Στέφανος Αρμακόλα, ζωγράφος, γλύπτης και αγιογράφος, δεξιοτέχνης χρυσοχόος, σύγχρονος καλλιτέχνης. Gr. It.

Ιταλία.- Υπάρχει ένα νησί στο Αιγαίο, η Τήνος, από όπου ξεκινάς με υποτροφία και φτάνεις στη Ρώμη. Και τότε δεν υπάρχει επιστροφή: ή μάλλον, επιστρέφεις κάθε μέρα, μέσα σε κάθε έργο. Αυτή είναι η πορεία του Στέφανου Αρμακόλα, ζωγράφου, γλύπτη και αγιογράφου, δεξιοτέχνη χρυσοχόου, σύγχρονου καλλιτέχνη.

Από τις 30 Μαΐου έως τις 13 Ιουνίου στο Fabbriceria dei Miracoli (via del Corso 528)) πραγματοποιείται η έκθεση «Γεωγραφίες της Ψυχής», παράδοση και πειραματισμός στο έργο του Στέφανου Αρμακόλα.

Η έκθεση, σε επιμέλεια της Accademia Angelico Costantiniana, διαμορφώνεται ως ένα έντονο και στρωματοποιημένο ταξίδι, ικανό να διασχίσει γλώσσες, σύμβολα και βαθιές εντάσεις της σύγχρονης έρευνας.

Ζωγράφος, γλύπτης και αγιογράφος, ο Αρμακόλας χτίζει ένα εικαστικό σύμπαν στο οποίο η παράδοση συνομιλεί διαρκώς με φιλοσοφικά ερωτήματα και με μια βαθιά επίκαιρη ευαισθησία.

Στον Αρμακόλα, η νηφαλιότητα της βενετσιάνικης-κρητικής τέχνης και ο μεταβυζαντινός χρωματικός πλούτος συνδυάζονται με την ανησυχία της σύγχρονης τέχνης.

Ένας αριστοτέχνης επιχρυσωτής, εκπαιδευμένος στα ιστορικά εργαστήρια του Καπιτωλίου όταν η Via del Babuino μύριζε ακόμα μπογιές, ο καλλιτέχνης μεταμορφώνει το ξύλο και το χρυσό σε κατώφλια προς το αόρατο.

Ο ζωγραφικός πυρήνας της έκθεσης χωρίζεται σε τρεις βασικές κατευθύνσεις: εικόνες, απορητικά έργα και τις λεγόμενες «φιλοσοφικές πέτρες».

Οι εικόνες αντιπροσωπεύουν μια αφετηρία και, ταυτόχρονα, μια ρίζα που δεν έχει εγκαταλειφθεί ποτέ: όχι απλές λατρευτικές εικόνες, αλλά χώροι διαλογισμού, επιφάνειες στις οποίες το ιερό εκδηλώνεται ως σιωπηλή και αιωρούμενη παρουσία.

Εδώ το φως, η μετωπικότητα και η μορφική ακαμψία γίνονται εργαλεία για τη διερεύνηση του μυστηρίου της εικόνας και της υπερβατικής της δύναμης.

Παράλληλα, τα απορητικά έργα εισάγουν μια διάσταση αμφιβολίας και ανεπίλυτης έντασης. Ο ίδιος ο όρος θυμίζει την απορία, το σημείο στο οποίο σταματά η σκέψη, ανίκανη να βρει μια ξεκάθαρη λύση.

Σε αυτά τα έργα, συχνά χτισμένα σε σκοτεινό και βαθύ φόντο, τα σύμβολα αναδύονται ως οπτασίες, θραύσματα μιας εσωτερικής γλώσσας που αναδύεται από το εικονογραφικό υλικό.

Πρόκειται για εικόνες γεμάτες αυτοβιογραφικές αναφορές: Ο Αρμακόλας αντλεί από τη μνήμη της πατρίδας του, του νησιού της Τήνου στην Ελλάδα, ενός σκληρού και ισχυρού τόπου.

Τέλος, οι «φιλοσοφικές πέτρες» αντιπροσωπεύουν ίσως την πιο αινιγματική και συμβολική πτυχή της παραγωγής του.

Εδώ η αναφορά στον αλχημικό μύθο γίνεται μεταφορά για την εσωτερική μεταμόρφωση και την αναζήτηση νοήματος.

Η ύλη και το πνεύμα μπλέκονται σε έργα που παραπέμπουν σε διαδικασίες μετάλλαξης, καθίζησης και αναγέννησης, υποδηλώνοντας ένα όραμα της τέχνης ως πρακτικής γνώσης και μεταμόρφωσης.

Στα εγκαίνια της έκθεσης (30 Μαΐου στις 5:30 μ.μ.) πρραγματοποιήθηκε εναρκτήρια ημερίδα με τίτλο «Το ελληνικό πνεύμα στην τέχνη της εικόνας», μια απαραίτητη διερεύνηση που διασταυρώνεται με την «Arte Povera – Arte Aporetic», τις αισθητικές και θεολογικές ρίζες μιας κληρονομιάς που ο Αρμακόλας ζωντανεύει και πάλλεται, μακριά από τον καθαρό μουσειακό στοχασμό.

Έκθεση: ΓΕΩΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ | Παράδοση και πειραματισμός στο έργο του Στέφανου Αρμακόλα

Τοποθεσία: Fabbriceria dei Miracoli (via del Corso 528) στη Ρώμη.

Ώρες λειτουργίας 9.00 π.μ./7.00 μ.μ.

atica: Eventi ad ingresso libero – Mostre

30 maggio – 13 giugno

Geografie dell’anima, mostra di Stefanos Armakolas

Dal 30 maggio al 13 giugno alla Fabbriceria dei Miracoli (via del Corso 528)) è in programma la mostra “Geografie dell’Anima”, tradizione e sperimentazione nell’opera di Stefanos Armakolas.

La mostra, curata dall’Accademia Angelico Costantiniana, si configura come un viaggio intenso e stratificato, capace di attraversare linguaggi, simboli e tensioni profonde della ricerca contemporanea.

Pittore, scultore e iconografo, Armakolas costruisce un universo visivo in cui la tradizione dialoga costantemente con l’interrogazione filosofica e con una sensibilità profondamente attuale.

In Armakolas, la sobrietà dell’arte veneto-cretese e la ricchezza cromatica post-bizantina si fondono con l’inquietudine dell’arte contemporanea.

Maestro doratore, formato nelle botteghe storiche capitoline quando via del Babuino profumava ancora di vernici, l’artista trasforma il legno e l’oro in soglie verso l’invisibile.

Il nucleo pittorico dell’esposizione si articola in tre principali direttrici: le icone, le opere aporetiche e le cosiddette “pietre filosofali”.

Le icone rappresentano un punto di partenza e, allo stesso tempo, una radice mai abbandonata: non semplici immagini devozionali, ma spazi di meditazione, superfici in cui il sacro si manifesta come presenza silenziosa e sospesa.

Qui la luce, la frontalità e la rigidità formale diventano strumenti per indagare il mistero dell’immagine e il suo potere di trascendenza.

Accanto a queste, le opere aporetiche introducono una dimensione di dubbio e tensione irrisolta. Il termine stesso richiama l’aporia, il punto in cui il pensiero si arresta, incapace di trovare una soluzione univoca.

In queste opere, spesso costruite su fondi scuri e profondi, emergono simboli come apparizioni, frammenti di un linguaggio interiore che affiora dalla materia pittorica.

Si tratta di immagini cariche di riferimenti autobiografici: Armakolas attinge alla memoria della sua terra d’origine, l’isola di Tinos in Grecia, luogo aspro e potente.

Infine, le “pietre filosofali” rappresentano forse l’aspetto più enigmatico e simbolico della sua produzione.

Qui il riferimento al mito alchemico diventa metafora di trasformazione interiore e ricerca di senso.

Materia e spirito si intrecciano in opere che evocano processi di mutazione, sedimentazione e rinascita, suggerendo una visione dell’arte come pratica di conoscenza e trasfigurazione.All’apertura dell’esposizione (il 30 maggio alle 17:30) si terrà una conferenza inaugurale dal titolo “Lo spirito greco nell’arte dell’icona”, un’indagine necessaria che incrocia “Arte povera – Arte Aporetica”, radici estetiche e teologiche di un patrimonio che Armakolas rende vivo e pulsante, lontano dalla pura contemplazione museale.

L’ingresso alla mostra è libero.

RED