Αν «χαθεί» για την Εθνική μας Παρέλαση  η 5η Λεωφόρος, θα είναι “Εθνικό Λάθος”

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Σε πρόσφατα άρθρο μας (31/5/2026)  για τα εδώ και τέσσερα χρόνια συμβαίνοντα στην Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, με τίτλο: Ένα Συνέδριο Ευθύνης και Ελπίδας, καταλήγαμε:

<<Η επόμενη ημέρα των εκλογών, ασχέτως προσώπων νικητών, θα πρέπει να βρει την Ομοσπονδία Ενωμένη, Σφριγηλή και τους εκλογείς με πνεύμα συνεργασίας, δημιουργίας και προόδου. Διαφορετικά, η ευθύνη θα είναι κοινή, όπως κοινή θα είναι και η μοίρα της Ομοσπονδίας προς την οριστική της διάλυση…>>

Για το άρθρο μας αυτό κάποιοι αναγνώστες μάς επαίνεσαν. Κάποιοι άλλοι εξέφρασαν την επιφύλαξη ότι «κάπως υπερβάλετε» και κάποιοι τρίτοι μας έγραψαν: «ευτυχώς που είσαστε και σεις και τα γράφετε».

Εμείς θα τους απαντούσαμε: «ευτυχώς που υπάρχετε όλοι εσείς και μας διαβάζετε». ‘Ετσι μπορούν και διακινούνται, διασπείροντα και γίνονται γνωστές θέσεις, απόψεις και  ιδέες γύρω από σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον οικουμενικό ελληνισμό. Και ένα από τα θέματα αυτά, (αν ίσως όχι το σοβαρότερο αυτή τη στιγμή, πάντως από τα πολύ σοβαρά θέματα), είναι η τύχη της Ομοσπονδίας μετά τις επικείμενες εκλογές.

Συχνά,  σε άρθρα και αναλύσεις στον ομογενειακό -κυρίως- τύπο γίνεται αναφορά στους κινδύνους και τα ζητήματα της παροικίας, που έχουν να κάνουν με την ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η ελληνική ιστορία και γλώσσα στις νεότερες γενιές των αποδήμων Ελλήνων και Ελλήνων ομογενών, οι ελλοχεύοντες κίνδυνοι αποκοπής της νεολαίας από τις πολιτιστικές ρίζες σε μια κοινωνία με γρήγορους ρυθμούς αφομοίωσης, όπως είναι η αμερικανική, αλλά και οι δυσκολίες στη διαχείριση της συνοχής των πολυάριθμων ελληνικών σωματείων-μελών και η ανάγκη για οικονομική στήριξη των πολιτιστικών δράσεων της Ομοσπονδίας, εμείς θα λέγαμε και από την γενέτειρα.

Γιατί θεωρούμε ως «πολύ σοβαρό» το θέμα της Ομοσπονδία Νέας Υόρκης; Για τον απλούστατο λόγο ότι σε όλα τα παραπάνω, πολύ σημαντικός είναι ο εθνικός  ρόλος της Ομοσπονδίας καθώς ορθώς φιλοξενεί την Εθνική μας Παρέλαση.

Για παράδειγμα, θα αναφέρουμε την τεχνηέντως {ή από άγνοια) υποβάθμιση του γεγονότος ότι όταν προέκυψε η διοικητική κρίση και η έντονη εσωτερική διαμάχη στους κόλπους της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης η οποία, ως γνωστόν, οδήγησε σε  (συνεχιζόμενες μέχρι και σήμερα) δικαστικές διαμάχες και σε διάσπαση -διαρχία κλπ.-, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο προχώρησε στη σύσταση δικής της Επιτροπής Παρέλασης και εξέλεξε δικό της πρόεδρο, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη διοργάνωση της μεγάλης Εθνικής Παρέλασης στην 5η Λεωφόρο του Μανχάταν για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.  Ουσιαστικά, δηλαδή, έθεσε  την «Εθνική Παρέλαση» υπό την προστασία της, επιεικώς ειπείν. (αρχές του 2022). Δυστυχώς, το ίδιο επαναλαμβάνεται μέχρι και σήμερα…

Δεν αντιλέγουμε. Ναι, καλώς έπραξε η Αρχιεπισκοπή και την ώρα της κρίσης, με την σύσταση ειδικής Επιτροπής προφύλαξε την Παρέλαση από διαλυτικές καταστάσεις του τύπου «παίρνουμε τα κλειδιά», «κλειδώνουμε το Σταθάκειο», «κάντε εκλογές στο πεζοδρόμιο» κ.λπ. κ.λ.π.

Αλλά. Υπάρχει ένα μεγάλο και επικίνδυνο ΑΛΛΑ.  Aλλά αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει «καθεστώς». Μόνο σαν μία αναγκαστική προσωρινή λύση μπορεί να σταθεί και να αποδώσει. Και ήδη η τετραετία με τις επικείμενες «συμφιλιωτικές» εκλογές αποτελεί μία κομβικής σημασίας στιγμή. Μία στιγμή όπου όλα τα αφορώντα στην εθνική παρέλαση,  διοικητικά, οικονομικά, τεχνικά, οργανωτικά κλπ. πρέπει να επανέλθουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ. Και κατά τούτο, το αποτέλεσμα των εκλογών και η αποκατάσταση κλίματος συνεργασίας στην Ομοσπονδία αποτελούν ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ.  

Ιστορική συγκυρία και για την ίδια την Ομοσπονδία αλλά και για την τύχη της Εθνικής Παρέλασης. Και εξηγούμεθα:

Είναι γνωστές από το παρελθόν οι δυσαρέσκειες και οι διαφωνίες που έχουν προκαλέσει οι κατά καιρούς αναμείξεις του εκάστοτε αρχιεπισκόπου Αμερικής σε θέματα εθνικής φύσεως, όπως π,χ, το Κυπριακό. Είναι φυσικό να θέλει ο Αρχιεπίσκοπος να διαδραματίσει ενα ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια της Ομογενείας να σταθεί στην γενέτειρα και στην διεκδίκηση των εθνικών της Δικαίων. Αλλά ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος, δεν είναι δυνατόν να παίξει τον ρόλο Εθνάρχου, Και δεν είναι δυνατόν διότι , αφ’ ενός η Ομογένεια δεν αποτελεί ενα υπό­δουλο τμήμα του έθνους, αφ’ έτερου επειδή το Οικουμε­νικό Πατριαρχείο, ευρίσκεται κάτω από τον τουρκικό έλεγχο, καί τέλος επειδή στην Αμερική έχει συνταγματικώς θεσμοθετηθεί και ισχύει ο χωρισμός Εκκλησίας και Κρά­τους.

Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται οτι οι κοινότητες ασκούν σημαντική επιρροή στα μέλη τους και, συνεπώς, έχουν την δυνατότητα να διαδραματί­σουν ένα σημαντικό εθνικό ρόλο. Και με την απλή ακόμα επίνευσι και ευλογία των ενεργειών που καταβάλλουν οι πατριω­τικές οργανώσεις, οι ιερείς και οι κοινότητες μπορούν να υποβοηθήσουν  σημαντικά το έργο τους.  Αλλά  η  πρωτοβουλία ανήκει κυρίως στις οργανώσεις που θεωρούνται αποδεκτοί φορείς και νόμιμοι μοχλοί πολιτικής πιέσεως μέσα στα πλαίσια του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος.

Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα –που θεωρεί απαράδεκτη την άμεση ανάμιξι της Εκκλησίας στον πολιτικό και κυβερνητικό τομέα– ευνοεί και αποδέχεται σαν ένα από τα κύρια στοιχεία του την δραστηριότητα των οργανώ­σεων πολιτών. Συνεπώς, το συμφέρον του Ελληνισμού επιβάλλει να επιτυγχάνεται εκάστοτε ο σωστός καταμερι­σμός αρμοδιοτήτων και ευθυνών μέσα στα πλαίσια μιας πατριωτικής προσπάθειας με ενιαίους αντικειμενικούς σκοπούς. (Οι Ελληνοαμερικανοί #34,  Μπάμπης Μαρκέτος).

Εάν, λοιπόν, τυχόν εκδηλωθεί επιθυμία ή γίνει προσπάθεια η Αρχιεπισκοπή του λοιπού να έχει καθοριστικό ρόλο και λόγο στα εθνικά μας θέματα, όπως είναι και η Εθνική μας Παρέλαση, είναι το πιθανότερο σενάριο  κάποια ώρα  να εκδηλωθεί αντίδραση από αμερικανικής πλευράς και  να εκδιωχθεί η “θρησκευτική” παρέλαση από την 5^η Λεωφόρο. Όπου ως Εθνική Παρέλαση προνομιακά και μαζί με τους Ιρλανδούς (Irish) κατ αποκλειστικότητα παρελαύνουν  χρόνια τώρα, την ώρα που πολλές άλλες εθνότητες μεταναστών προσπαθούν και αυτοί, ανεπιτυχώς, να παρελάσουν στην 5^η Λεωφόρο. Αυτό γιατί η Αμερική τιμά την Ελληνική Επανάσταση και τη συμβολή της αρχαίας Ελλάδος στην Δημοκρατία και τον Πολιτισμό…

Αν ήθελε συμβεί τελικά να «χαθεί» η 5^η Λεωφόρος, θα είναι ΕΘΝΙΚΟ ΛΑΘΟΣ.

Και υπεύθυνοι για το Εθνικό Λάθος θα είναι ανεξαιρέτως ΟΛΟΙ οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.

Ας συνέλθουν, λοιπόν, όλοι. Και ας βάλουν ένα συμφιλιωτικό χέρι με αφορμή και τις επικείμενες εκλογές να ξεπεράσει τα εμπόδια και να πάει μπροστά η Ομοσπονδία παραμερίζοντας τα ελάχιστα μπροστά στα σημαντικά. Και τα επουσιώδη μπροστα στα ουσιώδη. Και να υπερισχύσει το εθνικό χρέος και καθήκον!

“Οι καιροί ου μενετοί“.

ΑΙ: Η φράση «οι καιροί ου μενετοί» (αρχαιοπρεπής έκφραση που συχνά αποδίδεται στον Θουκυδίδη) σημαίνει ότι οι ευνοϊκές συνθήκες και οι ευκαιρίες δεν περιμένουν. Τα περιθώρια αναβολής είναι ανύπαρκτα και επιβάλλεται άμεση δράση, καθώς ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω.