Γ.Α.Π.Α. «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»: Συνάντηση Ζωής με την Ιατρό Ευτυχία Μόσα

Τον τελευταίο χρόνο επισκεπτόμαστε συχνά το Γ.Α.Π.Α. «Ο Άγιος Σάββας» και αποτελεί υποχρέωσή μας να καταγράψουμε το χρονικό της εμπειρίας μας.

Πρόκειται για έναν πολυδύναμο οργανισμό παροχής Δημόσιας Υγείας, που υποδέχεται καρκινοπαθείς από πολλές Περιφέρειες της Ελλάδος. Ένα πολύβουο μελίσσι από Ιατρούς, Νοσηλευτές, Χειριστές ιατρικών μηχανημά-των, Τεχνικούς και Διοικητικούς Υπαλλήλους, που προσπαθούν να ανταπεξέλ-θουν στις Ανάγκες και το βάρος ασθενών με ιδιαίτερες «απαιτήσεις». Από τους θυρωρούς στην είσοδο, που δεν αρκούνται να ανοιγοκλείνουν την σιδερένια πόρτα και τις μπάρες εισόδου-εξόδου των οχημάτων, αλλά ανταποκρίνονται χαμογελαστοί στον «μουδιασμένο» χαιρετισμό μας και τα ερωτήματά μας, μέχρι την ευγενική κυρία που προσφέρεται να μας οδηγήσει στο αρμόδιο τμήμα για το ιατρικό ραντεβού μας. Και ευτυχώς, γιατί μπαίνοντας σε «αχαρτογράφητα νερά ασθένειας», αισθανόμαστε ακόμη πιο ανήμποροι.

Στην Γραμματεία επιβεβαίωσης του ιατρικού ραντεβού μας, η διαδικασία διεκπεραιώνεται άμεσα και εύρυθμα, ακόμα και αν κάποιοι ασθενείς βρίσκονται σε «σύγχυση», ξεχνώντας τον ΑΜΚΑ τους, τον θεράποντα ιατρό τους, την ημερομηνία γέννησής τους… Τότε ο αρμόδιος υπάλληλος καλείται με υπομονή, χαμόγελο και χιούμορ, να βοηθήσει.

Κάπως έτσι βρισκόμαστε στο χώρο αναμονής του Ακτινοθεραπευτικού Τμήματος, να δούμε την Ιατρό Κυρία Ευτυχία Μόσα. Οι περισσότεροι από τους ασθενείς γνωρίζονται μεταξύ τους και ανταλλάσσουν τα νέα τους. Κοινός παρονομαστής στα λεγόμενά τους η αμέριστη εμπιστοσύνη τους στην Ιατρό κ. Μόσα, ακόμα και αν χρειάζεται να περιμένουν αρκετά. Δεν δυσανασχετούν, όμως, αλλά επιδεικνύουν μια πρωτόγνωρη αλληλεγγύη προς τους άλλους ασθενείς και έναν σεβασμό στην προσπάθεια της Ιατρού.

Με αυτά τα δεδομένα, περιμένουμε ότι η Ιατρός κ. Μόσα θα είναι μία μεσήλικη επιστήμονας, που με το έργο της έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των ασθενών της.

2.Την πρωτοβλέπουμε όταν ανοίγει διάπλατα την πόρτα του γραφείου της, για να καλέσει έναν από τους ασθενείς της, με αυστηρά καθορισμένη σειρά προτεραιότητας, όπως διαπιστώνουμε, όπου όλοι είναι ίσοι, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία, την καταγωγή, τη φυλή και την κοινωνική τάξη τους. Είναι μία γυναίκα με όμορφα χαρακτηριστικά και εφηβικό σώμα, κάτω από τη λευκή μπλούζα της.

Μπαίνουμε στο μικροσκοπικό γραφείο της, που είναι η προθάλαμος ενός μεγαλύτερου. Πάνω στην επιφάνεια εργασίας της, πέρα από τον υπολογιστή και το πληκτρολόγιο, υπάρχει ένας μικρός κήπος από φυτά και μικροαντι-κείμενα, πιθανότατα από ασθενείς της (γούρια, ρόδια, κεριά και κάρτες…) καθώς και μία μπανάνα, στην οποία θα «καταφεύγει» σε στιγμές κόπωσης. Πάντως, η μπανάνα είναι εκεί στα πρώτα ραντεβού της και «φευγάτη» αργά το μεσημέρι.

Η φωνή της είναι σταθερή, ευγενική, ήρεμη και στιγμές-στιγμές αυστηρή, σε μία προσπάθεια να οριοθετήσει τον τρόπο αναχαίτισης, αλλά και ίασης του καρκίνου. Και επειδή δεν πρόκειται για ένα κατοστάρι, αλλά για μαραθώνιο, μας καθοδηγεί με απλό και κατανοητό τρόπο στον τρόπο διεξαγωγής της θεραπείας, θέτοντας τον εαυτό της ως συνταξιδιώτη στην φουρτουνιασμένη θάλασσα της προσπάθειάς μας. Η έμπειρη ματιά της «διαβάζει» συνδυαστικά τις εξετάσεις μας, υποδεικνύοντας και προβλήματα υγείας –μικρότερη δυναμικής από την κυρίως ασθένειά μας.

Και είναι πραγματικά να απορούμε πως αυτές οι εξετάσεις, που τις είδαν δεκάδες μάτια, διέφυγαν της προσοχής άλλων ιατρών! Κάπως έτσι όλα τοποθετούνται σε «κουτάκια» με εύκολο και κατανοητό άνοιγμα για τον κάθε ασθενή!

Όση ώρα διαρκεί η επίσκεψή μας, η πόρτα στα δεξιά της ανοιγοκλείνει από κάποιους αγχωμένους ασθενείς, που ζητούν πληροφορίες, αψηφώντας τη Γραμματεία, μόλις δύο μέτρα πιο κει! Ακόμα κι αν είναι χωρίς ουσία, τους απαντάει με ευπρέπεια, συναισθανόμενη το βάρος τους και συνεχίζοντας την εξέτασή της. Η προσοχή της είναι στραμμένη στον κάθε ασθενή της, δίνοντάς του όσο χρόνο πρέπει, χωρίς να κοιτάζει το ρολόι της. Δεν είναι λίγες οι φορές που θα την συναντήσουμε να φεύγει αργά το απόγευμα, 5 και 6 η ώρα, έχοντας μόλις τελειώσει τα πρωινά ραντεβού της ή τα έκτακτα περι-στατικά.

3.Φαίνεται κουρασμένη, αλλά χαμογελαστή και δικαιωμένη από την προσπά-θειά της. Έχει επιλέξει με πλήρη συναίσθηση να υπηρετεί στο ΕΣΥ, αν και θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποιον ιδιωτικό οργανισμό Υγείας. Και βρίσκεται εκεί, προσφέροντας απλόχερα την επιστημονική γνώση, την εμπειρία και την ψυχή της.

Συχνά-πυκνά θα την βλέπουμε και στο τμήμα διεξαγωγής των ακτινοβολιών, που η ίδια μας είχε οδηγήσει στην πρώτη συνάντησή μας, να «σαρώνει» διακριτικά τους ασθενείς της, δίνοντάς τους σιωπηλά κουράγιο.

Το Τμήμα του Ακτινοθεραπευτικού, παρά το γεγονός ότι δέχεται κατά μέσο όρο 400 περίπου ασθενείς την ημέρα –σχεδόν τριπλάσιο από τα αντίστοιχα του ΕΣΥ– λειτουργεί με την ακρίβεια ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού. Οι έμπειροι χειριστές των μηχανημάτων δεν αρκούνται να είναι τυπικοί και προσεκτικοί, ακόμη και αν στην αναμονή αποτρέπουν κάποιους ασθενείς να παραχωρούν τη σειρά τους σε άλλους, πιο «ταλαιπωρημένους» από τους ίδιους. Για όλους έχουν έναν Καλό Λόγο! Η ενσυναίσθησή τους είναι συγκινη-τική και τα αποθέματα προσφοράς τους ανεξάντλητα, σε απόλυτη αρμονία με τις αξίες της ογκολόγου κ. Ευτυχίας Μόσα.

Ίσως κάποιοι, διαβάζοντας αυτό το κείμενό μας, να το θεωρήσουν υπερβολι-κό και συναισθηματικά φορτισμένο. Και όμως, τα λόγια είναι φτωχά για να αποτιμήσουν την προσφορά των περισσοτέρων Ιατρών του ΕΣΥ, που φυλάσ-σουν Θερμοπύλες για τους ασθενείς, οι οποίοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να νοσηλευτούν αλλού. Βέβαια, δεν είναι λίγοι και εκείνοι που εμπιστεύονται το ΕΣΥ, αν και έχουν ιδιωτική ασφάλεια κάλυψής τους!

Μετά από την εμπειρία της διαδρομής μας στην πολυμετρική ασθένεια του καρκίνου, είμαστε σίγουροι ότι οι Ιατροί στον «Άγιο Σάββα» κάνουν ό,τι μπορούν για να ανταπεξέλθουν στο βάρος της Ευθύνης τους ως Επιστήμονες και ως Άνθρωποι.

Και ίσως να υπάρχουν και εξαιρέσεις, που πίσω από κλειστές πόρτες σπείρουν την αμφιβολία και την αμφισβήτηση.

Εμείς καταθέτουμε την προσωπική εμπειρία μας. Ευγνωμονούμε το Θεό που, πορευόμενοι κάτω από την Σκέπη Του, είχαμε την τύχη να συναντήσουμε την κ. Ε. Μόσα, που εκπροσωπεί επάξια τον ιατρικό κλάδο, αποτελώντας ΠΡΟΤΥΠΟ για τους παλαιότερους και νεότερους συναδέλφους της.

4.Γι’ αυτό και μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι όταν στο περιθώριο του πρόσφατου STAR FORUM στη Λαμία «Φτάσει εκεί που δεν μπορείς», αναφερθήκαμε στην Κα Μόσα, οι συνάδελφοί της εκφράστηκαν με τα θερμότερα λόγια για την επιστημονική συγκρότηση και την αλληλεγγύη της.

Όταν και με τη βοήθεια του Θεού ηρεμήσουν οι θάλασσες αυτού του δύσκολου ταξιδιού, θα έχουμε πάντα στην καρδιά μας την εικόνα της Ιατρού να πλησιάζει ψύχραιμα τη μητέρα ενός νεαρού ασθενή με σβησμένο βλέμμα, καταβεβλημένου πάνω στο φορείο. Η γερόντισσα μητέρα του κράδαινε το μπαστούνι της, φωνάζοντας και απειλώντας. Ένας γλυκός παρηγορητικός λόγος, όμως, μαλάκωσε τον πόνο της, εμπνέοντας την ελπίδα.

Δρ. Ελένη Π. Γύζη                                               Ευθύμιος Ν. Τσικνής

Δρ. Φιλοσοφίας-Θεατρολόγος                       Ανταποκριτής Ξένου Τύπου

Διεθνών ΜΜΕ Ελλάδος                                     Πρόεδρος Σ. Ανταποκριτών   

Ιούνιος 2026