Ο ενδο-ομογενειακός διάλογος ξεκίνησε – Πότε θα ξεκινήσει και ο διάλογος Ομογένειας – γενέτειρας;

Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας

“”Η Ελλάδα θα χρειαστεί τα επόμενα χρόνια μια νέα γενιά ομογενών ηγετών που θα αναλάβουν να κρατήσουν τη Διασπορά (sic) της Αμερικής ζωντανή και να της προσδώσουν πολιτική ισχύ””.  Η ..διάγνωση αυτή ανήκει στον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά, με παλαιότερο «πέρασμα» από τον ομογενειακό χώρο, δημοσιεύθηκε δε στην «Καθημερινή» -την οποία και διευθύνει- στις 25 Ιουλίου 2026.

Την ίδια περίοδο, δύο άλλοι έγκριτοι ομογενείς, Ο καθηγητής Νίκος Αλεξίου και ο Πολιτικός Μηχανικός-καθηγητής Μανώλης Βεληβασάκης αντάλλαξαν επί του θέματος «ομογένεια» απόψεις με δύο άρθρα τους που δημοσιεύτηκαν στις “anamniseis.net”,  του δημοσιογράφου Δημ. Τσάκα  στις 10 -το πρώτο- και  στις 11 Οκτωβρίου ε.έ. το δεύτερο.

Τίτλοι: Εμ. Βαληβασάκη: < Η Ελληνική Διασπορά δεν είναι ούτε μνημείο ούτε ιδεολογία> και  <  “Ποιος δικαιούται να αναπαραστήσει την διασπορά> ο τίτλος του άρθρου του Νίκου Αλεξίου. Το πρώτο άρθρο είχε αναφορά σε προηγηθέν πάλι του καθηγητή  κ. Αλεξίου άρθρο του <σχετικά με τη μνημειοποίηση της Ελληνικής Διασποράς (sic)  και την ιδεολογική διάσταση της ιστορικής της αναπαράστασης». Αφορμή  όλων των άρθρων αυτών  “Το Μνημείο Αποδήμου Ελληνισμού στη Λάρισα”.

Τα σημειώνουμε αυτά με μία ιδιαίτερη ικανοποίηση που μας γεννά το  δεδομένο ότι, κατά τα φαινόμενα, έχει ξεκινήσει ένας άτυπος μεν, ουσιώδης δε, ενδοκοινωνικός διάλογος στην ομογένεια, των ΗΠΑ τουλάχιστον. Ένας δημόσιος διαλόγος που αφορά θέματα καθαρά ομογενειακά με προεκτάσεις, όμως, και στις σχέσεις της ομογένειας με την γενέτειρα.

Αλήθεια, ποιοι είναι καταλληλότεροι να μιλήσουν για ομογενειακά ζητήματα από τους ίδιους τους ομογενείς και, μάλιστα, σε περίβλεπτο ακαδημαϊκό επίπεδο; Έτσι, λοιπόν, πρέπει να ενθαρρύνουμε την εξέλιξη αυτή ευχόμενοι μόνον η ανταλλαγή απόψεων να είναι ζωηρή ναι, να παραμείνει, όμως, σε πολιτισμένα πλαίσια με επιχειρήματα, με παράθεση εμπειριών, μακριά από μικρότητες και ανούσιους καβγάδες.

Μακάρι δε, ο διάλογος να επεκταθεί κάποια ώρα μεταξύ ομογενειακών παραγόντων και ελληνικών κυβερνήσεων. Μόνο καλό θα προέλθει από μία τέτοια εξέλιξη για αμφότερα τα μέρη καθώς  το εθνικό κέντρο θα πάψει να αποφασίζει για τους ομογενείς χωρίς τους ομογενείς, δίχως να γνωρίζει τις ανάγκες τους, τα “θέλω¨ και τα “πρέπει” τους.

Το ΣΑΕ  (Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού) πρέπει να επανασυσταθεί. Αυτός ήταν εξ αρχής ο ρόλος του. Να συνεννοούνται οι Συντονιστές με τις ομογενειακές οργανώσεις και να “συμβουλεύει” τις ελληνικές κυβερνήσεις…   Πρέπει να γίνει πραγματικότητα το “Νέο ΣΑΕ”. Να αποφευχθούν, όμως, τα λάθη του παρελθόντος, λάθη που προήλθαν κατά κύριο λόγο από την Αθήνα…