Υπογράφεται σήμερα στο Τελ Αβίβ ο νέος αμυντικός θόλος της Ελλάδας «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Τα όπλα και τα ραντάρ του νέου αμυντικού θόλου.

Υπογράφεται σήμερα στο Τελ Αβίβ, η συμφωνία Ελλάδας και Ισραήλ για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του νέου πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας της χώρας.

Το πρόγραμμα, που εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό «Ατζέντα 2030» για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες επενδύσεις στην ελληνική αεράμυνα.

Η συμφωνία, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, κινείται στα επίπεδα των 3 δισ. ευρώ, ενώ η πλήρης ανάπτυξη του συστήματος αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια.

Οι συμβάσεις θα υπογραφούν από τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τη SIBAT, τη Διεύθυνση Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, με τη συμμετοχή των ισραηλινών φορέων και εταιρειών που εμπλέκονται στο πρόγραμμα.

Ένα ενιαίο δίκτυο αεράμυνας

Η βασική φιλοσοφία της «Ασπίδας του Αχιλλέα» είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και διασυνδεδεμένου πλέγματος άμυνας, με διαφορετικά επίπεδα προστασίας απέναντι σε αεροσκάφη, drones, πυραύλους cruise και βαλλιστικές απειλές.

Τα ισραηλινά συστήματα θα πρέπει να λειτουργούν διαλειτουργικά με τα ήδη υπάρχοντα ελληνικά μέσα, μεταξύ των οποίων οι φρεγάτες Belharra, τα μαχητικά Rafale και F-16 Viper, οι συστοιχίες Patriot και το ισραηλινής προέλευσης πυραυλικό σύστημα PULS.

Στον πυρήνα της αρχιτεκτονικής βρίσκονται τα συστήματα David’s Sling, Barak MX και SPYDER, σε συνδυασμό με ραντάρ ELM-2084 και ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.
David’s Sling: Η ανώτερη ζώνη προστασίας

Το David’s Sling, που αναπτύχθηκε από τη Rafael σε συνεργασία με τη Raytheon, αποτελεί το ανώτερο επίπεδο της νέας ελληνικής αεράμυνας.

Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση απαιτητικών απειλών, μεταξύ των οποίων τακτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και πύραυλοι cruise, καθώς και άλλοι στόχοι υψηλής ταχύτητας.
Με αυτόν τον τρόπο θα λειτουργεί ως το μεγάλο βεληνεκές της νέας αρχιτεκτονικής, σε συνδυασμό με τους Patriot που ήδη διαθέτουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Barak MX: Η μεσαία ζώνη

Στο επόμενο επίπεδο βρίσκεται το Barak MX της Israel Aerospace Industries (IAI), ένα αρθρωτό σύστημα που μπορεί να χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους αναχαιτιστών και να αντιμετωπίζει διαφορετικές κατηγορίες απειλών.

Η εμβέλειά του εξαρτάται από τον τύπο του πυραύλου που χρησιμοποιείται, επιτρέποντας την προσαρμογή του συστήματος στις επιχειρησιακές ανάγκες.
Το Barak MX έχει ήδη επιλεγεί και από την Κύπρο, ενώ για την Ελλάδα αναμένεται να αποτελέσει βασικό τμήμα της μεσαίας ζώνης του νέου αμυντικού δικτύου.

SPYDER: Η άμυνα μικρότερου βεληνεκούς

Το SPYDER αναλαμβάνει την προστασία μικρότερης ακτίνας και συμπληρώνει τα συστήματα μεγαλύτερου βεληνεκούς.
Η λογική της «Ασπίδας» δεν είναι να βασίζεται σε ένα μόνο οπλικό σύστημα, αλλά να δημιουργεί διαδοχικές ζώνες προστασίας.

Έτσι, ένας στόχος που δεν αντιμετωπίζεται από το ανώτερο επίπεδο μπορεί να αντιμετωπιστεί από τα συστήματα της μεσαίας ή της μικρότερης εμβέλειας.

Στην υφιστάμενη ελληνική αεράμυνα, τον ρόλο της εγγύς προστασίας καλούνται να συμπληρώσουν και παλαιότερα συστήματα, όπως οι Hawk, έως ότου ολοκληρωθεί η νέα διάταξη.

Τα ραντάρ ELM-2084 και η «εικόνα» του πεδίου

Κρίσιμο στοιχείο της αρχιτεκτονικής είναι το ραντάρ ELM-2084 της ισραηλινής ELTA.
Πρόκειται για πολυλειτουργικό ραντάρ τεχνολογίας AESA, ηλεκτρονικής σάρωσης, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση διαφορετικών τύπων εναέριων στόχων.

Η σημασία του δεν περιορίζεται στον εντοπισμό.

Τα δεδομένα που συλλέγονται πρέπει να διοχετεύονται στο ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου, ώστε οι διαφορετικές μονάδες της αεράμυνας να επιχειρούν ως ένα δίκτυο και να επιλέγεται το κατάλληλο μέσο αναχαίτισης για κάθε απειλή.

Και ηλεκτρονικός πόλεμος

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται στους πυραύλους αναχαίτισης.

Στην αρχιτεκτονική της περιλαμβάνονται και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Σε αυτό το επίπεδο εντάσσεται και το ελληνικής ανάπτυξης σύστημα «Κένταυρος», το οποίο έχει ήδη δοκιμαστεί επιχειρησιακά και έχει διασυνδεθεί με ισραηλινά συστήματα.

Η αξιοποίηση ηλεκτρονικών μέσων αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην αντιμετώπιση drones και επιθέσεων κορεσμού, καθώς επιτρέπει την αντιμετώπιση απειλών χωρίς να απαιτείται σε κάθε περίπτωση η χρήση ακριβών πυραύλων αναχαίτισης.

Ένα διαφορετικό μοντέλο αεράμυνας

Με την «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Ελλάδα επιχειρεί να μετατρέψει την αεράμυνα από ένα σύνολο διαφορετικών συστοιχιών σε ένα ενιαίο δικτυοκεντρικό σύστημα.

Η φιλοσοφία αυτή επιτρέπει τον συνδυασμό πολλαπλών αισθητήρων, πυραύλων και μέσων ηλεκτρονικού πολέμου, με στόχο την αντιμετώπιση τόσο συμβατικών αεροπορικών απειλών όσο και των νέων μορφών πολέμου, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι επιθέσεις κορεσμού.

Το πρόγραμμα αποτελεί βασικό τμήμα του ελληνικού σχεδιασμού για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων έως το 2036.

Η Ελλάδα έχει ήδη εγκρίνει την απόκτηση των τριών βασικών ισραηλινών συστημάτων, ενώ τουλάχιστον το 25% των υποσυστημάτων του συνολικού προγράμματος προβλέπεται, σύμφωνα με το Reuters, να παράγεται στην Ελλάδα.