Ο κόσμος σε αγαπάει».

Ποια ήταν η Ντόλι Πάρτον

Η Ντόλι Πάρτον γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1946 στην κωμόπολη Sevierville του Τενεσί και μεγάλωσε σε μια καλύβα ενός δωματίου στο κοντινό Λόκαστ Ριτζ. Γονείς της ήταν ο Ρόμπερ Λι Πάρτον που εργαζόταν ως αγρότης και οικοδόμος και η Έιβι Λι Όουενς που ήταν νοικοκυρά. Η Πάρτον ήταν το τέταρτο από τα 12 παιδιά της οικογένειας και σύμφωνα με την ίδια ήταν μια πολύ φτωχή επαρχιακή οικογένεια, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να αναδειχθεί σε σύμβολο της αμερικανικής εργατικής τάξης.

Η μητέρα της, τραγουδούσε συνεχώς — τραγούδια από την Αγγλία, την Ιρλανδία και την Ουαλία που διηγούνταν μια ιστορία. «Η μαμά είχε αυτή τη συγκινητική φωνή, και, Θεέ μου, το ένιωθες», έγραψε η Πάρτον στο βιβλίο της του 2020 «Dolly Parton, Songteller», το οποίο συνέγραψε με τον Ρόμπερτ Κ. Όερμαν.

Σε ηλικία περίπου έξι ετών έγραψε το πρώτο της τραγούδι: το «Little Tiny ‌Tasseltop», μια ωδή στην κούκλα της με μαλλιά από ίνες καλαμποκιού. Η μητέρα της το φύλαγε με μεγάλη προσοχή σε ένα κουτί παπουτσιών.

«Αγαπούσα εκείνη τη μικρή κούκλα», έγραψε η Πάρτον δεκαετίες αργότερα. «Εξέφραζα τον εαυτό μου και τα συναισθήματά μου μέσω της γραφής — είμαι σίγουρη ότι αυτό σκεφτόμουν ήταν: “Λοιπόν, η Tasseltop πρέπει να έχει ένα τραγούδι γι’ αυτήν”».

Πήρε την πρώτη της αληθινή κιθάρα όταν ήταν οκτώ ετών. Η μητέρα της έλεγε, όποτε είχε καλεσμένους: «Θέλω να ακούσετε αυτό το τραγούδι που έφτιαξε αυτό το μικρό πλάσμα. Είναι πραγματικά καλό». Άρχισε να γράφει μουσική σε αυτό που η ίδια αποκαλούσε «τραγούδια που σε κάνουν να κλαις» για ερωτικές απογοητεύσεις και τραγωδίες στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών.

Οι πρώτες μουσικές εμφανίσεις της Πάρτον έγιναν στην εκκλησία, όπου ο παππούς της ήταν ιερέας. Από τα 10 της χρόνια, μάθαινε κιθάρα και τραγουδούσε σε τοπικές τηλεοπτικές εκπομπές. Στα 13 της.

Τραγουδούσε σε έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό από την ηλικία των 11 ετών και στα 13 εμφανίστηκε στο Grand Ole Opry στο Νάσβιλ, μία εβδομαδιαία συναυλία κάντρι μουσικής όπου ο Τζόνι Κας την παρουσίασε ως «ένα κοριτσάκι από το Ανατολικό Τενεσί».

Με μια βαλίτσα γεμάτη τραγούδια, ακολούθησε τον θείο της, τον Μπιλ Όουενς, επίσης τραγουδοποιό, στο Νάσβιλ μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο το 1964. Ο Φρεντ Φόστερ, ο οποίος είχε αναλάβει την παραγωγή των Ρόι Όρμπισον, Γουίλι Νέλσον και άλλων, διέκρινε το ταλέντο της και φρόντισε ώστε τα τραγούδια της να ηχογραφηθούν από άλλους καλλιτέχνες, ενώ παράλληλα ηχογράφησε και κυκλοφόρησε δίσκους με την Πάρτον να ερμηνεύει τα δικά της τραγούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Πάρτον είχε αναδειχθεί σε βασίλισσα του Νάσβιλ.

Η διάσημη συνεργασία με τον τραγουδιστή κάντρι Πόρτερ Γουάγκονερ, η οποία περιλάμβανε μια πολυετή συμμετοχή στην τηλεοπτική του εκπομπή και 14 ντουέτα που μπήκαν στο top 10 ήταν καθοριστική για την καριέρα της. Έγραψε το επιτυχημένο τραγούδι της «I Will Always Love You» ως αποχαιρετισμό στον Γουάγκονερ όταν αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα.

Την πρώτη μέρα που η Πάρτον έφτασε στην πρωτεύουσα της κάντρι μουσικής, γνώρισε τον Καρλ Ντιν, έναν εργάτη στον τομέα της ασφαλτόστρωσης. Θα παντρευόταν δύο χρόνια αργότερα, το 1966. Καθ’ όλη τη διάρκεια του μακροχρόνιου γάμου τους, ο Ντιν απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας και δεν την συνόδευε στις περιοδείες της, αν και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, συμπεριλαμβανομένου του «Jolene», το οποίο εμπνεύστηκε από τον έρωτα μιας κοκκινομάλλας ταμία τράπεζας για τον Ντιν.

Το 2008, σε ηλικία 62 ετών, η Ντόλι Πάρτον κυκλοφόρησε ένα σινγκλ στο οποίο δήλωνε ότι ήταν «απλώς μια Μπάρμπι από την επαρχία, με υπερβολικό μακιγιάζ και υπερβολικά μαλλιά». Στις έξι δεκαετίες που ασχολήθηκε με τη μουσική και διαμόρφωσε την κάντρι, ήταν κάτι πολύ περισσότερο.

Κέρδισε 11 βραβεία Grammy, μεταξύ των οποίων και ένα βραβείο για το Συνολικό Έργο της.

Με κλασικά τραγούδια όπως τα «Coat of Many Colors», «Jolene» και «I Will Always Love You», έγινε μία από τις καλλιτέχνιδες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, με πάνω από 100 εκατομμύρια δίσκους.

Η αυθεντική προσωπικότητα της Πάρτον, σε συνδυασμό με τα ξανθά χτενίσματά της, τα φανταχτερά κοστούμια και την εκρηκτική παρουσία της όταν βρισκόταν στο επίκεντρο της σκηνής, την έκανε αγαπητή στους Αμερικανούς όλων των κοινωνικών στρωμάτων και βοήθησε στη διάδοση της κάντρι μουσικής διεθνώς.

Η Πάρτον διαμόρφωσε το χαρακτηριστικό της στυλ εμπνευσμένη από μια γυναίκα που έβλεπε να περπατάει στην πόλη της στο Τενεσί φορώντας στενές φούστες και ​ψηλά τακούνια, με κόκκινα νύχια και κόκκινο κραγιόν. «Την έβρισκα όμορφη. Αλλά όλοι έλεγαν: “Είναι σκουπίδι!», έγραψε η Πάρτον στο βιβλίο της του 2023 «Behind the Seams: My Life in Rhinestones». «Γέλασα και είπα: “Λοιπόν, αν αυτό είναι σκουπίδι, αυτό θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω!”».

Εξέφρασε επίσης την επιθυμία η εμφάνισή της να χρησιμεύει για να προωθήσει και όχι να επισκιάσει, το ταλέντο της.

Η Ντόλι ουσιαστικά έγραψε το εγχειρίδιο για το πώς μια γυναίκα μπορεί να κυριαρχήσει στα ραδιόφωνα σε έναν κλάδο που κυριαρχούν οι άνδρες, καταλήγοντας να γίνει ένας αμερικανικός θησαυρός, τα τραγούδια της οποίας διασκευάστηκαν από καλλιτέχνες όπως η Σάνια Τουέιν, η Σινίντ Ο’Κόννορ και οι White Stripes.

«Λατρεύω το μακιγιάζ, λατρεύω τα ρούχα, και έχω την προσωπικότητα που μπορεί να τα αναδείξει», δήλωσε η Πάρτον στο National Public Radio το 2001.

Παρόλο που η Πάρτον ήταν μια δυναμική παρουσία στη σκηνή και μια καταξιωμένη τραγουδίστρια, αυτό που την ξεχώριζε από τους συναδέλφους της ήταν το ταλέντο της με τις λέξεις. Έγραψε κάθε ένα από τα επιτυχημένα τραγούδια της. Συνολικά έγραψε περίπου 3.000 τραγούδια κατά τη διάρκεια της ζωής της, αν και ηχογράφησε μόνο περίπου 450 από αυτά.

«Μου αρέσει να γράφω ποιητικά τραγούδια και να τραγουδάω λουλουδάτες λέξεις», έγραψε στο «Dolly Parton, Songteller». «Μου αρέσει να σας κάνω να βλέπετε κάτι οπτικά, γι’ αυτό θέλω να ζωγραφίζω μια εικόνα. Και μου αρέσει να επινοώ έξυπνες φράσεις, όχι μόνο σαν τραγουδοποιός, αλλά σαν ποιήτρια».

«Τα τραγούδια είναι η κληρονομιά μου»

Με την πάροδο των χρόνων, η Πάρτον παρουσίασε μια τηλεοπτική εκπομπή, πρωταγωνίστησε σε ταινίες και δημιούργησε ακόμη και ένα θεματικό πάρκο, το «Dollywood», ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο στην πολιτεία της, το Τενεσί — όλα αυτά εκτός από το διακεκριμένο έργο της ως τραγουδοποιού.

Η Πάρτον έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1980 στην ταινία «9 to 5», όπου πρωταγωνίστησε μαζί με την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν, με το ομώνυμο τραγούδι να της χαρίζει μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στη σύνθεση τραγουδιών. Έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στη σύνθεση τραγουδιών το 2006 για το «Travelin’ Thru», που έγραψε για την ταινία «Transamerica».

Άλλοι κινηματογραφικοί της ρόλοι περιλαμβάνουν τις ταινίες «The Best Little Whorehouse in Texas», «Steel Magnolias», «Rhinestone» και «Straight Talk».

Είκοσι πέντε τραγούδια της έφτασαν στο Νο. 1 στα χαρτοφυλάκια της Billboard Country και ήταν μέλος του Songwriters Hall of Fame, όπου τιμήθηκε με την υψηλότερη διάκριση, το Βραβείο Johnny Mercer, το 2007.

Tο 2021 αποκάλυψε ότι είχε αρνηθεί το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας ότι δεν επιθυμούσε να ταξιδέψει στην Ουάσινγκτον κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού.

«Θα ήταν ωραίο, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι το αξίζω», δήλωσε στο NBC. «Αλλά είναι ένα ωραίο κομπλιμέντο το γεγονός ότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ίσως το αξίζω», προσέθεσε.

Εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame τον Νοέμβριο του 2022, παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε αρνηθεί.

Η Πάρτον έλαβε το πρώτο της βραβείο Grammy το 1978 για το τραγούδι της «Here You Come Again». Το 1988, κέρδισε το People’s Choice Award ως η αγαπημένη πολυτάλαντη γυναίκα καλλιτέχνιδα.

Όμως, παρά όλες τις διακρίσεις και τα επιτεύγματά της, η Parton βρήκε το μεγαλύτερο νόημα στην τέχνη της.

«Νιώθω ότι είμαι πιο κοντά στον Θεό όταν γράφω», έγραψε στο «Dolly Parton, Songteller». «Μου έρχεται ξαφνικά μια υπέροχη φράση, και λέω: “Ε, ευχαριστώ, Κύριε. Ξέρω ότι δεν το σκέφτηκα εγώ αυτό.”»

«Τελικά, ελπίζω να με θυμούνται ως μια καλή τραγουδοποιό. Τα τραγούδια είναι η κληρονομιά μου».

Όμως, το χαρακτηριστικό που της χάρισε διαχρονική λάμψη ήταν η ικανότητά της να συνδέεται με τους ανθρώπους.

Κατά την πανδημία του COVID-19, η Πάρτον δώρισε 1 εκατομμύριο δολάρια στην έρευνα για εμβόλια στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ το 2020, καθιστώντας την μια από τις πρώτες χορηγούς της ανάπτυξης του εμβολίου της Moderna.

Διοργάνωσε ένα πρόγραμμα αλφαβητισμού για παιδιά προσχολικής ηλικίας σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Ιρλανδία, και χορήγησε υποτροφίες σε μαθητές γυμνασίου στην κομητεία του Τενεσί όπου γεννήθηκε.

Η κομητεία ανέγειρε ένα άγαλμα της σε φυσικό μέγεθος μπροστά από το δικαστήριο ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, αν και η ίδια αρνήθηκε μια άλλη πρόταση για άγαλμα προς τιμήν της στο Νάσβιλ το 2021, λέγοντας: «Με όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, δεν νομίζω ότι το να με βάλουν σε βάθρο είναι κατάλληλο αυτή τη στιγμή».

Ήταν αυτή η ικανότητά της να παραμένει πιστή στις ρίζες της, σε συνδυασμό με το πάθος της για σκληρή δουλειά και την ακομμάτιστη στάση της, που ενίσχυσε την ελκυστικότητά της τόσο στους συντηρητικούς όσο και στους φιλελεύθερους, σε μια πολιτικά πολωμένη Αμερική.

Σε ταραχώδεις εκλογικές χρονιές, δεν ήταν ασυνήθιστο να βλέπει κανείς μπλουζάκια με το σύνθημα «Dolly for President» (Ντόλι για πρόεδρος). Ωστόσο, ήταν αυστηρή στο να μην εκφράζει τις δικές της πολιτικές πεποιθήσεις, αποφεύγοντας συχνά ερωτήσεις σχετικά με προέδρους, υποψηφίους, πολιτικές και άλλες αμφιλεγόμενες υποθέσεις.

«Δεν ασχολούμαι με την πολιτική», είπε η Πάρτον στον παρουσιαστή Τζαντ Αμπουμράντ στο δημοφιλές του podcast «Dolly Parton’s America».

«Έχω πάρα πολλούς θαυμαστές και από τις δύο πλευρές. Φυσικά, έχω τη γνώμη μου για τα πάντα, αλλά έμαθα πριν από χρόνια να κρατάω το στόμα μου κλειστό για ορισμένα θέματα», είχε πει.

Πηγές: ertnews.gr, Reuters, AP, AFP

Φωτό: (AP Photo/Timothy D. Easley, File)