Πέθανε η Ελένη Προκοπίου στα 87 της – Η χορεύτρια που έγινε σταρ του ελληνικού κινηματογράφου

Η καλλιτεχνική διαδρομή της Προκοπίου και η απόφαση να εγκαταλείψει νωρίς τα φώτα για την οικογένειά της.

Σε ηλικία 87 ετών έφυγε από τη ζωή η Ελένη Προκοπίου, μία από τις ξεχωριστές γυναικείες παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, που κατάφερε να συνδυάσει την υποκριτική με τη μεγάλη της αγάπη για τον χορό.

Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου, αρχικά από την ηθοποιό Μέλπω Κωστή και στη συνέχεια από τον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα.

Ο Νίκος Νικόλιζας την αποχαιρέτησε με μία προσωπική ανάρτηση, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στον άνθρωπο που σημάδεψε τα πρώτα της βήματα στον χορό, τον Δημήτρη Ιβάνωφ.

«Καλό ταξίδι ακριβοθώρητη και μοναδική ΕΛΕΝΗ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ. Σε ευχαριστώ δημοσίως για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες όλα αυτά τα χρόνια. Από σήμερα θα βρίσκεσαι κοντά στον λατρεμένο σου μέντορα Δημήτρη Ιβάνωφ. Συλλυπητήρια στους οικείους σου που τόσο αγαπούσες!», έγραψε.

Από τον χορό στη μεγάλη οθόνη

Η σχέση της Ελένης Προκοπίου με την τέχνη άρχισε πολύ πριν βρεθεί μπροστά από την κινηματογραφική κάμερα. Από παιδί ασχολήθηκε συστηματικά με τον χορό, έχοντας στην ίδια γενιά μαθητριών και τη Μάρθα Καραγιάννη, με την οποία μοιράστηκε τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσής της.

Η πρώτη της επαγγελματική διαδρομή ήταν εκείνη της χορεύτριας. Στο θέατρο συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Ιβάνωφ, ενώ αργότερα δημιούργησε ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο χορευτικό δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό.

Οι δυο τους εμφανίστηκαν μαζί σε θεατρικές επιθεωρήσεις και κινηματογραφικά χορευτικά στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε μια περίοδο κατά την οποία το ελληνικό μιούζικαλ γνώριζε μεγάλη άνθηση.

Η κινηματογραφική της πορεία ξεκίνησε το 1960 με εμφανίσεις ως χορεύτρια. Ακολούθησαν οι ταινίες «Η Αθήνα τη Νύχτα» και «Προδομένη Αγάπη», πριν έρθει το 1963 ένας ρόλος που την έκανε να ξεχωρίσει και ως ηθοποιό: οι «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, μία ταινία που απέκτησε διεθνή αναγνώριση.

Οι ρόλοι που την έκαναν γνωστή

Η ομορφιά, η κινησιολογία και η άνεσή της στον χορό τής επέτρεψαν να κινηθεί με ευκολία από τις κωμωδίες και τα μιούζικαλ έως πιο δραματικούς ρόλους.

Το 1964 εμφανίστηκε στον «Εμίρη και τον κακομοίρη» ως η πριγκίπισσα Γκιουλινάρ, ενώ ακολούθησαν ταινίες όπως «Το πρόσωπο της ημέρας» και «Και οι… 14 ήταν υπέροχοι».

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ. Το «Ραντεβού στον αέρα» του Γιάννη Δαλιανίδη ανέδειξε ταυτόχρονα τόσο τις υποκριτικές όσο και τις χορευτικές της δυνατότητες.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε παραγωγές όπως οι «Παράνομοι πόθοι», «Οι κυρίες της αυλής» και «Πέντε χιλιάδες ψέματα», συνεργαζόμενη με ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής.

Στην πορεία της βρέθηκε δίπλα σε ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και ο Νίκος Ρίζος, ενώ συχνός κινηματογραφικός της παρτενέρ υπήρξε ο Γιώργος Πάντζας.

Έφυγε από τον κινηματογράφο ενώ βρισκόταν ακόμη στην πρώτη γραμμή

Η Ελένη Προκοπίου ανήκει στις περιπτώσεις ηθοποιών που δεν επέλεξαν να παραμείνουν για δεκαετίες μπροστά στα φώτα.

Η τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση ήρθε το 1972, στο «Κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας», πριν αποφασίσει να αφήσει πίσω της την επαγγελματική καλλιτεχνική ζωή και να αφοσιωθεί στην οικογένειά της.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο, με τον οποίο παρέμεινε μαζί για σχεδόν μισό αιώνα, μέχρι τον θάνατό του. Απέκτησαν μία κόρη, την Ειρήνη. Η Φίνος Φιλμ καταγράφει επίσης έναν προηγούμενο, σύντομο γάμο της με τον ηθοποιό Νίκο Καζή.

Παρότι η καριέρα της υπήρξε σχετικά σύντομη, η εικόνα της παρέμεινε δεμένη με μία από τις πιο αναγνωρίσιμες περιόδους του ελληνικού σινεμά: Τα μιούζικαλ, τις μεγάλες κωμωδίες, τα χορευτικά και μια γενιά ηθοποιών που εξακολουθεί να περνά από γενιά σε γενιά μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες.