“Έφυγε” ο Ουμπέρτο Πίτσι, ένας από τους τελευταίους «παπαράτσι» της θρυλικής “Dolce Vita” της Ρώμης του 1960

Πέθανε σήμερα, σε ηλικία 89 ετών, ο Ιταλός φωτογράφος Ουμπέρτο Πίτσι, ο οποίος μέχρι πριν λίγες ημέρες συνέχιζε να συνεργάζεται με εφημερίδες και ειδησεογραφικούς ιστοτόπους. Όπως υπογραμμίζουν πολλά ιταλικά μέσα ενημέρωσης,ο Πίτσι ήταν ένας από τους τελευταίους «παπαράτσι» της «Ντόλτσε Βίτα», της χρυσής περιόδου κατά την οποία η Ρώμη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σημεία αναφοράς του διεθνούς κινηματογράφου.

Ο Πίτσι απαθανάτισε με τον φακό του τη Ρώμη της δεκαετίας του ’50 και του ’60, όταν η ιταλική πρωτεύουσα αποκαλούνταν «το Χόλιγουντ με τον Τίβερη».

Εστίασε τη δουλειά του στην κοσμική ζωή της διάσημης Βία Βένετο και στα στούντιο της Τσινετσιτά, αποφεύγοντας τις στημένες πόζες και αποτυπώνοντας αυθόρμητες, προσωπικές στιγμές σταρ και σκηνοθετών.

Εδώ με τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Sandro Pertini

Με τον φακό του, ο Πίτσι απαθανάτισε, μεταξύ των άλλων, τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, τον Βιτόριο Γκάσμαν, τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον. Όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος, μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της καριέρας του ήταν η χειροδικία με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ενώ προσπαθούσε να τον βγάλει φωτογραφία.

Σε πολλούς αστέρες μιλούσε συχνά στον ενικό και, εκτός από τις ιταλικές εφημερίδες και τα περιοδικά, είχε επεκτείνει τις συνεργασίες του και σε ξένα μέσα, όπως τα αμερικανικά περιοδικά People και Time.

Παρά τον χρόνο που πέρασε, ο μύθος της «Dolce Vita» εξακολουθεί να συναρπάζει ακόμη και σήμερα, συνδέοντας αδιάρρηκτα τη Ρώμη με τη νοσταλγία μιας μοναδικής κινηματογραφικής και κοσμικής εποχής.

«Αυτή ήταν η Dolce Vita, ανέμελη και κοσμική. Αυτή ήταν η Via Veneto» όπως έγραφε σε άρθρο στο ROBINSON της La Repubblica, το σαββατιάτικο ένθετο της ιταλικής εφημερίδας που είναι αφιερωμένο στον πολιτισμό, ο Φραντσέσκο Πίκολο. «Αλλά δεν υπήρχαν μόνον φωτογράφοι και ηθοποιοί: υπήρχαν συγγραφείς, δημοσιογράφοι, ζωγράφοι, σκηνοθέτες που συναντιούνταν στα διάφορα καφενεία, όπου συνομιλούσαν μέχρι αργά το βράδυ, αστειεύονταν και συνέθεταν αφορισμούς. Την ημέρα δούλευαν, το βράδυ συναντιούνταν και διασκέδαζαν. Αυτή ήταν η Ρώμη – η Ρώμη όπου ο Γκρέγκορι Πεκ και η Οντρεϊ Χέπμπορν περιφέρονταν με μια βέσπα. Πρόκειται για πράγματα που δεν συμβαίνουν πια, αλλά ο μύθος αυτής της πόλης και εκείνου του δρόμου παραμένει ισχυρός για τους τουρίστες που φτάνουν και βρίσκουν βέσπες προς ενοικίαση για να ξαναβρούν αυτόν τον κόσμο, να προσποιηθούν ότι υπάρχει ακόμα» προσέθετε ο διακεκριμένος (βραβευμένος με το Premio Strega, την κορυφαία λογοτεχνική διάκριση της Ιταλίας) συγγραφέας.

Ο Federico Fellini στη Via Veneto

 

H VIA VENETO στα χρόνια του 1960