Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ, ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, αναφορικά με το κείμενο Ομάδας Προβληματισμού 11 Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., που είχε συγκροτηθεί στις 20 Μαρτίου 2012, κατόπιν πρωτοβουλίας του Υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας κ. Westerwelle, για το μέλλον της Ευρώπης, απάντησε τα εξής:

 «Το μέλλον της Ευρώπης είναι υπόθεση όλων των λαών της, διότι τους αφορά άμεσα, ειδικότερα σε μια περίοδο κοινωνικής κρίσης και γενικότερης ανακατάταξης στην περιοχή της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Αφορά, πάνω απ΄ όλα, τους Έλληνες, που είναι τα πρώτα θύματα αυτής της κρίσης και την Ελλάδα, η γεωστρατηγική θέση της οποίας, βρίσκεται δίπλα στη δοκιμαζόμενη περιοχή της Μεσογείου.

Κάθε πρωτοβουλία, απ΄ όπου και αν προέρχεται, ειδικότερα δε, όταν ανήκει στον Υπουργό Εξωτερικών της πλέον, σήμερα, σημαντικής χώρας της Ευρώπης, είναι ευπρόσδεκτη, διότι συμβάλλει στον προβληματισμό για την έξοδο από την κρίση και για την περαιτέρω ολοκλήρωση για τη μακροπρόθεσμη δομή διακυβέρνησης της Ένωσης.

Βέβαια, η γερμανική καγκελαρία έσπευσε να επισημάνει, ότι δεν θεωρεί ότι το κείμενο αυτό αντιπροσωπεύει τις επίσημες θέσεις της γερμανικής κυβέρνησης και αντίστοιχα των υπολοίπων μελών της πρωτοβουλίας.

Η Ελλάδα δεν εκλήθη τότε να συμμετέχει στην πρωτοβουλία αυτή. Μόνο θετικές θα ήταν οι συνέπειες από την συμμετοχή της στον πυρήνα σκέψης για την Ευρώπη του αύριο.

Ζήτησα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου και είναι έτοιμη μία μελέτη αξιολόγησης των προτάσεων που περιέχονται στην πρωτοβουλία αυτή και θα συζητήσουμε το θέμα με το Γερμανό ομόλογό μου, στην επόμενη συνάντησή μας.

Η Ελλάδα πρέπει να είναι παντού παρούσα».

Υπενθυμίζεται ότι  η Αθήνα δεν κλήθηκε να συμμετάσχει σε συνάντηση δέκα κρατών της ευρωζώνης συν την Πολωνία για τα θέματα άμυνας και εσωτερικής ασφάλειας, όπως η σύσταση ευρωπαΪκής συνοριοφυλακής.  Η κλήση των 10 κρατών για τη συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών  Guido Westerwelle και πιο συγκεκριμένα εκτός της Γερμανίας μετείχαν η Ιταλία, Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία και Ισπανία.

Τα θέματα που συζητήθηκαν  ήταν η ανάγκη «ουσιαστικής αναθεώρησης» του ρόλου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, η οποία, όπως επισημαίνεται, πρέπει να γίνει επικεφαλής μιας νέας αμυντικής πολιτικής της ΕΕ η οποία θα δημιουργήσει και «ευρωπαϊκό στρατό», ενώ παράλληλα προτάθηκε ο έλεγχος των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων από μια «Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή».

Σημειώνεται, επίσης, η ανάγκη για περισσότερες άτυπες συναντήσεις των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ καθώς και την ανάγκη λήψης αποφάσεων για την εξωτερική και την αμυντική πολιτική με βάση την πλειοψηφία, προκειμένου να «μην μπορεί οποιοδήποτε κράτος-μέλος να παρεμποδίζει πρωτοβουλίες». Παράλληλα εισάγεται την ιδέα ενός μοναδικού Προέδρου της ΕΕ ο οποίος θα προΐσταται της Επιτροπής και του Συμβουλίου, και θα εκλέγεται άμεσα από τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους «την ίδια μέρα σε όλα τα κράτη – μέλη».

Έτσι σύμφωνα με το σκεπτικό του Westerwelle χώρες με «ισχυρότατες» ένοπλες δυνάμεις όπως η Δανία, η Πορτογαλία, το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο(!) δικαιούνται να μετέχουν στο άτυπο αυτό συμβούλιο και όχι η Ελλάδα, οι ένοπλες δυνάμεις της οποίας ισοδυναμούν αν όχι ξεπερνούν σε ισχύ αυτές  των προαναφερθέντων…

Print Friendly, PDF & Email