Τεχνητή Νοημοσύνη, Νερό και Νησιά: Πέρα από την Ψηφιοποίηση της Γραφειοκρατίας

Γράφει ο Δρ. Αθανάσιος Σαραντόπουλος

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλη μία «ψηφιοποίηση» που απλώς μεταφέρει τη γραφειοκρατία από το χαρτί στην οθόνη. Στο ζήτημα του νερού, ειδικά στα νησιά, αυτό που απαιτείται είναι κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: εφαρμοσμένη κυβερνητική με τεχνητή νοημοσύνη, αυτοματοποίηση και συστήματα ελέγχου που λειτουργούν στο πεδίο, εκεί όπου πραγματικά παράγεται και χάνεται το νερό.

Κάθε καλοκαίρι, τα νησιά βρίσκονται ανάμεσα σε τρεις πιέσεις: ξηρασία, υψηλές θερμοκρασίες και αυξημένο τουρισμό. Αν σε αυτό προστεθούν παλιά δίκτυα, διαρροές και αποσπασματική διαχείριση, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν έχουμε δεδομένα. Έχουμε. Το ερώτημα είναι αν τα αξιοποιούμε συντονισμένα και επιχειρησιακά.

Η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών διαθέτουν μετεωρολογικά δεδομένα και δίκτυα που μπορούν να στηρίξουν πιο έξυπνες αποφάσεις. Όμως τα δεδομένα αυτά πρέπει να συνδεθούν με τις βάσεις κατανάλωσης, τα συστήματα ύδρευσης, τις μονάδες αφαλάτωσης, τις τουριστικές ροές και τα τοπικά επιχειρησιακά κέντρα. Χωρίς διαλειτουργικότητα των βάσεων δεδομένων, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σοβαρή πρόβλεψη ούτε αποτελεσματική αυτοματοποίηση. Αν κάθε φορέας κρατά τα στοιχεία του κλειστά, η τεχνητή νοημοσύνη δεν αξιοποιείται στο έπακρο.

Αυτό που χρειάζεται είναι έξυπνα συστήματα ελέγχου: εργαλεία που να προβλέπουν αιχμές ζήτησης, να εντοπίζουν διαρροές, να ρυθμίζουν αντλιοστάσια και αφαλάτωση, να ειδοποιούν έγκαιρα για κρίσιμες αποκλίσεις και να βοηθούν στον δίκαιο επιμερισμό των διαθέσιμων πόρων. Αυτή είναι η πραγματική αξία της τεχνητής νοημοσύνης στο κράτος: όχι να εκδίδει πιο γρήγορα πιστοποιητικά, αλλά να υποστηρίζει αποφάσεις και παρεμβάσεις εκεί όπου κρίνεται η ανθεκτικότητα της χώρας.

Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται όραμα για το μέλλον, σταθερή χρηματοδότηση και σοβαρή αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μιλά για καινοτομία, ενώ ταυτόχρονα χάνει ερευνητές, μηχανικούς και επιστήμονες που φεύγουν στο εξωτερικό για βιοποριστικούς και άλλους λόγους. Αν θέλουμε πραγματικά έξυπνη διαχείριση νερού, πρέπει να επενδύσουμε όχι μόνο σε λογισμικό και αισθητήρες, αλλά και στους ανθρώπους που μπορούν να τα σχεδιάσουν, να τα προσαρμόσουν και να τα κρατήσουν ζωντανά μέσα στη δημόσια διοίκηση.

Το νερό στα νησιά θα σωθεί όταν η τεχνολογία γίνει εργαλείο δημόσιας δράσης.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό!

…

Ο Δρ. Αθανάσιος Δ. Σαραντόπουλος είναι Διδάκτωρ Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του University of Akron. Εργάζεται στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, στη Διεύθυνση Κλίματος, Περιβάλλοντος και Μετεωρολογικών Παρατηρήσεων.