ΓΝΩΜΗ- ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Ο νέος υφυπουργός Εξωτερικών για την Απόδημο Ελληνισμό, κ. Τέρενς Κουίκ,  στη συνάντηση γνωριμίας με τους συντάκτες του ΥΠΕΞ (αλήθεια, πώς έγινε και δεν ενημερώθηκαν ΟΛΟΙ οι διαπιστευμένοι στο ΥΠΕΞ δημοσιογράφοι, για τη συνάντηση;) έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάγκη ανασύστασης του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ).

Θέμα που εδώ και 6 χρόνια απασχολεί όλους τους υφυπουργούς και, εντούτοις,  παραμένει εισέτι άλυτο. Ίσως γιατί ΔΕΝ απασχολεί πλέον την Ομογένεια! Η Ομογένεια οργανώνεται, σε τοπική σήμερα, σε παγκόσμια στο εγγύς μέλλον, βάση. Με δική της πρωτοβουλία. Με δικά της χρήματα. Με δικές της ιδέες. Με δικά της Θέλω. Αυτό ανεξάρτητα από του τι τελικά θα συμβεί με το ΣΑΕ.

Ο κ. Κουίκ (5ος κατά σειρά, υφυπουργός, από το 2010, για τον Απόδημο Ελληνισμό, αν δεν χάσαμε το μέτρημα) μίλησε για «νομική ρύθμιση», «αυτορρύθμιση» και «αυτοχρηματοδότηση» σε ό,τι αφορά το ΣΑΕ. Εδώ πάει γάντι η παροιμία «τι το λεν και δεν το κάνουν;» Ποιος τους εμποδίζει; Ποιοι δεν συμφωνούν μεταξύ τους; Τα ελληνικά κόμματα! Μήγαρις ρώτησαν αρχικά την Ομογένεια εάν ήθελε ΣΑΕ; Μήπως τη ρωτούν και τώρα;

Ο κ. Υφυπουργός, εξέφρασε την άποψη πως το ελληνικό λόμπι έχει ατονήσει σε σχέση με τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Αλλά αυτό είναι εν μέρει φυσικό! Ούτε από χούντα μόλις βγήκε η χώρα, ούτε νωπή εισβολή στην Κύπρο έχουμε, ούτε καμία άλλη άμεση εθνική απειλή αντιμετωπίζουμε (ορατά τουλάχιστον) ώστε να ξεσηκωθεί ο εκτός συνόρων Ελληνισμός!  Θα πείτε, έχουμε Οικονομική κρίση! Μάλιστα.

Ευθύνεται η Ομογένεια γι αυτήν; Φυσικά Όχι. Θα πει κάποιος: Και δεν πρέπει να συνδράμει; Ναι. Πώς, όμως;  Συγκροτήθηκε μήπως κάποιο Εθνικό Σχέδιο και το αγνοούμε;

Το μόνο που κάνει η  Κυβέρνηση, κάθε φορά που απευθύνεται σε ομογενείς, είναι να τους προσκαλεί  να έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα! Και ξεχνάει ότι στην παρούσα κρίση οι μικρο-ομολογιούχοι ομογενείς ΕΧΑΣΑΝ πάλι τις αποταμιεύσεις τους με το περίφημο PSI!

Ο κ. Τέρενς Κουίκ επεσήμανε, ακόμη, πως θα πρέπει με τους ομογενείς να μιλάμε σε επίπεδο Ελλάδας και όχι κομμάτων. Στην κατεύθυνση αυτή σημείωσε πως δεν πρέπει οι ομογενείς να έχουν τα κόμματα στη σκέψη τους, γιατί εδώ το κόμμα είναι ένα και λέγεται Ελλάδα.

Σε επίπεδο Ελλάδας, όμως, οφείλει να δρα στον ομογενειακό χώρο, μονόδρομα, η κάθε ελληνική Κυβέρνηση. Οι Απόδημοι Έλληνες με βάση το ισχύων Σύνταγμα, είναι ψηφοφόροι. Ψηφίζουν ελληνικά κόμματα (ασχέτως αν κοστίζει ακριβά να πάρουν το αεροπλάνο και να έρθουν στην πατρίδα να ασκήσουν το δικαίωμά τους). Άρα δικαιούνται και να ανήκουν σε κόμματα. Και να τα «έχουν στη σκέψη» τους.  Επομένως και να «πολιτεύονται» μέσα σ΄ αυτά, όπως η δημοκρατία κελεύει.

Εκείνο που είναι υποχρεωμένο να κάνει το Εθνικό Κέντρο, είναι να πάψει να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, τα κόμματα να ξεπεράσουν τις φοβίες τους και ΟΛΑ μαζί να νομοθετήσουν ως το Σύνταγμα επιτάσσει,  την επιστολική, ηλεκτρονική ψήφο ή την ψήφο με κάλπη, ώστε οι Απόδημοι Έλληνες ψηφοφόροι να μπορούν να ασκούν του λοιπού ανεμπόδιστα το δικαίωμά τους από τον τόπο κατοικίας τους.

Αυτό έχει «κομβική σημασία», όπως σωστά είπε ο κ. Κουίκ, και το οποίο όντως  «είναι ένα θέμα που πρέπει να λυθεί». Στην πράξη, όμως, όχι με τα λόγια… (Εδώ δικαίως ο κ. Υφυπουργός θα πει πως το θέμα δεν είναι δικό του, είναι του Υπουργείου Εσωτερικών… Αν είχαμε ένα Υπουργείο Απόδημου Ελληνισμού…)

Ωστόσο, βέβαιο είναι ότι ποτέ οι ομογενείς δεν μίλησαν στο Εθνικό Κέντρο «κομματικά». Και είναι ύβρις, με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, να διατυπώνεται τέτοιος έστω και έμμεσος υπαινιγμός.  Ούτε ποτέ πριν.  Ούτε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Ούτε στον Α’ και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε στους μεγάλους σεισμούς. Ούτε στην περίοδο της Δικτατορίας.  Πάντα μιλούσαν, ενεργούσαν και έπρατταν συλλογικά και ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ. Αντίθετα, το Εθνικό Κέντρο παλαιότερα εξήγαγε, ως μη όφειλε, τον εγχώριο «διχασμό», που μόλυνε την Ομογένεια.

Και χρειάστηκε να φθάσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αμερική και να διακηρύξει δια ζώσης «ποτέ πια διχασμός στην ομογένεια» και απαιτήθηκε να στείλει μήνυμα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην Ομογένεια «για το Θεό, να μην διχαστεί» από τη Χούντα, για να παραμείνει ο Απόδημος Ελληνισμός ενωμένος, δυναμικός και πάντα πατριωτικός.

Έτσι μπόρεσε η πατρίδα να λάβει ό,τι ανεκτίμητο έλαβε διαχρονικά από τον Απόδημο Ελληνισμό και την Ομογένεια, σε οικονομική βοήθεια, σε τρόφιμα, ρουχισμό σε μεγάλα έργα ευεργεσίας, ακόμη και σε έμψυχο δυναμικό σε κάθε δύσκολη περίοδο της ιστορίας της.

Αλλά είπαμε: Κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δεν δίδαξε την Ιστορία του Απόδημου Ελληνισμού. Κανένας ιστορικός, κανένας άνθρωπος του πνεύματος, λογοτέχνης, διανοούμενος κλπ. δεν ασχολήθηκε και δεν εμπνεύστηκε (ή κάποιοι εμπνεύστηκαν ελάχιστα) από το έπος του Απόδημου Ελληνισμού…

Print Friendly, PDF & Email