Ο Τσίπρας ξαναγράφει «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» – Η πολιτική σφήνα πριν από τη ΔΕΘ, η οργισμένη αντίδραση του Μαξίμου και η αναπόφευκτη σύγκριση των νέων υποσχέσεων με τις παλιές

Η ΝΔ δεν ενδιαφέρεται μόνο για το πότε θα μιλήσει ο Τσίπρας. Ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για το τι θα πει.

Η Θεσσαλονίκη και τα οικονομικά προγράμματα έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα. Και, όπως φαίνεται, η σχέση αυτή αποκτά νέο κεφάλαιο.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει να παρουσιάσει στις 2 Σεπτεμβρίου, πριν από την κεντρική εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ., προκαλώντας σκληρή αντίδραση από την κυβέρνηση. Η επιλογή του χρόνου μόνο τυχαία δεν είναι, ο στόχος είναι να προηγηθεί πολιτικά του πρωθυπουργού, να τοποθετήσει πρώτος τις δικές του προτάσεις στο τραπέζι και να υποχρεώσει το Μέγαρο Μαξίμου να μπει στη Θεσσαλονίκη έχοντας ήδη απέναντί του ένα εναλλακτικό οικονομικό αφήγημα.

Το πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι στη Θεσσαλονίκη δεν πηγαίνει μόνο με καινούργιες προτάσεις. Πηγαίνει και με πολιτικές αποσκευές. Και πάνω σε αυτές ετοιμάζεται να επενδύσει η Νέα Δημοκρατία. Το Μαξίμου δεν σκοπεύει να του χαρίσει τη λέξη «πρόγραμμα»

Η κυβερνητική αντίδραση στην επιλογή της ημερομηνίας ήταν ασυνήθιστα έντονη. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης χαρακτήρισε την κίνηση «πρωτοφανή απρέπεια» και «αλαζονική πολιτική συμπεριφορά», επισημαίνοντας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε επιχειρήσει να προηγηθεί του τότε πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Η πλευρά Τσίπρα απάντησε αποδίδοντας την ένταση σε κυβερνητική ανασφάλεια.

Πίσω από την αντιπαράθεση περί πολιτικού savoir vivre, όμως, υπάρχει ένα πολύ ουσιαστικότερο παιχνίδι. Η ΝΔ δεν ενδιαφέρεται μόνο για το πότε θα μιλήσει ο Τσίπρας. Ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για το τι θα πει. Διότι η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη με οικονομικό πρόγραμμα προσφέρει στο κυβερνών κόμμα ένα πεδίο αντιπαράθεσης που γνωρίζει εξαιρετικά καλά,  την οικονομική αξιοπιστία.

Η Θεσσαλονίκη του 2026 συναντά αναπόφευκτα τη Θεσσαλονίκη του 2014

Η ιστορική αναφορά είναι προφανής. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρουσίασε από τη Θεσσαλονίκη το περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», με βασικές δεσμεύσεις για αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, επανεκκίνηση της οικονομίας, ανάκτηση της εργασίας και θεσμικό μετασχηματισμό.

Το πρόγραμμα είχε τότε κοστολογηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ περίπου στα 11,4 δισ. ευρώ, με το κόμμα να υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης θα προερχόταν από καταπολέμηση φοροδιαφυγής, ρυθμίσεις οφειλών, ευρωπαϊκούς πόρους και άλλες πηγές. Η συνέχεια, βέβαια, ήταν πολύ διαφορετική από εκείνη που περιέγραφε το πολιτικό φυλλάδιο του 2014.

Ακολούθησαν η διαπραγμάτευση του 2015, το δημοψήφισμα, τα capital controls και τελικά το τρίτο πρόγραμμα προσαρμογής. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε νέα οικονομική πρόταση του Τσίπρα μπορεί να απορρίπτεται αυτομάτως επειδή κυβέρνησε στο παρελθόν. Σημαίνει όμως ότι δεν μπορεί να αξιολογηθεί σαν να εμφανίστηκε σήμερα για πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ζωή. Και αυτό ακριβώς θα επιχειρήσει να υπενθυμίζει διαρκώς η ΝΔ.

Η ΝΔ βρήκε το γήπεδο που προτιμά

Η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίσει να ανεβάζει την ένταση απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό, ιδιαίτερα στα οικονομικά. Η στρατηγική είναι ευδιάκριτη.

Κάθε πρόταση Τσίπρα θα περνά από τρία φίλτρα, πόσο κοστίζει, πώς χρηματοδοτείται και τι συνέβη την προηγούμενη φορά που ο ίδιος υποσχέθηκε διαφορετική οικονομική πολιτική.

Αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί το Μαξίμου δεν αντιμετωπίζει την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη ως μια ακόμη αντιπολιτευτική εκδήλωση. Για τη ΝΔ, ο Τσίπρας είναι ένας πολιτικός αντίπαλος με σημαντικό πλεονέκτημα αναγνωρισιμότητας, αλλά και με ένα μειονέκτημα που η κυβέρνηση θεωρεί εξίσου σημαντικό, έχει κυβερνητικό παρελθόν που μπορεί να ελεγχθεί. Δεν αρκεί επομένως να υποσχεθεί. Πρέπει να εξηγήσει τι διαφοροποιεί το 2026 από το 2014.

Ο Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ως «νέα έκδοση» του εαυτού του

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα της 2ας Σεπτεμβρίου. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί πολιτικά να επιστρέψει απλώς ως ο Τσίπρας του 2015. Πρέπει να παρουσιάσει έναν Τσίπρα μετά το 2015. Περισσότερο θεσμικό. Περισσότερο κοστολογημένο. Λιγότερο συνθηματολογικό.

Με οικονομικό πρόγραμμα που να μπορεί να περάσει τον έλεγχο δημοσιονομικής αξιοπιστίας χωρίς να δημιουργεί την εντύπωση επιστροφής στη λογική «λεφτά υπάρχουν από άλλες πηγές». Γι’ αυτό η παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος έχει μεγαλύτερη σημασία από μια συνηθισμένη κομματική ομιλία. Θα είναι ουσιαστικά ένα τεστ αξιοπιστίας της πολιτικής επιστροφής του. Η αναγνωρισιμότητα υπάρχει. Η εμπειρία υπάρχει. Η δυνατότητα να παράγει πολιτικό θόρυβο επίσης. Το ερώτημα είναι εάν υπάρχει πλέον διαφορετική και εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση.

Ο Μητσοτάκης και η αξιοπιστία του κυβερνητικού έργου  

Το Μέγαρο Μαξίμου θα έκανε λάθος εάν θεωρούσε ότι αρκεί να βγάλει από το συρτάρι το 2015. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνά ήδη επτά χρόνια. Άρα στη φετινή ΔΕΘ δεν έχει απέναντί του μόνο την κριτική Τσίπρα. Έχει απέναντί του και τον δικό του κυβερνητικό απολογισμό.

Η ακρίβεια παραμένει στην κορυφή των προβλημάτων που αναγνωρίζει και η ίδια η κυβέρνηση. Στο χθεσινόΥπουργικό ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε το κόστος ζωής βασικό πρόβλημα της μέσης οικογένειας, ενώ το κυβερνητικό πακέτο της ΔΕΘ βρίσκεται στην τελική φάση επεξεργασίας.

Παράλληλα, ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση πέρα από τις άμεσες παροχές, παρουσιάζοντας έναν οδικό χάρτη προς το 2030 και συνδέοντας την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης με την επόμενη φάση της οικονομίας.

Εδώ βρίσκεται η δική του δυσκολία. Δεν μπορεί να απαντήσει σε κάθε σημερινό πρόβλημα με το, «θυμηθείτε τι έγινε το 2015». Κάποια στιγμή ο ψηφοφόρος θα απαντήσει, «το θυμάμαι — αλλά τώρα είμαστε στο 2026».

Δύο διαφορετικές μάχες αξιοπιστίας

Έτσι η σύγκρουση Μητσοτάκη–Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη έχει μια ενδιαφέρουσα συμμετρία. Ο Τσίπρας θα πρέπει να λογοδοτήσει για το παρελθόν του. Ο Μητσοτάκης για το παρόν του.

Ο πρώτος πρέπει να αποδείξει ότι έμαθε από όσα συνέβησαν όταν κυβέρνησε. Ο δεύτερος ότι, ύστερα από επτά χρόνια στην εξουσία, εξακολουθεί να διαθέτει απαντήσεις για προβλήματα που δεν λύθηκαν.

Ο ένας θα ρωτά, «γιατί δεν αντιμετωπίσατε την ακρίβεια, τη στέγη και τις ανισότητες;» Ο άλλος θα απαντά, «και εσείς τι ακριβώς κάνατε όταν είχατε την ευκαιρία;» Αυτή είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα πολιτική αντιπαράθεση από το ποιος έκλεισε πρώτος αίθουσα στη Θεσσαλονίκη.

Και στη μέση ο Ανδρουλάκης

Υπάρχει όμως ένας πολιτικός που παρακολουθεί αυτή τη σύγκρουση με πολύ μεγαλύτερη προσοχή από όσο ίσως φαίνεται. Ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Γιατί όσο περισσότερο ΝΔ και Τσίπρας ανταλλάσσουν πυρά, τόσο περισσότερο αναπαράγεται ένα πολιτικό κάδρο που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί εδώ και καιρό να σπάσει: Μητσοτάκης εναντίον Τσίπρα.

Για τη Χαριλάου Τρικούπη, το πρόβλημα δεν είναι αν ο Τσίπρας μιλήσει στις 2 ή στις 3 Σεπτεμβρίου. Το πρόβλημα είναι αν στις 6 Σεπτεμβρίου η χώρα συζητά αποκλειστικά ποιο από τα δύο οικονομικά προγράμματα, Μητσοτάκη ή Τσίπρα είναι πειστικότερο.

Τότε το ΠΑΣΟΚ θα έχει χάσει κάτι σημαντικότερο από την επικοινωνιακή πρωτιά. Θα έχει χάσει τον ρόλο του βασικού εναλλακτικού πόλου. Η ειρωνεία της υπόθεσης Και εδώ υπάρχει μια ωραία πολιτική ειρωνεία. Ο Τσίπρας χρειάζεται τον Μητσοτάκη για να αποδείξει ότι επέστρεψε ως βασικός αντίπαλος της κυβέρνησης. Και ο Μητσοτάκης μπορεί να χρειάζεται τον Τσίπρα για να ξαναστήσει μια σύγκριση με μια περίοδο απέναντι στην οποία η ΝΔ θεωρεί ότι διαθέτει σαφές πλεονέκτημα.

Ο μόνος που δεν χρειάζεται ιδιαίτερα αυτό το δίπολο είναι ο Ανδρουλάκης. Και όμως μπορεί να βρεθεί στη μέση του.

Το πραγματικό τεστ της 2ας Σεπτεμβρίου

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να μιλήσει πριν από τον πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να του θυμίσει τι είχε υποσχεθεί την προηγούμενη φορά που παρουσίασε οικονομικό πρόγραμμα από τη Θεσσαλονίκη. Και οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να ζητήσουν κάτι πολύ πιο δύσκολο από συνθήματα, αριθμούς.

Πόσο κοστίζει κάθε μέτρο;

Ποιος το πληρώνει;

Τι αποτέλεσμα έχει;

Και ποια από τις προτάσεις μπορεί πραγματικά να εφαρμοστεί;

Γιατί στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα αναμετρηθεί μόνο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα αναμετρηθεί και με έναν παλιότερο Αλέξη Τσίπρα. Και ίσως αυτός να είναι ο δυσκολότερος αντίπαλός του.

Ο Τσίπρας επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με νέο οικονομικό πρόγραμμα. Μόνο που αυτή τη φορά, απέναντί του δεν θα βρίσκεται μόνο ο Μητσοτάκης  θα βρίσκεται και το “Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” του 2014.

Πηγή:newpost.gr