Ρουσόπουλος: Μια επιλογή με πολιτικό βάρος για την επόμενη μέρα

Ακούγεται τις τελευταίες ημέρες ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να επιλέξει τον Θόδωρο Ρουσόπουλο για έναν κεντρικό ρόλο στην εκπροσώπηση του κόμματος κατά την προσεχή εκλογική αναμέτρηση.

Προς το παρόν, βεβαίως, πρόκειται για φήμες. Ουδείς μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα τι ακριβώς έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός, ούτε ποιες κινήσεις σχεδιάζει για την τελική ευθεία προς τις κάλπες.

Αν όμως υπάρχει πράγματι μια τέτοια σκέψη, κατά τη γνώμη μου θα ήταν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επιλογή.

Και υπάρχει ένας λόγος παραπάνω.

Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θυμάται καλά την πολιτική ιστορία της Νέας Δημοκρατίας και κυρίως όσα συνέβησαν στην περίοδο μετά τις εκλογές του 2007, τότε γνωρίζει πολύ καλά τι συμβολίζει πολιτικά η περίπτωση του Θόδωρου Ρουσόπουλου.

Η υπόθεση του Βατοπεδίου χρησιμοποιήθηκε τότε ως ένα από τα ισχυρότερα όπλα πολιτικής φθοράς της κυβέρνησης Καραμανλή. Ο Ρουσόπουλος βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σφοδρότατης πολιτικής και επικοινωνιακής επίθεσης. Χρόνια αργότερα, όμως, η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης δεν επιβεβαίωσε την εικόνα που είχε δημιουργηθεί τότε στον δημόσιο διάλογο.

Και η πολιτική διαδρομή έχει καμιά φορά τη δική της ειρωνεία.

Πολλοί από εκείνους που πρωταγωνίστησαν στην πολιτική και επικοινωνιακή σύγκρουση εκείνης της περιόδου έχουν πλέον απομακρυνθεί από το προσκήνιο. Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος, αντίθετα, επέστρεψε στην κεντρική πολιτική σκηνή, εξελέγη βουλευτής και ανέλαβε σημαντικές ευρωπαϊκές και διεθνείς ευθύνες, φθάνοντας μάλιστα στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Υπάρχει, βεβαίως, και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος, σύμφωνα με όσα έχει πει κατά καιρούς σε στενό φιλικό του περιβάλλον, μετά τα όσα πέρασε την περίοδο που ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος του Κώστα Καραμανλή, δεν θα ήθελε να ξανακάνει την ίδια δουλειά. Και είναι απολύτως κατανοητό. Εκείνη η περίοδος υπήρξε για τον ίδιο εξαιρετικά σκληρή, τόσο σε πολιτικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Όσοι γνωρίζουν καλά τον χαρακτήρα του θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι δύσκολα θα αρνιόταν μια τέτοια πρόταση, εφόσον αυτή ερχόταν από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Πολύ περισσότερο σε μια περίοδο κατά την οποία η παράταξη που τον ανέδειξε βρίσκεται μπροστά σε μια ιδιαίτερα δύσκολη πολιτική και εκλογική μάχη. Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου οι προσωπικές επιφυλάξεις μπαίνουν στην άκρη και προηγείται η αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στην παράταξη.

Ο Ρουσόπουλος διαθέτει πολιτική εμπειρία, γνώση των μέσων ενημέρωσης, ευρωπαϊκή παρουσία και –κυρίως– την εμπειρία μιας πολύ σκληρής πολιτικής σύγκρουσης. Ξέρει τι σημαίνει να βρίσκεσαι απέναντι σε δημοσιογράφους, πολιτικούς αντιπάλους και μια καθημερινότητα όπου μία φράση μπορεί να καθορίσει την ατζέντα της ημέρας.

Γι’ αυτό και, εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητεί ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να σηκώσει σημαντικό βάρος στην προεκλογική μάχη, ο Ρουσόπουλος θα ήταν μια επιλογή με πολιτική λογική.

Στην πολιτική, άλλωστε, οι επιλογές προσώπων δεν αφορούν μόνο την επόμενη ημέρα. Ορισμένες φορές προετοιμάζουν και τη μεθεπόμενη.

Και η περίπτωση Ρουσόπουλου ίσως να είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.

Φυσικά, αυτές είναι αποφάσεις που μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να πάρει. Εκείνος έχει τη συνολική εικόνα, γνωρίζει τους συσχετισμούς, τις ανάγκες και τον σχεδιασμό για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Και, εξ όσων γνωρίζω, δεν είναι άνθρωπος που παίρνει αποφάσεις βιαστικά — πολύ περισσότερο με βάση τις φήμες.

Οψόμεθα.

Για την αναδημοσίευση: Χρήστος Μαλασπίνας