Το πρώτο Τάγμα Χιονοδρόμων φτιάχτηκε το 1940 με πρόταση του ΕΟΣ Αθηνών και πολέμησε στα βουνά

Μερικά χρόνια πριν την κήρυξη του πολέμου από την Ιταλία στην Ελλάδα, ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος Αθηνών, το πρώτο Ελληνικό ορειβατικό και χιονοδρομικό σωματείο στην Ελλάδα το οποίο ιδρύθηκε το 1928, είχε προτείνει στο Γενικό Επιτελείο Στρατού τη δημιουργία μονάδας, ικανής για πόλεμο υπό συνθήκες μεγάλης χιόνωσης.

Αυτό όμως τελικά πραγματοποιήθηκε πολύ αργότερα. Το 1ο Τάγμα Χιονοδρόμων συγκροτήθηκε τελικά τον Δεκέμβριο του 1940 και πάλι μετά από πρωτοβουλία και εισηγήσεις του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου (ΕΟΣ) Αθηνών, εν μέσω ελληνοϊταλικού πολέμου στο Αλβανικό Μέτωπο.

Το Τάγμα Χιονοδρόμων (που μετά από χρόνια εξελίχθηκε σε Λόχο Ορεινών Καταδρομών ΛΟΚ). Συγκροτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1940 στους στρατώνες (στα σημερινά «Παραπήγματα» / Α’ Σύνταγμα Πεζικού στην Αθήνα). Διοικητής του τάγματος ήταν ο μόνιμος Ταγματάρχης του Πυροβολικού και Πανελλήνιος Πρωταθλητής της Χιονοδρομίας στους δρόμους αντοχής Ιωάννης Παπαρρόδου (είχε διατελέσει πριν τον πόλεμο Αντιπρόεδρος του ΕΟΣ Αθηνών), με υπασπιστή τον Πρωταθλητή των Αλπικών Καταβάσεων Γεώργιο Δημητριάδη.

Απαρτίστηκε από έμπειρους χιονοδρόμους και ορειβάτες από όλη την Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένων αθλητών από την Αθήνα, τον Βόλο και άλλους χιονοδρομικούς συλλόγους της Ελλάδας). Μη υπάρχοντος σχετικού υλικού ακόμη και ανάλογης ενδυμασίας εις τον Ελληνικό Στρατό, οι χιονοδρόμοι ή προσέφεραν προς όφελος του στρατού τα προσωπικά τους ορειβατικά και χιονοδρομικά υλικά ή προσήλθαν οι ίδιοι ως εθελοντές με τα δικά τους σκι και την ανάλογη χιονοδρομική ενδυμασία.

Ο πρώτος πυρήνας αποτελέσθηκε από 55 χιονοδρόμους του Ορειβατικού Αθηνών, 16 του ΕΟΣ Βόλου, 8 των ΕΟΣ Πατρών, 12 από Σέρρες και από δύο Θεσσαλονίκη, Νάουσα και Λάρισα.

Η σχολή και εκπαίδευση, πραγματοποιούνταν στη Μοσχόπολη με αρχηγό των εκπαιδευτών τον έφεδρο Λοχία Μιχάλη Δέφνερ, αργότερα Πρόεδρο του ΕΟΣ Αθηνών. Οι πρωτοπόροι αυτοί των δυνάμεων Καταδρομών έδωσαν μάχες, κινούμενοι από Μέτσοβο προς Κορυτσά και κυρίως στο μέτωπο της Κάμνιας. Οι πρωτοπόροι χιονοδρόμοι πρόσφεραν πολύτιμο έργο στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας. Λειτούργησαν κυρίως ως σύνδεσμοι μεταξύ των προκεχωρημένων τμημάτων, καθώς και ως τραυματιοφορείς μεταφέροντας τραυματίες με ειδικά έλκυθρα. Ξεχώρισαν ιδιαίτερα για την ηρωική τους παρουσία, όπως στη μάχη στο όρος Κάμια (4-5 Απριλίου 1941) και στις τελευταίες φάσεις της άμυνας.

Ο Διοικητής Παπαρόδου, την 15η Απριλίου 1941, βρίσκεται στον Αλιάκμονα, κοντά στο Άργος Ορεστικό τώρα πλέον, με την πυροβολαρχία του. Τότε, ο Γιάννος αντιμετωπίζει τον εχθρό σαν απλός στρατιώτης, μαχόμενος με ένα πολυβόλο, σε ύψωμα, για να δώσει τον χρόνο στους άνδρες του να υποχωρήσουν. Η γερμανική δύναμις, εκύκλωσε το ύψωμα, καλώντας τον Παπαρόδου να παραδοθεί, αλλά εκείνος, μετά την αχρήστευση του πολυβόλου του, μάχεται με το πιστόλι του, έως ότου έπεσε νεκρός από τα εχθρικά πυρά.

Σήμερα, τρεις προτομές θυμίζουν τον ηρωικό Γιάννο Παπαρόδου, κάποιοι δρόμοι στου Παπάγου, κάπου ένα Στρατόπεδο και στα γραφεία του ΕΟΣ Αθηνών μια φωτογραφία από τους γάμους του στο Καταφύγιο Μπάφι στην Πάρνηθα.

Ας σημειωθεί ότι και με τις δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, οι εκπαιδευτές του Τάγματος συνέχισαν το έργο τους σε χιονοδρομικό κέντρο του Λιβάνου, εκπαιδεύοντας και στρατιώτες των συμμαχικών Δυνάμεων. Πέρα όμως από την πολεμική δράση, το Τάγμα Χιονοδρόμων, επιτέλεσε μεγάλο έργο στο να διαδοθεί το σκι σε ορεινούς πληθυσμούς της χώρας.

 

 

ΝΝ