Ανδρουλάκης VS Τσίπρας – Ο Μητσοτάκης απαντά με το δίλημμα «αυτοδυναμία ή ακυβερνησία»

Aθήνα– Η πολιτική μάχη αρχίζει να αλλάζει επίπεδο όσο πληγιάζουμε στις εκλογές και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια παγωμένη εικόνα με καθαρή πρωτιά της ΝΔ. Δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος θα είναι δεύτερος ή τρίτος στις δημοσκοπήσεις. Το πραγματικό ερώτημα που μπαίνει σταδιακά στο τραπέζι είναι πολύ πιο δύσκολο, ποιος μπορεί την επόμενη ημέρα των εκλογών να σχηματίσει κυβέρνηση;

Και πάνω σε αυτό ακριβώς το ερώτημα επιχειρεί πλέον να χτίσει τη στρατηγική του ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην πρώτη συνέντευξή του μετά τη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε την αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία «τη μοναδική ρεαλιστική πρόταση διακυβέρνησης», υποστηρίζοντας ότι τα υπόλοιπα κόμματα δεν έχουν παρουσιάσει σαφή εναλλακτική για την επόμενη ημέρα. Παράλληλα παραδέχθηκε ότι η αυτοδυναμία δεν είναι δεδομένη, αλλά επέμεινε ότι παραμένει εφικτός στόχος.

Έτσι, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τη φθορά της κυβέρνησης και την ακρίβεια στο δίλημμα της κυβερνησιμότητας, αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, ποιος μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση;

Ανδρουλάκης και Τσίπρας: Δεν αρκεί να περάσει ο ένας τον άλλον

Το ερώτημα αυτό αφορά πρωτίστως τον χώρο της αντιπολίτευσης. Οι δύο τελευταίες δημοσκοπήσεις, Pulse και Opinion Poll, καταγράφουν την ΕΛ.ΑΣ. του Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση και τον Ανδρουλάκη στην τρίτη, με το ΠΑΣΟΚ όμως να εμφανίζει μικρή ενίσχυση και στην Opinion Poll να περιορίζει τη μεταξύ τους απόσταση στις 3,8 μονάδες.

Στην Pulse, στην κατανομή πρόθεσης ψήφου, η ΝΔ βρίσκεται στο 30,5%, η ΕΛ.ΑΣ. στο 17% και το ΠΑΣΟΚ στο 12%. Ταυτόχρονα, όμως, το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα και για τους δύο διεκδικητές του χώρου της Κεντροαριστεράς βρίσκεται στα ποιοτικά στοιχεία, μόλις το 17% θεωρεί ρεαλιστικές τις προτάσεις Τσίπρα και το 16% εκείνες του Ανδρουλάκη, ενώ στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός ο Τσίπρας καταγράφεται στο 17% και ο Ανδρουλάκης στο 8%.

Άρα η μεταξύ τους μάχη δεν είναι μόνο ποιος θα καταλάβει τη δεύτερη θέση. Είναι ποιος θα μπορέσει να πείσει ότι αποτελεί πραγματική κυβερνητική εναλλακτική. Και εκεί αρχίζει το δύσκολο μέρος. Το «με ποιον θα κυβερνήσετε;»

Το ΠΑΣΟΚ θέλει να εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος της ΝΔ, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγει να εγκλωβιστεί σε σενάρια συνεργασίας είτε με τη ΝΔ είτε με τον Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη, ο Τσίπρας επιχειρεί να κατακτήσει την πολιτική πρωτοκαθεδρία στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις ένας συσχετισμός που να οδηγεί αυτομάτως σε πλειοψηφική κυβερνητική λύση.

Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό πλεονέκτημα του κυβερνητικού αφηγήματος, όσο ΠΑΣΟΚ και Τσίπρας ανταγωνίζονται για το ποιος θα είναι δεύτερος χωρίς να απαντούν καθαρά στο «ποιοι θα κυβερνήσουν μαζί», το Μαξίμου μπορεί να επαναφέρει το επιχείρημα της σταθερότητας.

Τα μαθηματικά των 151

Υπάρχει όμως και το καθαρό εκλογικό πρόβλημα. Με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, το πρώτο κόμμα λαμβάνει μπόνους 20 εδρών εφόσον φτάσει το 25%, ενώ από εκεί και πάνω προστίθεται μία επιπλέον έδρα για κάθε 0,5 ποσοστιαία μονάδα, μέχρι τις 50 έδρες στο 40%.

Αυτό σημαίνει ότι η αυτοδυναμία δεν εξαρτάται μόνο από το ποσοστό του πρώτου κόμματος. Εξαρτάται και από το πόσες ψήφοι θα μείνουν εκτός Βουλής και πόσα κόμματα θα ξεπεράσουν το 3%. Ιστορικά, με αυτό το σύστημα ένα ποσοστό γύρω στο 37% μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να προσεγγίσει ή να εξασφαλίσει τις 151 έδρες, χωρίς όμως να υπάρχει ένα σταθερό «μαγικό» ποσοστό.

Με τις σημερινές δημοσκοπικές επιδόσεις της ΝΔ γύρω στο 30%–31% στην εκτίμηση, επομένως, υπάρχει απόσταση από ένα ασφαλές σενάριο αυτοδυναμίας.

Η μάχη μεταφέρεται στην «επόμενη ημέρα»

Αυτό εξηγεί γιατί ο Μητσοτάκης βάζει το θέμα από τώρα. Η ΝΔ επιδιώκει να μετατρέψει την εκλογική αναμέτρηση από δημοψήφισμα για τη φθορά της κυβέρνησης σε δίλημμα για το ποιος μπορεί να κυβερνήσει την επόμενη ημέρα.

Το ΠΑΣΟΚ, αντίστοιχα, πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί όχι απλώς να περάσει τον Τσίπρα, αλλά να αποκτήσει το μέγεθος και τις συμμαχίες που θα του επιτρέψουν να διεκδικήσει κεντρικό ρόλο σε μια κυβέρνηση.

Και ο Τσίπρας καλείται να δείξει ότι η δεύτερη θέση μπορεί να μεταφραστεί σε κυβερνητική προοπτική και όχι απλώς σε επιστροφή του ίδιου στο κέντρο του πολιτικού παιχνιδιού.

Έτσι, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, το πραγματικό ερώτημα γίνεται όλο και λιγότερο «ποιος είναι δεύτερος;» Και όλο και περισσότερο, «Ποιος έχει τους 151 – ή ποιος μπορεί να βρει τους υπόλοιπους για να τους αποκτήσει;

Πηγή:newpost.gr